Boek: De eenzaamheid van de priemgetallen

De Eenzaamheid Van De PriemgetallenHet eerste boek dat ik in 2010 heb gelezen is ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’ van Paolo Giordano, een Italiaanse schrijver. Dit is zijn eerste boek dat is uitgebracht, en het werd meteen een bestseller. Naar mijn mening ook zeer terecht. Als het goed is wordt dit boek ook dit jaar nog verfilmd. Ik ben altijd een beetje huiverig voor verfilmingen van boeken, maar toch ben ik wel benieuwd naar hoe dit verhaal in een film zou over komen.

Toen ik met mijn moeder aan het winkelen was in Enschede heeft ze dit boek voor mij gekocht. Ik had geen idee waar het verhaal over ging maar ik wilde hem zo graag lezen door de mooie titel. En de cover mag er ook wezen. Interessant feitje; de foto op de kaft is een zelfportret van een Nederlands meisje, te vinden op Deviantart.

Priemgetallen zijn alleen deelbaar door 1 en door zichzelf. Ze staan op hun plaats in de oneindige rij natuurlijke getallen, zoals allemaal tussen twee ingeklemd, maar verder uit elkaar dan de andere. Het zijn argwanende, eenzame getallen en daarom vond Mattia ze prachtig.

Dit boek is zó onvoorstelbaar mooi geschreven! Soms ietwat abstract tot bijna poëtisch, maar dat maakt het verhaal alleen maar mooier om te lezen. Ik werd er wel een klein beetje verdrietig van, dus als je meer van boeken houdt die je aan het lachen maken raad ik je deze zeker niet aan. Gelukkig ben ik wel een sucker voor verhalen waar een treurige waas omheen hangt. Dus vanaf nu kroon ik dit boek tot mijn lievelingsboek. Ik weet alleen niet hoeveel waarde je daaraan moet hechten, aangezien ik bijna elk laatst-gelezen-boek omdoop tot lievelingsboek.

Pluspunten: diepgang, gevoelens worden mooi verwoord, goede verhaallijnen, tevens leef je echt mee met de personages (dat deed ik in ieder geval, ik heb ook veel negatieve recensies gelezen waarin lezers schrijven dat ze de personages te ‘vlak’ vonden, maar die hebben naar mijn mening totaal geen verstand van literatuur).

Minpunten: een (te) open einde zorgde een beetje voor een anti-climax. Dit is een klein minpuntje omdat ik vind dat je meer waarde moet hechten aan het verhaal in zijn geheel dan alleen aan het einde.

Cijfer: 8+

Laat een reactie achter:

Geef een reactie