Komt een meisje bij de psycholoog

In 2013 heb ik mij laten testen op ADD. In deze blogserie beschrijf ik mijn ervaringen vanaf het eerste moment dat ik eind 2012 een afspraak maakte bij de dokter en waarom ik dat deed, en hoe het diagnose-proces verder verliep.

ADD onderzoek serie

Deel 1: “Komt een meisje bij de dokter”
Deel 2: “Komt een meisje bij de psycholoog”
Deel 3: “Komt een meisje bij de psychiater”
Deel 4: “Komt een meisje bij de apotheker”

Deel 2

Ik maak gewoon een hele blog-reeks van dit ADD avontuur. Na deel één: ‘Komt een meisje bij de dokter‘ nu ook een deel twee: ‘Komt een meisje bij de psycholoog’! Vooral door gebrek aan spanning en sensatie in mijn leven, maar ook omdat ik vind dat er helemaal niet zo’n taboe op psychische hulpverlening hoeft te heersen. Want naar een psycholoog gaan kan best leuk zijn en hoeft helemaal niet beschamend of awkward te zijn. Ja oké, het ligt er uiteraard ook wel aan met wat voor een probleem je naar de psycholoog gaat, want in dat opzicht heb ik met ADD issues natuurlijk makkelijk praten. En als studente psychologie vind ik dit avontuur vooral interessant, dus dat helpt ook mee.

College van dr. Iris

Omdat iedereen wel een bepaald beeld van ADD en ADHD heeft, eerst een virtueel college van zelfbenoemd psycholoog in opleiding dr. Iris om eventuele misvattingen de wereld uit te helpen. Kan ik ook eens laten zien dat ik na zo lang psychologie studeren heus wel iets heb opgestoken, ha!

prefrontale cortexOp het plaatje hier links zie je hersenen waarbij het groen gemaakte deel de prefrontale cortex is. Dit is het voorste deel van de hersenen. Dit hersendeel speelt een grote rol bij selectieve aandacht. Je kan je aandacht niet op alles wat er om je heen gebeurt richten, dan ontploft je hoofd. Daarom zit er – heel simpel gezegd – een soort filter in je hoofd die de onbelangrijke prikkels wegfiltert zodat je je aandacht op één ding dat op dat moment belangrijk is kan richten.

Ter illustratie:

Zo ziet ADHD er in een hoofd uit

De bovenste slierterige pijltjes zijn alle prikkels die binnenkomen. Bijvoorbeeld de geluiden van auto’s die buiten rijden, de bomen die je door het raam ziet, het geluid van de TV op de achtergrond, je gedachten over wat je vanavond gaat koken.. En je huisgenoot die vol passie vertelt over het paringsgedrag van slakken. Links: omdat je het op dat moment belangrijk vindt om naar je huisgenoot te luisteren, worden de onbelangrijke prikkels even weggefiltert en kan je geheel focussen op je huisgenoot die vertelt dat de meeste slakken tweeslachtig zijn. Yes! Rechts: de meeste prikkels gaan alsnog door het filter waardoor je extra veel moeite moet doen om te focussen op wat je huisgenoot over slakkeneitjes vertelt. Bij ADD (ADHD-I) heb je vooral last van deze aandachtszwakte. Bij ADHD (ADHD-H) voornamelijk van hyperactiviteit en impulsiviteit. En bij het gecombineerde type (ADHD-C) heb je van beide problemen last; dit type komt het meest voor. Deze drie subtypen  vallen alle drie onder de noemer ADHD. Dit is uiteraard een beetje kort door de bocht uitgelegd, omdat deze blogpost anders wel heel lang wordt, maar mocht je meer informatie willen dan zijn dit en dit handige websites om te bezoeken.

Hoe voelt dat dan?

Dat voelt ongeveer zo:

ADD intakegesprek & diagnostiek

Goed, er kwam dus een meisje bij de psycholoog. Ik! Vorige week had ik mijn intakegesprek. Toen mocht ik een uur lang over mijzelf praten en kreeg ik gratis koffie, I like. Tijdens mijn studie(s) heb ik al een aantal keer zo’n intakegesprek mogen acteren ter oefening, dus ik vond het ook best interessant om zo’n gesprek een keer in het ‘echt’ mee te maken. Dit intakegesprek had vooral als doel om zo een zogeheten hulpvraag op te kunnen stellen nadat de psycholoog een globaal beeld van mij en mijn klachten heeft. Mijn vraag was heel simpel: heb ik ADD? Lekker makkelijk. Dus na het beantwoorden van een aantal vragen of hier misschien sprake van zou kunnen zijn, kon ik een tweede gesprek inplannen waar een daadwerkelijke ADD/ADHD-test zou worden afgenomen. En die test had ik gisteren. Om kwart voor 9 ’s ochtends. Als non-ochtendmens. Met mijn moeder aan mijn zijde mocht ik een boel vragen beantwoorden waarbij ik iets moest zeggen over hoe het nu ging, en mijn moeder iets kon vertellen over hoe het ging toen ik nog een ieniemienie Iris was. Of ik bijvoorbeeld wel eens iets vergeet (altijd), druk in mijn hoofd ben (altijd), slecht in organiseren en opruimen ben (‘altijd’ is een understatement), in aanraking ben geweest met politie en justitie (nooit!), enzovoort. En of ik dacht dat dit bij mij erger is dan bij anderen en in hoeverre dit mijn dagelijkse leven beïnvloedt.

Als kind had ik hier blijkbaar weinig last van. Mijn werktempo lag soms wat lager op school, maar mijn basisschoolrapport was altijd ruim voldoende tot goed. De psycholoog zei dat dat waarschijnlijk kwam doordat ik het aandachtstekort met mijn uitermate hoge (grapje) intelligentie kon compenseren. Damn right, ik mag die psycholoog wel! Uit de test kwam vooral naar voren dat er genoeg aanleiding was om te denken dat ik ADHD heb, en dan vooral richting de ADD-kant. Want ik gedraag me best rustig, behalve dan dat ik letterlijk uren achter elkaar door kan praten (dat is echt superzielig voor mijn vriend) terwijl ik met mijn vingers en haren friemel. De onrust zit dus vooral in mijn hoofd en in kleinere dingetjes zoals friemelen en wiebelen.

Wordt vervolgd

Nu moet het alleen nog bevestigd worden door een psychiater omdat het een neurologisch dingetje is. Dus ik hoop dat dat heel spannend en spraakmakend wordt want dan kan ik deze reeks uitbreiden met een derde deel: ‘Komt een meisje bij de psychiater’. (Dat klinkt alsof ik in een dwangbuis moet en wordt platgespoten, maar volgens mij valt het allemaal wel mee.)

Vonden jullie mijn virtuele college superduidelijk? Zou ik al docent kunnen worden?

Laat een reactie achter:

Geef een reactie

34 reacties op “Komt een meisje bij de psycholoog

  1. Elise

    Wel enorm interessant dit, ben benieuwd! Hoewel je waarschijnlijk wel ‘gewoon’ ADD zal hebben ja :’)

  2. Pingback: Komt een meisje bij de dokter | IKBENIRISNIET

  3. Wendy

    Precies op het moment dat ik las “terwijl ik met mijn vingers en haren friemel”, begon ik net met aan mijn haren friemellen.. Oké… Maar ik ben benieuwd naar de rest.

  4. Eline

    Haha je schrijft zo leuk! Die vergelijking met dat filmpje is echt geweldig. Fijn dat eens iemand luchtig hierover praat. In mijn familie moest dat altijd redelijk serieus waardoor ik een hekel aan dit soort thema’s kreeg 😉

    • iris

      Ah, dankjewel! Het elke keer zo zwaar en serieus nemen is zo vermoeiend, die hele AD(H)D issues zijn al vermoeiend genoeg. Dus daarom doe ik er gewoon lekker luchtig over, vooral voor mijzelf maar ook zodat andere mensen misschien inzien dat het allemaal niet zo ernstig hoeft te zijn 🙂

  5. Tamarah

    Leuk artikel! Ik zou iedereen adviseren om eens naar de psycholoog te gaan. Het kan soms zo verhelderend werken. En je kan tegen een wildvreemde je verhaal kwijt die je vervolgens een objectief en een eerlijk antwoord geeft wat mensen in je directe omgeving niet altijden willen, durven of zouden aangeven.
    Daarnaast vraag ik me af wat het verschil is tussen een hoog sensetief persoon en ADD want ook bij hsp is het filtertje ‘kapot’ waardoor je bloot wordt gesteld aan allerlei prikkels waardoor je overprikkeld raakt wat heel vermoeiend kan zijn.

    • iris

      Precies! Ik ben het helemaal met je eens. Als je lichamelijk ergens last van hebt stap je ook snel naar de huisarts, dus waarom niet als je mentaal gezien ergens mee zit.

      Ik heb een aantal jaren geleden veel dingen opgezocht over HSP omdat ik me eng veel herkende in alles. ADD en HSP heeft inderdaad heeel veel overlap. Ik zie ADD vooral als de medische term ervoor met de wetenschappelijke fundering erachter en HSP meer als verzamelingsnaam van karaktertrekken. Niet bagatelliserend bedoelt ofzo hoor, ik geloof wel dat het echt bestaat. Psychologen zullen eerder zeggen ‘hé jij hebt ADD!’ en een (ik zeg maar wat hoor) alternatieve behandelaar ‘hé jij bent hoog sensitief!’ Uiteindelijk heb je ongeveer dezelfde klachten dus het maakt in principe ook niet zoveel uit welk label je op je hoofd krijgt. Ik weet er ook niet het fijne van hoor, maar ik denk in ieder geval dat het zo een beetje gaat. Is meer mijn mening dan dat het een feit is hoor 😉

      • Tamarah

        Okay thanks voor je reactie. Tijdens het lezen van je artikelen zie ik veel overeenkomsten met mezelf en ik heb me nog nooit laten testen op ADD. Toen een vriendin van me een boek van HSP adviseerde was het zo herkenbaar wat er allemaal stond en de tips die er in stonden hoe ermee om te gaan vond ik echt super fijn. Misschien dat jij er ook wat aan hebt? Het ging om dit boek: http://www.bol.com/nl/p/hoog-sensitieve-personen/9200000007452418/

  6. Je schrijft mooi en duidelijk, een plezier om te lezen in tegenstelling tot sommige andere blogs.
    Succes met de onderzoeken!

  7. Laura

    Ik vond het heel duidelijk en interessant, maar vooral heel fijn voor jou dat er eindelijk duidelijkheid is!

  8. Eva

    Blijf maar les geven hoor!
    En er mag inderdaad wel iets meer ‘normaal’ gedaan worden over psychische hulpverlening. Er lijkt nog wel een beetje een taboe op te liggen, erg jammer want het doet zoveel goeds 🙂

  9. Cleo

    Net wat een aantal hierboven zeggen, je schrijft het echt goed op, luchtig, maar toch ook serieus. Ik ben meer een plaatjeskijker dan een bloglezer (ik moet voor de studie al zo veel lezen, dat ik vaak te lui ben om op het internet nog random tekstjes te lezen), maar bij jou blijf ik altijd plakken. Zo’n bezoekje aan de psycholoog is heel verhelderend hè, ik krijg er altijd een rustig hoofd van. En wat als je de stempel ADD nu krijgt? Krijg je dan medicijnen, oefeningen of vrijstellingen of iets dergelijks?

    • iris

      Wauw, dat is echt een groot compliment. Dankjewel! Ik word er gewoon een beetje verlegen van, haha.

      Heel verhelderend inderdaad, vooral omdat ik denk ik al wel een jaar zat te twijfelen of ik het wel of niet moest laten testen. Dus dat geeft ook sowieso al veel meer rust. Na het gesprek met de psychiater heb ik weer een adviesgesprek met de psycholoog. Dan kunnen we het er over hebben of ik een behandeling wil, en wat voor een soort behandeling, met of zonder medicijnen of alleen proberen, in een gespreksgroep, etc. En als het goed is zou ik dan ook nog met mijn studie kunnen regelen dat ik bijvoorbeeld langer de tijd krijg op een tentamen of een jaar extra stufi (ik heb heeeeeeel veel studievertraging). Maar dat zie ik dan wel weer! 😀

  10. Britt

    Zeker duidelijk uitgelegd en heel interessant, ik verheug me op het derde deel! (in positieve zin! ;-))

  11. robin

    haha ach die hond! en je schrijft inderdaad heel open, bij sommige mensen heb je als ze over zo’n (voor sommige moeilijk) onderwerp schrijven een beetje een zuur gevoel maar bij jou heb je juist dat je wijzer er van bent geworden haha! als je me begrijpt.. ik ben niet zo goed in uitleggen lol.

  12. Ilse

    Wat schrijf jij hier lekker nuchter over, vaak is naar een psycholoog/psychiater gaan zo’n taboe maar als je dit leest dan is wat mij betreft die hele taboe verdwenen.

  13. Eva

    Je zit op de verkeerde opleiding, kom ook naar de pabo :)! Nee hoor, volgens mij zit jij wel op je plekje. Is er medicatie om het je wat makkelijker te maken met ADD of moet je er mee leren leven?

  14. Femke

    Hihihi ik heb echt weer om je zitten grinneken. :’) Wat fijn dat je er zo nuchter en luchtig over kunt praten, dat maakt het ook gemakkelijker om te reageren (if that makes sense..). Ik vond je college erg duidelijk trouwens! 😉 Ik ben heel benieuwd wat er nu gaat komen!!

    (Dat filmpje! Nawww!!!)

  15. Via Twitter hier beland en je blog geschreven. Wat een duidelijk verhaal zeg! Luchtig, openhartig en ‘mooi’. Ook wel herkenbaar, het slecht in opruimen zijn en alles kwijtraken. Onlangs ben ik nog de bonnetjes van de borg kwijt geraakt. Ik probeer het allemaal goed te doen, maar het is zo moeilijk!

    Fijn voor jou dat er duidelijkheid gaat komen. Wat je schrijft; dat zal wel rust geven.

    Ik ga je volgen!

  16. Kim

    Wat goed dat je het eindelijk hebt laten testen! Ikzelf loop er ook al een tijd mee rond, maar ik durf de stap niet zo goed te nemen. Ben bang dat ik er nog een stempel bij krijg. Heel goed dat je er over blogt! Ligt toch altijd een soort van taboe op.

  17. Pingback: Komt een meisje bij de psychiater | IKBENIRISNIET

  18. Pingback: Mijn hoofd is een liedjesmachine. | Shirley's Blog

  19. Pingback: Komt een meisje bij de apotheker | IKBENIRISNIET

  20. Pingback: Confetti in mijn hoofd | IKBENIRISNIET

  21. Pingback: Mijn brein |

  22. Pingback: (G)een stuiterbal | Tamar de Pamar

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer informatie

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services De cookie-instellingen op ikbenirisniet.nl zijn ingesteld op 'toestaan cookies'. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van de cookie-instellingen of klikt op "Accepteren", ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten