Vandaag had ik graag een verhaaltje geschreven over het concert van Lonelady, waar ik eergisteren naar toe zou gaan. Helaas zijn we niet bij het concert geweest omdat er iemand voor de trein was gesprongen, hierdoor liep de hele dienstregeling uit de hand waardoor we het concert moesten missen. Ik baalde. Iedereen baalde. Ik betrapte mijzelf op de gedachte “Kon degene zich niet ophangen? Dan hebben wij er in ieder geval geen last van.” Hoe zelfzuchtig zijn we dan? De treinreizigers wilden op tijd thuis zijn voor het avondeten, een afspraakje, of in mijn geval een concert. Degene die voor de trein sprong liep de hele dag met het idee in zijn hoofd dat hij alleen maar dood wilde zijn. Ik vraag me af wat er door hem heen ging, en waarom zijn leven in zijn ogen niet meer leefbaar was.
In 2007 stierven er maar liefst 4151 personen op het Europese spoor, 60 procent was het gevolg van zelfdoding. In Nederland komt meer zelfmoord op het spoor voor vergeleken met andere EU landen. (ERA) Dit kan ook komen door dat Nederland de aantallen beter registreert dan de andere EU landen. Een andere verklaring is dat je hier in Nederland altijd wel in de buurt bent van een treinspoor, in andere landen ben je misschien eerder in de buurt van een hoog gebouw.
Ik ging er vanuit dat degene die zijn leven op het spoor beëindigde een man was, maar het kon ook net zo goed een vrouw zijn. Van de mannen die zelf hun leven beëindigen kiest 45% er voor om voor een trein of metro te springen, van de vrouwen zijn dit er 19%. (CBS)
Uiteindelijk hebben we Paradiso ingeruild voor wijntjes in Enschede. Wij kwamen er wel goed van af.
Zelfmoord is een zwaar onderwerp, daarom twijfelde ik of ik dit wel op mijn weblog moest plaatsen. Ik beloof dat het in mijn volgende blog over een wat luchtiger onderwerp gaat.
Bronnen http://statline.cbs.nl/statweb/ http://www.era.europa.eu
Het eerste boek dat ik in 2010 heb gelezen is ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’ van Paolo Giordano, een Italiaanse schrijver. Dit is zijn eerste boek dat is uitgebracht, en het werd meteen een bestseller. Naar mijn mening ook zeer terecht. Als het goed is wordt dit boek ook dit jaar nog verfilmd. Ik ben altijd een beetje huiverig voor verfilmingen van boeken, maar toch ben ik wel benieuwd naar hoe dit verhaal in een film zou over komen.
Twee weken geleden was ik nog een druk bezette tweedejaars Psychologie studente met een hoofd vol stress. Maar nu ik vroegtijdig ben gestopt met mijn studie heb ik tijd over (lees: understatement). En aangezien het in deze barre tijden van economische crisis nogal lastig is om een leuk baantje te vinden, betekent dat kort samengevat dat ik weinig nuttigs doe. Dit blogje maak ik nu aan zodat niet gek word van het niets doen. Het is een soort van een lifesaver. Ja, daar heb ik een blog voor nodig. Kan je zien hoe hopeloos de situatie is. Naast niets doen ben ik ook erg goed in ongedisciplineerd zijn, dus ik ben benieuwd hoe lang ik dit bloggen vol ga houden.
Een blog door 
Twitter
Facebook
Tumblr
Last.fm
Youtube
Volg met RSS Feed
Volg met Bloglovin'
