Category Archives: Boeken

Afgelopen zaterdag, tijdens het boodschappen doen bij de plaatselijke Albert Heijn, zag ik het boek “Haar naam was Sarah” in de schappen staan. Omdat hij maar 10 euro was, en ik er goede recensies over had gelezen, gooide ik het boek in mijn mandje, naast de Knorr wereldgerechten en appelbierflesjes. Ik twijfelde nog wel even, omdat ik meestal niet zo van boeken over de Tweede Wereldoorlog houd. Maar omdat ik zag dat veel mensen die mee doen aan de reading challenge het ook hadden gelezen wilde ik het toch een kans geven. Nu, een paar dagen later, zit ik al achter mijn laptop een recensie te schrijven omdat ik het boek alweer uit heb. Dat zegt dus genoeg over hoe mooi en spannend het boek is.

Het boek is opgedeeld in twee verhaallijnen. Het begint met ‘het meisje’ dat samen met haar ouders en broertje in Parijs woont, het speelt zich af in 1942. Het tienjarige meisje wordt samen met haar ouders opgepakt en naar het wielerstadion in Parijs gebracht, waarvandaan duizenden joden worden gedeporteerd. Met de gedachte dat ze zo weer naar huis zou kunnen, sloot ze haar broertje op in een geheime kast in het huis.
De tweede verhaallijn gaat over een Amerikaanse journalist, en speelt zich 60 jaar later af. Ze moet een artikel schrijven over de verschrikkelijke gebeurtenissen die in Parijs plaats vonden tijdens de oorlog. Tijdens haar research komt ze echter achter een lang verborgen familiegeheim van haar schoonfamilie.

Het is een heel ontroerend verhaal, en ik had niet verwacht dat het me zo zou aangrijpen. Normaal heb ik dat niet bij verhalen over de Tweede Wereldoorlog, omdat het al zo lang geleden gebeurd is, en zo onvoorstelbaar dramatisch allemaal is, kan ik me moeilijk inleven met de personages. Maar dit verhaal is heel mooi geschreven, waardoor je echt met de personages mee leeft. De tranen sprongen soms in m’n ogen tijdens het lezen.

Ik heb dit boek in twee dagen uitgelezen omdat ik zo benieuwd was naar de ontknoping van het verhaal, een echte aanrader dus.

Pluspunten: Heel mooi verteld, aangrijpend en ontroerend. Ook was het spannend om te lezen omdat de verhaallijnen zich per hoofdstuk afwisselen.

Minpunten: De Amerikaanse journalist voelt zich heel erg aangegrepen door alle gebeurtenissen die zich in Parijs afspeelden in 1942. Op een gegeven moment is dit het enige dat haar nog bezig houdt. Omdat ze er in het begin zelf niet sterk persoonlijk bij betrokken is vond ik dit wel heel apart. In reviews zijn mensen trouwens lyrisch over dit boek, het is een mooi boek, maar zó goed vond ik het nou ook weer niet.

Cijfer: 7+

Vorige maand was ik op school om aan een onderzoeksrapport te werken met een klasgenootje. Ik ben dan wel gestopt met de opleiding, maar een aantal dingen moest ik nog afronden. Zo als altijd kon ik weer nét niet mijn bus halen waardoor ik een half uur langer op het prachtige Saxion vast zat. Ik ben toen maar even naar de boekhandel in school gegaan. Ik zocht een boek dat een beetje leek op ‘De eenzaamheid van de Priemgetallen’ van Giardono. Mijn oog viel op het boek ‘De grens’ van Rikka Pulliken. Op de kaft zat een sticker met de tekst “Gezocht en gevonden: de vrouwelijke tegenhanger van Paolo Giardono”. Ik was benieuwd.

Het boek wordt verteld in vier verhaallijnen; Anja is literatuurprofessor, haar man werd steeds vergeetachtiger. Mari zit nog op de middelbareschool, ze is 16 maar anders dan haar leeftijdsgenoten. Julian is de Fins leraar van Mari. En tenslotte Anni, een jong meisje, zij is de oudste dochter van Julian. Het boek zit vol met diepzinnige levensvragen en ethische kwesties, maar dit wordt allemaal op een luchtige manier gebracht. Het verhaal komt somber over, maar er komen ook veel mooie dingen in voor.

In zekere lijnen vertoont het verhaal wel overeenkomsten met ‘De eenzaamheid van de Priemgetallen’, maar helaas is het lang niet zo goed. Ik vond het boek wel heel fijn om te lezen, maar toch voelde ik me niet helemaal betrokken bij sommige personages. Julian vond ik een grote viezerik, ook al zit er natuurlijk wel meer achter waarom hij de dingen doet die hij doet. Ook ergerde ik me aan de moeder van Mari.

Een lege gelukzaligheid. De mens is opgebouwd uit iets wat niet door het begrip te bevatten is, door iets ongrijpbaars. Een soort fundamentele melancholie die je maar heel af en toe te zien krijgt, op onverwachte momenten zoals nu – overweldigd door gelukzaligheid.

Pluspunten: súper mooi geschreven en het zet je aan het denken. Daar hou ik wel van. De verhaallijnen worden ook heel mooi bij elkaar gebracht.

Minpunten: ik vond Julian geen leuk personage, misschien als er meer emoties van hem werden beschreven dat ik meer compassie voor hem op zou kunnen brengen.

Cijfer: 7-

Het eerste boek dat ik in 2010 heb gelezen is ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’ van Paolo Giordano, een Italiaanse schrijver. Dit is zijn eerste boek dat is uitgebracht, en het werd meteen een bestseller. Naar mijn mening ook zeer terecht. Als het goed is wordt dit boek ook dit jaar nog verfilmd. Ik ben altijd een beetje huiverig voor verfilmingen van boeken, maar toch ben ik wel benieuwd naar hoe dit verhaal in een film zou over komen.

Toen ik met mijn moeder aan het winkelen was in Enschede heeft ze dit boek voor mij gekocht. Ik had geen idee waar het verhaal over ging maar ik wilde hem zo graag lezen door de mooie titel. En de cover mag er ook wezen. Interessant feitje; de foto op de kaft is een zelfportret van een Nederlands meisje, te vinden op Deviantart.

Priemgetallen zijn alleen deelbaar door 1 en door zichzelf. Ze staan op hun plaats in de oneindige rij natuurlijke getallen, zoals allemaal tussen twee ingeklemd, maar verder uit elkaar dan de andere. Het zijn argwanende, eenzame getallen en daarom vond Mattia ze prachtig.

Dit boek is zó onvoorstelbaar mooi geschreven! Soms ietwat abstract tot bijna poëtisch, maar dat maakt het verhaal alleen maar mooier om te lezen. Ik werd er wel een klein beetje verdrietig van, dus als je meer van boeken houdt die je aan het lachen maken raad ik je deze zeker niet aan. Gelukkig ben ik wel een sucker voor verhalen waar een treurige waas omheen hangt. Dus vanaf nu kroon ik dit boek tot mijn lievelingsboek. Ik weet alleen niet hoeveel waarde je daaraan moet hechten, aangezien ik bijna elk laatst-gelezen-boek omdoop tot lievelingsboek.

Pluspunten: diepgang, gevoelens worden mooi verwoord, goede verhaallijnen, tevens leef je echt mee met de personages (dat deed ik in ieder geval, ik heb ook veel negatieve recensies gelezen waarin lezers schrijven dat ze de personages te ‘vlak’ vonden, maar die hebben naar mijn mening totaal geen verstand van literatuur).

Minpunten: een (te) open einde zorgde een beetje voor een anti-climax. Dit is een klein minpuntje omdat ik vind dat je meer waarde moet hechten aan het verhaal in zijn geheel dan alleen aan het einde.

Cijfer: 8+