Oeh. Ik had een rotdag. Ik moest absurd vroeg opstaan voor een college waar ik al helemaal geen zin had. Mijn fietsband was weer eens leeg. Ik miste de bus. Na een hoop gehaast en gescheld (ik denk dat ik na vandaag echt niet meer in de hemel kom na al mijn godslasteringsuitingen) kwam ik toch nog op tijd op de campus. Omdat er niemand in het lokaal zat smste ik maar even naar een meisje uit mijn klas of ik niet een lokaalwijziging had gemist. Waarop ik terug kreeg “Schat dat college is vrijdag”. Fijn.
Maar omdat het juist tijdens dit soort rotdagen belangrijk is om vooral aan de leuke en positieve dingen te denken die het leven te bieden heeft, zal deze blogpost na deze zin alleen nog maar vrolijke en fleurige dingen bevatten.

- Ik heb het cijfer terug gekregen van het allereerste tentamen dat ik op de universiteit heb gemaakt. En het is een voldoende! Ik ben er super blij mee omdat ik het totaal niet had verwacht. Voor het tentamen haalde ik een beschamende 3,6. Maar doordat ik voor het bijbehorende verslag een 8,7 had, werd het eindresultaat toch nog opgekrikt naar een voldoende. Heck yes!
- Over precies anderhalf uur mag ik mijn cadeautjes overhandigen aan mijn allerliefste vriendje, want die is dan jarig. Hieperdepiephoera! Morgenmiddag ga ik een kwarktaart “bakken” en ‘s avonds lekker aan de wijn en de burgerlijke hapjes. Ook al ben ik niet zo’n verjaardag-mens, ik heb er toch best zin in.
- Toen ik vandaag thuis kwam met een moe hoofd vond ik super leuke post op mijn deurmat van Anne! Een grote envelop met daar in een heel lief ‘opbeurkaartje’ en het tijdschrift Happinez. Zo enorm lief. Daar werd ik heel vrolijk van :heart:
“.. Ik heb dit enge boek erbij gedaan omdat ik het zag en moest lachen. Dus op naar ‘Happinez’. Weet niet of er een engere term bestaat. xo Anne!”
(Verrassingpost van Anne)
En dat was mijn positieve nieuws voor vandaag. Hebben jullie nog leuke, vrolijke dingen meegemaakt vandaag? Vast wel, vertel het maar snel hieronder.
Source: 1



Nee, ik ben nog niet echt depressief. Maar ik sta op het randje. En ik ben als de dood om voor een tweede keer weer verder naar beneden te glijden. Iedereen die ooit depressief is geweest in zijn leven en daar weer klauterend boven op is gekomen snapt mijn angst. Want levensmoe zijn terwijl je eigenlijk in de bloei van je leven zit is echt niet leuk. Verder krijg ik de laatste tijd ook vaak te horen van mensen die mij zien weg kwijnen dat ik dingen anders moet doen. Of in ieder geval iets moet doen. Net alsof ik zelf niet weet dat mijn leven op dit moment totaal bagger is. Nou, dat weet ik heel goed. En ik vind het dan ook niet fijn als dat elke keer prominent in mijn gezicht wordt gewreven.
Een blog door 



Twitter
Facebook
Tumblr
Last.fm
Youtube
Volg met RSS Feed
Volg met Bloglovin'


