IKBENIRISNIET

Cold feet

Posted on February 23, 2011 by iris

Vorige week heb ik mijn kamertje in het echt mogen zien. Dat was wel even schrikken. In mijn hoofd had ik het me veel groter voorgesteld. Het is dan wel 26 m², maar dat is dus inclusief de badkamer. Waardoor het geheel wel een erg klein hok is. Maar de locatie is echt super, dus dat maakt al veel goed. Nu het meer ‘echt’ wordt, zie ik er toch wel heel erg tegen op. Ik moet dingen gaan regelen, spullen kopen met geld dat ik niet heb, en straks zit ik daar dan toch echt in mijn eentje. Doodeng.

Sinds mijn zestiende woon ik samen met het vriendje, ik ben het dus helemaal niet gewend om alleen te wonen en te slapen. Het freaks the shit out of me nu het allemaal officieel is dat ik ga verhuizen. Waardoor ik me afvraag of dit niet allemaal hele grote fout is. Maar we zullen het wel zien. Ik denk dat het sowieso wel goed is als ervaring, leren op eigen benen staan enzo, bladiebla, en al dat psychologisch verantwoorde gezeur. Gelukkig heb ik nog 2,5 week om me mentaal voor te bereiden.

Toen ik vorige week het kamertje heb bezichtigd, heb ik ook snel even wat crappy fotootjes gemaakt met mijn aaifoon. Dan krijgen jullie ook een beetje een beeld van waar ik straks mijn blogjes zit te typen.

Best oké toch? Het is wel echt klein. Maar het wordt vast wel leefbaar als ik er leuke spulletjes in heb geflikkerd. Door het kijken naar leuke spulletjes krijg ik ook al meer zin om te verhuizen. Ik blijf nu eenmaal een slaaf van mijn koopziekte. En elke kans (of goed excuus eigenlijk) om mooie dingen te kopen, grijp ik met beide handen aan. Ook al heb ik geen geld. Maar online-window-shoppen is ook net zo leuk. Vooral met mijn smakeloze-smaak. Dit is alvast een klein deel van mijn verlanglijstje:

1 Vloerkleed, Ikea; 2 Deurmat, H&M; 3 Dekbedovertrekset, H&M; 4 Boksbeugelmok; 5 Snorrenmok, DE; 6 Waszak, H&M; 7 Kunstbloemen, Ikea; 8 Kussensloop, H&M.

P.S. Bedankt voor de super lieve reacties op mijn vorige blogpost! :heart:

P.P.S. Sorry voor het niet beantwoorden van de mailtjes die ik kreeg van enkele bloglezers. Ik moet nog steeds mijn instellingen fixen voor de uitgaande mail. Ga ik z.s.m. doen.

Posted in Life, Persoonlijk | Tagged Persoonlijk, Verhuizen | 14 Comments

Ik ga een beetje leven

Posted on February 16, 2011 by iris

Ik ben niet één van de meest optimistische personen. En in tijden van depressie neem ik genoegen met de dan hopeloos doen lijkende situatie. Alsof je altijd maar in een waas zit, waardoor je het uitzicht verliest. Maar een paar weken geleden klaarde de waas op. Ik werd warempel vrolijk. Gewoon zo maar. En stiekem vond ik dat best leuk.

Nu ben ik heus wel vaker vrolijk hoor. Maar vaak is dat maar voor korte duur. Deze keer is het anders, want nu wil ik dat gevoel wel graag blijven vasthouden. Door de opklarende waas zag ik potentiële mogelijkheden om gelukkig te worden op de lange termijn. Dus ik ga iets veranderen. Brekend nieuws: ik ga verhuizen, in mijn eentje. Ik laat het paradijs voor de simpele zielen achter mij en verhuis naar “de grote stad” Enschede. Gewoon omdat het kan.

Ik vind het niet leuk om in Eibergen te wonen en ik rot hier weg. In het begin dat wij hier kwamen wonen dacht ik dat het nog wel goed zou komen. Maar nee, ik en Eibergen gaat hem niet worden. Ik ken hier vrijwel niemand en ik kom alleen mijn huis uit voor een bezoekje aan de Albert Heijn. Het is bijna triest. Dus ik ruil dit gezinshuis met drie slaapkamers en tuin in voor een crappy kamertje van 26 vierkante meter. Robin (het vriendje) en Bunny von D. en Wesseltje (de konijntjes) blijven gewoon hier. Maar ik zal ze heus nog wel eens op komen zoeken hoor, wees niet gevreesd. Je moet het maar zo zien dat het huisje-boompje-beestje-huis mijn vakantiehuisje wordt en het nieuwe kamertje mijn parttime mini-penthouse.

Ik ben nu al verliefd op mijn mini-penthouse, ook al heb ik het nog niet eens in het echt gezien. Zesentwintig vierkante meter helemaal voor mijzelf, zonder irritante huisgenoten, midden in het bruisende centrum van Enschede. Dichtbij de universiteit en dichtbij de leuke mensen die ik ken. Het kan niet mis gaan. Aanstaande vrijdag zal ik er voor het eerst een bezoekje brengen en dan kan ik midden maart de sleutels ophalen. Ik ga eindelijk weer een beetje beginnen met leven. En dat vind ik een erg prettig vooruitzicht (en ook doodeng trouwens). Zo prettig dat ik mij sinds gisteren zelfs een beetje gelukkig voel. Ik hoor je denken: WAT? Ja. Echt. Het zwartgallige pessimisme in mijn hoofd neemt de vorm van een zachte zoete suikerspin-wolk aan.

DOEI sociaal isolement; HALLO leven.

Misschien idealiseer ik de toekomstige situatie, zal er uiteindelijk niets veranderen, komt de zwartgalligheid terug en ga ik met hangende pootjes terug. Maar dat zien we dan wel weer. Soms moet je gewoon heel impulsief een risico nemen, anders wordt het leven ook zo saai. En ik ben niet weggelegd voor saaiheid.

On a side note: voor al jullie simpele zielen – ha, ja jullie weten wel wie ik bedoel – met pre-middeleeuwse normen en waarden (lees: ‘als je samenwoont ga je niet in je uppie op kamers wonen, dat kán gewoon niet’) die mij dus liever depressief zien wegrotten in Eibergen:

Posted in Life, Persoonlijk | Tagged Enschede, Persoonlijk, Verhuizen | 20 Comments

Tussen het slapen door

Posted on January 27, 2011 by iris

Films kijken en slapen, het enige dat ik nog doe. Dus je kan je wel voorstellen dat ik veel te druk ben om blogjes te typen. Maar vorige week ontving ik eindelijk mijn prachtige iPhone 4, dus daar moet ik wel een blogpost aan wijden. Want dit is een waar hoogtepunt in mijn leven.

Mijn Blackberry viel van ellende uit elkaar; het scrollballetje werkte niet meer en het hele ding zat onder de krassen. Hij was dan ook al een keer in een berg sneeuw gevallen, in het toilet en ontelbare keren op het asfalt als hij uit mijn jaszak viel. Maanden keek ik uit naar het moment dat ik eindelijk mijn abonnement kon verlengen en dus ook een prachtig nieuw toestel uit zou kunnen kiezen. Toen het moment daar was, wist ik dat ik een iPhone moest hebben (want Apple producten zijn hot en goed voor je imago en je kan er leuke spelletjes op spelen). Uiteindelijk kwam ik er achter dat ik twee maanden eerder ook al had kunnen verlengen, oeps. Maar goed, dat mocht de pret niet drukken. Want ik kreeg een iPhone! Dat hoopte ik in ieder geval, want nadat de KPN maar liefst drie maal mijn order annuleerde, zag ik het somber in.

Maar vrijdag kwam hij dan toch eindelijk binnen. En ik ben er super blij mee. Nu kan ik allemaal leuke spelletjes doen zoals Doodle Jump, Angry Birds en Fruit Ninja. Oeh yeah. En ik kan leuke foto’s maken met Instagram en Hipstamatic:

Het enige nadeel is dat ik totaal niet overweg kan met het touchscreen toetsenbord. Dat in combinatie met de autocorrect-functie liet mij de meest suffe dingen zeggen (lees: ‘Kip en Janneke-taal’ of ‘hoofd dieet pijn’). Maar gelukkig kwam ik er achter dat je die functie ook gewoon uit kan zetten, wat mij voor verdere gênante uitlatingen op Twitter of WhatsApp zal doen behoeden.

Nu stop ik snel met typen omdat ik mijn highscore op Doodle Jump wil beaten, ik kom maar niet verder dan de 19.000, zeer frustrerend. O ja, en als jullie nog leuke apps weten om te downloaden voor mijn prachtige nieuwe shiny iPhone mag je het hier onder melden!

Posted in Hebbedingen | Tagged iPhone | 19 Comments

Dagje Rotterdam City

Posted on January 18, 2011 by iris

Terwijl Nick zijn favoriete rukblaadje de Penthouse las, zag hij dat er een expositie van Terry Rodgers – bekend van schilderijen met naakte partypeople – in de Kunsthal in Rotterdam te bewonderen was. En liet hem daar net twee vrijkaartjes voor hebben. Dus donderdag ruilde ik mijn sociale isolement in voor een binnenlandse wereldreis naar Rotterdam om daar met Nick cultuur te snuiven. En om te shoppen natuurlijk.

Momenteel is er een tentoonstelling van Edvard Munch te bewonderen in de Kunsthal, iets met abstracte schilderijen waar voornamelijk een hoop depressie uitstraalt (had hij issues? Ik denk het wel.) Munch zijn groupies behoren blijkbaar tot de Omroep Max kijkende 60+ categorie, we vielen dus aardig uit de toon. Wij wilden alleen naakte mensen zien – zo oppervlakkig zijn we wel – dus met een vaart liepen we langs het expressionistische ouvre van Munch om bij Terry uit te komen.

Uiteindelijk hing er maar één werk van Terry Rodgers (zie bovenstaande foto) wat wel zonde was. Maar dat mocht de pret niet drukken, het was acrylverf in een vorm van pure porno op doek. Een vrouw in een rolstoel keek er vol afgunst naar en rolde snel verder, een groep prepuberale jongens, die daar met een klassenuitje waren, keken verlekkerd. Het is bijna leuker om te zien hoe mensen reageren op zo’n schilderij dan daadwerkelijk naar het schilderij zelf te kijken.

Eenmaal uitgekeken bij de Kunsthal namen we de (lees: verkeerde) tram. Uiteindelijk kwamen we toch nog in de stad uit. Veel leuke winkels kwamen we niet tegen. Maar een mega leuke aankoop deden we wel; onze Sziget tickets! Dus dat we deze zomer naar Sziget gaan is nu ook officieel. Hoe leuk is dat!

Verder hebben we nog wat alcohol weg getikt in een zogenoemde ‘prestigieuze ballentent’, waar gintonic als pure gin werd aangeslagen in de kassa en twee wijn als één, NICE. Zijn we naar binnen gelokt in een schattig vega-restaurantje waar wijn als slootwater smaakte en dineerden we bij een restaurant alleen zodat we gebruik konden maken van het toilet. Dat laatste was een heuze anti-climax. Niet het toilet, want dat was wel een prettige opluchting voor mijn blaas. Maar het eten, dat zorgde voornamelijk voor een hoop leegte in mijn maag. Ik nam expres een wat duurder gerecht, zodat ik geheel voldaan aan mijn terugreis zou kunnen beginnen. Maar ik kreeg een heel groot bord met heel weinig eten. Jammer. Nick nam iets goedkoops en kreeg natuurlijk een heel bord vol. Mijn leven heeft nogal vaak de intentie om pech te hebben, denk ik.

Al met al was het een super leuke dag. Alhoewel het voor mij sowieso al leuk is om even weg te zijn uit de middle of nowhere genaamd de Achterhoek natuurlijk.

Posted in Arty Farty, Avonturen & Reisjes | Tagged Kunsthal, Rotterdam, Shoppen | 10 Comments

Vrouwen van staal

Posted on January 6, 2011 by iris

Vorige week wilde ik een smileypiercing laten zetten. Dat is een staafje of ringetje door je lipbandje, onder je bovenlip zit dat. Vol goede moed liep ik naar mijn favo piercingshop in Enschede; Piercing Pro. “Wegens verbouwing gesloten” oei. Dan maar geen piercing. Nu wil ik hem eigenlijk niet meer. Ik verander nogal snel van gedachte, kan je wel stellen.

Ik word soms een beetje moe van de ongevraagde ‘je bent veel mooier zonder al dat metaal in je lichaam’-betogen. Maar verder dan dat het vermoeiend voor mijn hoofd is om bekrompen mensen zo vaak aan te horen, heeft het geen effect op mij (want ik weet ook wel dat ik totally awesome ben). Dus in de toekomst komen er heus nog wel piercings bij, maar voorlopig nog even niet. Om de leegte op te vullen; plaatjes van chicks met de mooiste piercings: