Boek: Haar naam was Sarah

haar naam was sarahAfgelopen zaterdag, tijdens het boodschappen doen bij de plaatselijke Albert Heijn, zag ik het boek “Haar naam was Sarah” in de schappen staan. Omdat hij maar 10 euro was, en ik er goede recensies over had gelezen, gooide ik het boek in mijn mandje, naast de Knorr wereldgerechten en appelbierflesjes. Ik twijfelde nog wel even, omdat ik meestal niet zo van boeken over de Tweede Wereldoorlog houd. Maar omdat ik zag dat veel mensen die mee doen aan de reading challenge het ook hadden gelezen wilde ik het toch een kans geven. Nu, een paar dagen later, zit ik al achter mijn laptop een recensie te schrijven omdat ik het boek alweer uit heb. Dat zegt dus genoeg over hoe mooi en spannend het boek is.

boek review

Het boek is opgedeeld in twee verhaallijnen. Het begint met ‘het meisje’ dat samen met haar ouders en broertje in Parijs woont, het speelt zich af in 1942. Het tienjarige meisje wordt samen met haar ouders opgepakt en naar het wielerstadion in Parijs gebracht, waarvandaan duizenden joden worden gedeporteerd. Met de gedachte dat ze zo weer naar huis zou kunnen, sloot ze haar broertje op in een geheime kast in het huis.

De tweede verhaallijn gaat over een Amerikaanse journalist, en speelt zich 60 jaar later af. Ze moet een artikel schrijven over de verschrikkelijke gebeurtenissen die in Parijs plaats vonden tijdens de oorlog. Tijdens haar research komt ze echter achter een lang verborgen familiegeheim van haar schoonfamilie.

Het is een heel ontroerend verhaal, en ik had niet verwacht dat het me zo zou aangrijpen. Normaal heb ik dat niet bij verhalen over de Tweede Wereldoorlog, omdat het al zo lang geleden gebeurd is, en zo onvoorstelbaar dramatisch allemaal is, kan ik me moeilijk inleven met de personages. Maar dit verhaal is heel mooi geschreven, waardoor je echt met de personages mee leeft. De tranen sprongen soms in m’n ogen tijdens het lezen.

Ik heb dit boek in twee dagen uitgelezen omdat ik zo benieuwd was naar de ontknoping van het verhaal, een echte aanrader dus.

Pluspunten: Heel mooi verteld, aangrijpend en ontroerend. Ook was het spannend om te lezen omdat de verhaallijnen zich per hoofdstuk afwisselen.

Minpunten: De Amerikaanse journalist voelt zich heel erg aangegrepen door alle gebeurtenissen die zich in Parijs afspeelden in 1942. Op een gegeven moment is dit het enige dat haar nog bezig houdt. Omdat ze er in het begin zelf niet sterk persoonlijk bij betrokken is vond ik dit wel heel apart. In reviews zijn mensen trouwens lyrisch over dit boek, het is een mooi boek, maar zó goed vond ik het nou ook weer niet.

Cijfer: 7+

Back to Top