Weekend

Vanaf nu kan ik weer genieten van mijn weekenden. Vanaf maart dit jaar heb ik vrij weinig doordeweeks gedaan, wegens het staken van mijn studie, waardoor het weekend niet echt als een weekend aanvoelde. Eerder een verlenging van mijn toch al saaie en nutteloze week. Nu ik mijn eerste schoolweek achter de rug heb, kan ik echt blij zijn dat ik tot maandag (afgezien van de paar uurtjes die ik moet werken bij mijn bijbaantje) lekker vrij ben.


Plattegrond

En ja, ik blijf gewoon ‘school’ zeggen. Ook al zit ik nu op de universiteit. Want blijkbaar mag je dan niet meer het woord ‘school’ in de mond nemen. Daar is de universiteit te volwassen en te elitair voor. My ass. Zo lang docenten er op hameren dat bepaalde colleges verplicht zijn en dat als je meer dan 10% mist een onvoldoende voor je tentamen hebt, meisjes giechelend in de collegezaal zitten, een half uur uit een college wordt besteed aan Wall-E en Star Trek, blijf ik gewoon ‘school’ zeggen. Want zo elitair en volwassen is de universiteit helemaal niet. Nu zullen de meeste doorgewinterde universitaire studenten het hier niet mee eens zijn, iets met imago-schade. Misschien verander ik in de loop van mijn schoolcarriΓ¨re nog van mening, we zullen zien.

Ik kan nog niet goed zeggen of de studie me bevalt. Ik wist sowieso al van te voren dat psychologie niet mijn passie is, maar ik moet iets hebben om ’s ochtends voor uit mijn bed te komen en fulltime werken is dat nu nog niet. Doordat ik al twee jaar psychologie heb gevolgd op hbo-niveau en een extra wiskundecursus ernaast heb gevolgd, heb ik al een kleine voorsprong en zijn veel colleges herhaling van de stof die ik al heb gehad. Dit vind ik heel prettig. Zo zat ik in het werkcollege Inleiding Onderzoeksmethodologie met gemak de opdrachten te maken terwijl een ander meisje zuchtend en steunend na een uur nog steeds niets had opgeschreven. Heel vervelend voor haar, maar ik kreeg er stiekem wel een fijn gevoel bij dat ik het in een keer allemaal snapte. En het had nog wel met statistiek te maken! Normaal ben ik dan dat meisje dat er niets van snapt. Tot nu toe gaat het me dus allemaal nog heel goed af.

Mijn grootste angst was dat ik zou verdwalen op de grote (!) campus, zie plattegrond. Inmiddels ben ik ook al een aantal keer verdwaald, maar gelukkig zijn de mensen heel aardig en behulpzaam als ik de weg vraag. De campus is trouwens wel heel tof, er is zelfs een supermarkt en een kapper te vinden. Het is bijna een dorp op zich.

En als ik de studie nu ook nog leuk ga vinden, zal dat helemaal fijn zijn. Ik ga mij in ieder geval volledig in zetten en mijn best doen om over drie jaar mijn bachelor diploma in ontvangst te kunnen nemen. Leuk om weer een doel te hebben, geeft een mens weer moed.

Hoe zijn jullie eerste schooldagen verlopen?

Back to Top