De wonderen zijn de wereld nog niet uit

“De wonderen zijn de wereld nog niet uit” zei @iooon toen ze las dat ik naar de dokter zou gaan. U leest het goed; ik ben naar de dokter geweest. Voor het eerst sinds járen. Ik hou niet zo van dokters. Correctie: ik voel een enorme weerstand tegen dokters. Dus ik probeer een bezoekje aan de huisarts zoveel mogelijk te vermijden. Ik ga alleen als er sprake is van een uitzonderlijk hoog noodgeval. Toen ik een wrat onder mijn voet had toen ik klein was bijvoorbeeld. Of voor de migraineaanvallen die ik had toen ik 13 was. Of toen ik rond mijn 15e Pfeiffer kreeg.

Na het schrijven van mijn dip-blog had mijn oververmoeidheid zich inmiddels wel geëxpandeerd tot een ware noodsituatie. Want het hield maar niet op, naar mijn idee werd het zelfs alleen maar erger. Chronisch slaperig, huilbuien en algehele malaise. Niet zo’n pretje. Tijd om de huisarts te bellen dus, met klamme handjes en hartkloppingen.

Na het maken van de afspraak was ik ontzettend zenuwachtig, ik ben nu eenmaal wat neurotisch aangelegd. En de nacht voordat de doktersafspraak zou plaatsvinden, heb ik nauwelijks een oog dicht gedaan. Maar uiteindelijk viel het allemaal mee. Ik heb een nieuwe dokter en blijkbaar is ze best lief, ondanks dat ze als een zweverige coach praat. Uiteindelijk kwam het er op neer dat ik eerst maar even bloed moest gaan prikken. Hiephoi, ik hou van bloedprikken, net of je een piercing gaat laten zetten! Sebas ging mee als mental support en fotograaf. Good times.

Aanstaande maandag kan ik bellen voor de uitslag. Dan hoor ik of mijn algehele vermoeidheid en terror-depressie veroorzaakt worden door mijn HB, schildklier, vitamine B12 level of een nieuw Pfeiffer-achtig virusje. Of juist niet. Waar ik eerder bang voor ben eigenlijk, want wat de fuck is er dan mis met me? Goed. Dat zien we dan wel weer.
No worries.

 

P.S. Heel veel oprechte bedankjes aan alle lieve Twitter en IRL mensen die met mijn geklaag en gezeur zitten opgezadeld en toch nog gewoon lief en zorgzaam blijven 
In het bijzonder voor Annemiek mijn personal verpleegster en Sebas mijn bloedpriksupport. En natuurlijk mijn mammie die nog steeds niet gek van mij wordt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

12 reacties op “De wonderen zijn de wereld nog niet uit

  1. ioon schreef:

    Komt wel goed schatje. 😉
    Vind het knap van je dat je gegaan bent en nu duimen dat het iets simpels is. 😀

    | Reageer op deze reactie
  2. Nn schreef:

    Ik ben trots op je Iris, dat je toch gegaan bent 🙂 Nu hopen dat er iets uit komt aaar je iets mee kan natuurlijk.. Let’s hope.. Untill then: hang in there!
    X

    | Reageer op deze reactie
  3. Jennifer schreef:

    Ik heb ook zo’n schijthekel aan huisartsen. Ze doen mij drie antibiotica kuren achter elkaar, was het eindelijk over en een week later begint het weer. Nu zeggen ze dat ik het chronisch heb en er maar mee moet leren leven. Mijn weerstand is kut, ben telkens ziek en verkouden, en de dokter maar zeggen dat hij er niets tegen kan doen. Ik zoek binnenkort een andere.

    | Reageer op deze reactie
  4. Iris Anastasia schreef:

    Lieve Iris,

    Wat naar dat je je zo rot voelt en dat het alleen maar erger lijkt te worden. Goed dat je naar de huisarts bent geweest! Ik hoop dat je maandag een uitslag krijgt waarmee je wat kunt, een goede ofwel een minder goede uitslag wat simpel te verhelpen is. Ik duim voor je!

    Heel veel beterschap en sterkte en een heel dikke knuffel,
    Iris Anastasia.

    P.S.: Dankjewel voor jouw reactie bij jouw/mijn blog! (:

    | Reageer op deze reactie
  5. Jessica schreef:

    Heel veel beterschap!!!
    Hopelijk blijkt het mee te vallen en is het niet zo ernstig. Eerst maar duimen dat het goed komt!

    | Reageer op deze reactie
  6. Nadi schreef:

    Ahww, ik vind het echt goed dat je naar de dokter bent gegaan!! Je zit als ware heldin met die spuit in je arm :wink:. Ik ben trots op je en ik hoop dat je je heeeeel gauw weer tiptop voelt!

    PS: om je op te vrolijken; denk eens terug aan het moment dat we door bussen werden overreden op het stationsplein in Enschede.

    | Reageer op deze reactie
  7. Willemvk schreef:

    Dokters moet je gewoon per definitie ook zo weinig mogelijk bezoeken.

    Hopelijk is het niet iets heel ernstigs…

    | Reageer op deze reactie
  8. annouska schreef:

    Ik las op twitter dat er niks uit kwam, ergens wel vervelend want nu weet je nog steeds niet wat je er aan kan doen. Maar wel een dappere stap dat je naar de dokter bent gegaan..

    | Reageer op deze reactie
  9. Sebazziey schreef:

    HAHA “comazuiplap-mattie” hahahahaha. Lach me dood. Was super trots dat je er heen ging! 😉 Jammer dat er niets uit kwam en dat je zo’n bijzondere dokter hebt.

    | Reageer op deze reactie
  10. Pingback: 7 tips om gelukkig te worden | IKBENIRISNIET
Back to Top