Over kaakchirurgie en liefde

“Is dat grijze haar van jezelf?” vroeg de assistente. “Nee hoor, bij de kapper laten doen!” zei ik. “Goh, wat apart. Voor carnaval?”.

tandarts

Leuke binnenkomer was dat vanochtend bij de kaakchirurg. Gelukkig bood ze daarna wel aan om mijn hand vast te houden, omdat ik zo extreem zenuwachtig was. Ik weigerde als een stoere onafhankelijke vrouw. Een minuut later rolden de tranen over mijn wangen door het geprik van de naalden in mijn wang en gehemelte. En een kwartier later kwam ik als een jankend hoopje mens op mijn moeder afgevlogen omdat het zo’n horror was*. Ik ben alleen een stoere onafhankelijke vrouw met vlagen.

Maar die verstandskiezen zijn er in ieder geval uit. En ik heb hardcore pijnstillers op recept, love my life. Inmiddels zit ik alweer vrolijk koffiedrinkend en kettingrokend achter mijn laptop. Te bloggen nog wel. Ja, ik was een beetje dood in blogland, alweer. Maar 2012 bracht me buikgriep, twee normale griepjes, helse blaasontsteking, oververmoeidheid en een hoop tandartsbezoekjes, dat is mijn excuus. Life sucks vaak bij mij.

Maar hé, breaking news, 2012 bracht me ook een nieuwe boyfriend! Die heel leuk en Lekker met een hoofdletter is. Dus ik mag niet klagen. Ik ben intens gelukkig en verliefd. Is het burgerlijk als ik er een hele blogpost aan ga weiden? Ah, ik hoop het niet, ik wil het zo graag. Met allemaal schattige stelletjefoto’s en romantische anekdotes. Kjoet.

* Voor mensen die hun verstandskiezen nog moeten laten trekken: niet bang worden hoor. Qua pijn viel het ontzettend mee. Ik ben alleen een losgebarsten bom van emoties wanneer ik extreem zenuwachtig ben. Als je niet zo neurotisch bent als ik, valt het allemaal reuze mee.

Back to Top