Stoppen met de pil: mijn ervaring

Het was mijn bedoeling om te schrijven over mijn ervaring met stoppen met de pil als mijn lichaam zou zijn afgekickt. Maar omdat ik er zo vaak vragen over krijg, toch een artikel tussendoor. In dit artikel leg ik uit waarom ik vijf maanden geleden met de pil stopte en hoe het hormoonvrije-leven tot nu toe bevalt. Spoiler: niet zo goed.

Stoppen met de pil

VERGIF!!1!

Ik weet dat er mensen zijn die de anticonceptiepil puur vergif/troep/ellende vinden en daarom groot voorstander zijn van stoppen met de pil. Tot die groep behoor ik niet. Ik bekijk het liever wat genuanceerder. Ik heb in totaal ongeveer 10 jaar de Yasmin pil geslikt, en écht, wat ben ik dankbaar dat ik nooit tienermoeder heb hoeven worden. Dat ik gewoon een onbezonnen, impulsieve puber kon zijn, die soms dingen deed die misschien niet altijd even handig waren. Maar godzijdank nooit met een baby tot gevolg. Ook heb ik in die 10 jaar nooit last gehad van rare bijwerkingen, zoals ik van anderen soms hoor. Ik had last van acne, maar dit verdween in zijn geheel toen ik met de pil begon. Dat was juist wel prettig. Vaak hoor je verhalen van mensen die door de pil psychische klachten zoals stemmingswisselingen kregen, of juist een heel vlak gevoel. Een aantal van die mentale mankementen had, en heb, ik ook wel, maar die waren ook al aanwezig voordat ik aan de pil begon. Dus ik probeer alle horrorverhalen over de pil altijd maar met een korrel zout te nemen. Als ik terug kon gaan in de tijd had ik er zo weer voor gekozen.

Stoppen met de pil

Toch heb ik de keuze gemaakt om te stoppen met de pil. Waarom? Ik weet het eigenlijk niet zo goed, die beslissing was vrij impulsief, zoals alle beslissingen die ik maak. Het idee dat ik elke dag mijn lichaam volstop met hormonen ging mij steeds meer tegen staan. En jullie weten hoe vergeetachtig ik ben: ik vertrouwde de pil nooit zo, omdat ik hem weleens vergat in te nemen. Het past trouwens ook beter bij mijn hippie-vibes om mijn lichaam zijn natuurlijke ding te laten doen. Dus toen een vriendin besloot om te stoppen met de pil, omdat ze wilde testen of ze zich beter zou voelen, deed ik gezellig mee. Niets spannends verder, er is dus ook geen Iris Junior op komst, sorry voor deze anticlimax. Omdat ik er niet zo over had nagedacht, had ik mij dus ook niet voorbereid op eventuele afkickverschijnselen. Daar heb ik helaas wel last van, en hóe!

Dit merk ik sinds ik 5 maanden geleden ben gestopt met de pil:

  • Mijn huid veranderde in een oorlogsgebied van terrorjeugdpuistjes;
  • mijn haren vallen met bosjes uit mijn hoofd, het is inmiddels merkbaar dunner;
  • maar mijn buik en bovenbenen zijn ook dunner geworden;
  • qua mentale toestand (m.u.v. een natuurlijker libido) merk ik geen verschil;
  • behalve in tijden van PMS, daar heb ik nu veel meer last van dan voorheen; buikkramp, duizeligheid, hoofdpijn, algehele malaise, bleh.

Ik hoopte dat het na een paar maanden wel klaar zou zijn met ‘ontpillen’, maar dat is helaas nog niet het geval. Het schijnt wel een jaar (of zelfs nog langer!) te kunnen duren voordat je lichaam weer een beetje in balans is. Al was mijn cyclus gelijk vanaf het begin weer vrij regelmatig. Ik heb de pil een behoorlijk lange tijd geslikt, dus het is logisch dat mijn lichaam een tijdje in de war is en dat het even duurt. Nog even doorbijten dus.

Stoppen met de pil

“Maar ehh, hoe doe je dat nu dan?”

Krijg ik vaak als voorzichtige vraag gesteld. Ik vind dat altijd zo schattig als mensen mij voorzichtig ‘gênante’ vragen stellen. Lieve lezers ik ken toch geen schaamte, laat die vragen maar komen hoor, open boek hiero. (Voor iedereen die nu denkt: jezus Iris, TOO MUCH INFORMATION. Wat had je dan verwacht bij een blogpost met als onderwerp ‘Stoppen met de pil’?) Maar om terug te komen op die vraag; ik wil liever geen hormonen meer in mijn lichaam. Net als dat gewroet in mijn baarmoeder om er een stuk koper in te haken ook niet welkom is. Als ik op een woensdagmiddag door de Albert Heijn wandel tussen de schreeuwende kinderen lijkt een sterilisatie mij fantastisch. Maar daar vind ik mijzelf nog te jong voor. Het enige dat dan nog overblijft zijn ouderwetse condooms. Of natuurlijke anticonceptie zoals de Ladycomp, maar daar ben ik veel te neurotisch voor. Soms droom ik dat ik zwanger ben en dan word ik badend in het zweet wakker, het is werkelijk mijn allergrootste nachtmerrie. Sommige mensen vinden condooms vervelend, maar ik heb er eigenlijk geen problemen mee. Het voelt voor mij veel betrouwbaarder dan de pil. Ik houd ook alles goed bij met een app (Clue, voor zover ik weet de enige ‘period tracker’ die níet babyroze is), zodat ik kan zien wanneer mijn lijf de meeste kans heeft om een baby te ontwikkelen en wanneer juist niet. En misschien is het in het begin allemaal wat onhandig, maar stoppen met hormonen zorgt er ook voor dat je natuurlijke libido weer tot leven komt. Dan moet je dat gepruts met condooms maar voor lief nemen, want elk nadeel heeft zijn voordeel.

Meer lezen over dit onderwerp:

P.S. Mocht je subiet willen stoppen met de pil na het lezen hiervan (al kan ik mij dat nauwelijks voorstellen gezien de staat van ontbinding waarin mijn lichaam zich momenteel begeeft), gooi je medicijnen dan níet in de prullenbak, wc of gootsteen. Maar breng ze naar de apotheek zodat het op een verantwoorde manier kan worden vernietigd en het niet in het milieu terecht komt.

Hopelijk kan ik over een half jaar een nieuwe blogpost schrijven en vertellen dat het stoppen met de pil mij inmiddels veel beter gaat! Ik wacht ietwat ongeduldig af..

Back to Top