Weekoverzicht: goede dingen & een Dr. House ziekte

Het was weer een week vol bordspelletjes, vermoeidheid en stress, maar óók positieve dingen! 

Lievelingsliedje van deze week:

Zondag

gevulde courgette

Steve kreeg nog bezoek voor zijn verjaardag, de dag ervoor was hij daar te ziek voor maar deze dag ging het gelukkig weer beter. Fijn! ’s avonds aten we bulgursalade en gevulde courgette uit de oven. Ik vond het mwoah, ik ben meer van team aubergine.

Maandag

studeren

Ik begon met leren voor het tentamen voor morgen ehhh. Ik ging er niet vanuit dat ik daar genoeg tijd voor zou hebben, maar ik dacht: ach ik probeer het gewoon. Als ik het niet haal, kan ik het altijd nog herkansen. No biggie. Het houdt je van de straat. Gelukkig stonden alle hoorcolleges online, eigenlijk zouden alle vakken dat moeten hebben! Ik maakte een smoothie en bestelde tussendoor Subway-broodjes zodat ik lekker kon lunchen met Steve. Ik mis het dat we al een behoorlijke tijd niet meer hebben kunnen lunch-daten in de stad. Gelukkig bestaat er Thuisbezorgd. Iemand vroeg mij eens of ik werd gesponsord door Thuisbezorgd, oh man, wàs het maar zo.

Dinsdag

shoplog

Ik had een tentamen over eMental Health in een ijskoude sportzaal, jeetjemina. Concentreren is niet mijn grootste talent, en als bibberende pinguïn al he-le-maal niet. Ik heb dan ook geen idee of ik het goed heb gemaakt. We zien het wel. Na het tentamen ging ik direct door naar de stad om het dikste, warmste vest te kopen dat ik kon vinden zodat ik die Antarctische ervaring nóóit meer zou hoeven te doorstaan. Het is net alsof ik nu altijd een dekentje om me heen heb, zo fijn. Ook zocht ik een dik boek voor Steve uit want die zit al weken thuis en verveelt zich de pleuris. Het werd Het Jachtseizoen, qua verhaal spreekt het me totaal niet aan dus daarom dacht ik dat Steve het wèl leuk zou vinden. En dat klopte! Tegenpolen hè? Voor de dierenarts haalde ik een kaartje om haar te bedanken voor alle goede zorgen voor Bunny von D (en voor mij toen ik duizend tranen huilde in haar behandelkamer), ik vond de tekst wel toepasselijk voor iemand die elke dag lieve dieren beter probeert te maken. ’s Avonds maakte ik een makkelijke curry: rode currypasta met tomatensaus (ipv kokosmelk), groenten en noodles, hoppakeee. Eén van mijn favoriete makkelijke/snelle gezonde recepten.

Woensdag

nog meer studeren

De volgende dag had ik een belangrijk hertentamen dat ik echt-echt-écht zou moeten halen. Falen was geen optie. Helaas stond mijn hoofd er totaal niet naar om te leren. Ik ben zo moe van alles dat er is gebeurd de afgelopen weken en ik snakte echt even naar een weekje rust. Maar dat is nogal lastig tijdens tentamenweken. En omdat Steve ziek is kan hij ook niet dingen voor me uit handen nemen, waardoor ik me als een kip zonder kop door deadlines en huishoudelijke shitzooi probeer te ploeteren. We zouden eigenlijk een real life vlogkanaal moeten beginnen genaamd ‘de warrige ADD’er en de depressieve baardmeneer die tevergeefs hun shit voor elkaar proberen te krijgen’, ik denk dat het voor veel bijzonder kijkmateriaal zou kunnen zorgen. (We kunnen er zelf wel om lachen hoor, op een gegeven moment bereik je gewoon zo’n punt dat je denkt: fuck it, het is kut, laten we er maar gewoon grapjes over maken, want meer kunnen we niet doen.) Positief moment van de dag: ik kreeg nòg meer kaartjes en zelfs een hele fruitmand van de allerliefste Deisy, wow! Ik ben echt overweldigd van de liefheid van mensen geel_hartje.

Donderdag

summerrolls

De wekker ging veel te vroeg en ik stond op het punt om niet naar het tentamen te gaan omdat ik het somber in zag. Maar het ging meer dan prima! Het goede nieuws van de dag: ik heb de herkansing gehaald. Whoeoe! Wat een opluchting. Ook kreeg ik een mailtje van de energieleverancier dat we veel geld terug krijgen. Yes! Dan is groen doen en zuinig om gaan met energie ineens heel leuk. Ook meldde ik me aan voor mijn masterthese. Ik kan het nauwelijks geloven dat ik nu echt op het laatste stukje van mijn studie zit. Zullen er vanaf nu alleen nog maar positieve dingen gebeuren? Ik hoop het! Ik had eindelijk weer zin om mijn best te doen om lekker eten te maken; ik maakte summer/springrolls met pindasaus en daarna zoeteaardappel-quesedilla’s. Ondertussen verzamelde ik zwerfkatjes in onze tuin. Ze lagen zo schattig bij elkaar!

Vrijdag

erger dan het als is kan het niet worden

Steve moest naar het ziekenhuis voor de uitslagen van zijn onderzoeken van vorige week. Ik kon helaas niet mee omdat ik een verplichte workshop had die ik niet kon missen. De workshop was boeiend, het ging over Acceptance en Commitment Therapy. Met ACT leer je nare dingen die je niet kan veranderen (denk aan chronische pijn of psychische ziekten) te accepteren, even heel kort door de bocht. Wat ook wel van toepassing is op de situatie van Steve momenteel, hij kreeg namelijk te horen dat hij zeer waarschijnlijk Sarcoïdose heeft. Ja, die ziekte die vaak in House voorkomt! Het is vrij zeldzaam en er is maar weinig bekend over de oorzaak, ook is er geen behandeling voor. Het verloop kan erg verschillen per persoon. Sommige mensen hebben er járen last van en bij de ander duurt het maar een paar maanden. Dat het zo acuut bij hem begon, in plaats van geleidelijk, betekent wel iets goeds. Want waarschijnlijk is het dan niet chronisch en worden de klachten vanzelf minder. Hij voelt zich ook al veel beter dan de afgelopen weken gelukkig! Binnenkort moet hij naar de longarts en verder moeten we het maar gewoon even aankijken. Hij was heel druk met zijn master en stage en hij zou eigenlijk straks beginnen aan zijn masterthese, maar dat staat nu allemaal al een paar weken op pauze en dat is heel rot. Wèl leuk en positief: hij is per direct gestopt met roken, yes! En ook fijn: ik kon een groot verslag waar ik de hele dag mee bezig was voor de deadline inleveren, weer iets om door te strepen op mijn to do list.

Zaterdag

zaterdag was goed

Vandaag voelde ik me eindelijk weer een beetje mezelf. En ik was vrolijk! Vorige week dacht ik oprecht dat ik nooit meer blij zou kunnen zijn na het overlijden van Bunny von D. Wellicht een tikkeltje dramatisch, maar ik voelde me zó intens verdrietig. Ik mis haar nog steeds en ik moet er bijna elke dag nog wel even om huilen. Bijvoorbeeld als ik een wortel rasp, een stukje overhoud en er geen fluffy konijn mee blij kan maken. Maar ik kan het nu wat beter handelen. Want het is ook gewoon logisch dat ik sip ben. Ik zou het erger vinden als het me niets zou doen. Ik heb ook eindelijk het huis weer een beetje opgeruimd gekregen en een lijstje gemaakt van alles dat ik nog moet doen. Iets meer overzicht! En ik gaf mezelf een make-over door mijn verslonsde holbewoner-wenkbrauwen kort te wieken en begon met het draaien van honderd wasjes zodat ik weer mijn leuke kleren aan kan. ’s Avonds at een vriend van Steve mee en maakte ik feestelijke pompoenrisotto, jummm.

De aankomende week heb ik nog een paar beoordelingen en daarna begin ik officieel met afstuderen! Gelukkig heb ik dan geen colleges meer en kan ik zelf mijn tijd indelen dus ik denk dat ik gelijk een weekje vakantie inlas om bij te komen zodat ik daarna met een fris hoofd aan mijn masterthese kan beginnen. (Worden jullie al moe als je dit allemaal leest? IK WEL.)

Ik wens jullie een hééééle fijne week toe met alleen maar goeds!

Back to Top