Weekoverzicht: zompige suikerspinnen in mijn hoofd

Hoi! Leuk dat je er weer bent! Dit deed ik de afgelopen week:

Lievelingsliedje van de week:

Zondag

zondag

Whaaa, de deadline voor het insturen van mijn verbeterde inleiding (het eerste hoofdstuk van mijn thesis) kwam ineens wel erg dichtbij. En ik moest er nog zo veel voor doen! Ik ben de hele dag bezig geweest met het proberen van structuur aan te brengen in mijn inleiding. Zonder succes overigens, uiteindelijk stond alles alleen maar meer door elkaar. Het is net als enthousiast besluiten dat je je kamer op gaat ruimen. Uiteindelijk eindig je met een vloer bedekt met kleding, papieren en meuk waarvan je nog geen afstand kan doen. En dan heb je geen zin meer, dus laat je het maar zo liggen. Ondertussen doopte Ollie de wasmand om tot zijn mandje. Ik moest zo lachen!

Maandag

literatuurmatrix

Ennnn weer verder. Het doel van de dag was om alle literatuur in een schema te zetten. Want de vorige feedback was dat ik gestructureerder te werk moest gaan. Ach ja, ik klik wat heen en weer en denk gewoon ‘oh dit is een leuk onderzoek!’ als ik iets interessants tegenkom en dan gebruik ik dat als bron. Maar ik moest een overzicht kunnen laten zien van gebruikte zoekwoorden, welke relevante onderzoeken ik daardoor vond, welke ik wel en niet meenam én waarom, en waar ze dan inhoudelijk over gingen. Wàt een werk. Maar het is gelukt! Voor mezelf was het ook wel fijn, want zo kon ik heel goed zien wat er al voor een onderzoek was gedaan naar gezondheidsblogs. (Ik moet hier nog steeds een goed woord voor vinden trouwens, in het Engels noemen ze het ‘illness blogs’ of ‘patient blogs’ maar dat klinkt zo deprimerend. ‘Gezondheidsblog’ is nu mijn beste optie, maar misschien weten jullie nog een betere term?)

Dinsdag

beagle vriendjes

Nog een laatste dagje KNALLEN voor de inleiding waar ik op dat moment he-le-maal klaar mee was. Ik zag het echt even niet meer zitten en stelde me al voor hoe ze vrijdag in het feedbackgesprek zouden zeggen “Nou Iris, begin maar opnieuw, want dit slaat nergens op”. Aan het eind van de middag heb ik het maar gewoon opgestuurd. We zien het wel, dacht ik. Oh, en kijk deze schattige foto van Ollie met zijn beagle-vriendinnetje (van 16 jaar)! Ollie vindt bijna alle honden stom of eng die we tegenkomen, maar als hij deze beagle ziet, gaat hij lief kwispelen en wordt hij vrolijk op een kalme manier. Zo schattig! Het is net alsof ze een zen-werking op hem heeft, echt heel leuk om te zien.

Woensdag

plantjes

De gehele week keek ik uit naar deze dag, een dag dat ik even niks voor mijn thesis hoefde te doen. Dus ik had wilde blog- en moestuinplannen. Maar het voelde alsof mijn hersenen compleet waren opgebrand door al het denkwerk van de afgelopen weken, meh. Mocht je je dus afvragen waarom ik niet zo actief was op mijn bloggie, dan was/is dit de reden. Ik word er soms een beetje sip van, want op Snapchat zie ik hoe bloggers honderdmiljoen dingen op één dag doen en dan ook nog elke dag een leuke blogpost klaar hebben staan. HOE DAN? Ik zie mijn hersenactiviteit voor me als zo’n balkje in The Sims; mijn balkje zit al voor de helft vol als ik even naar de stad ben gefietst (niet onder een auto terecht komen, kost veel concentratie) en als ik daarna nog een boodschappenlijstje moet verzinnen, zit dat balkje al snel op ERRORERROR-OVERLOAD-modus. Terwijl iemand anders in dezelfde situatie misschien net 10% van dat balkje vol zou hebben en nog honderd dingen kan doen. Als ik veel deadlines heb, zoals in deze periode, vind ik dat intens frustrerend. Snap je wat ik bedoel? Of vertel ik nu heel iets geks?

Donderdag

iphone SE

Oeh yeah, ik kocht eindelijk een nieuwe iPhone. Ik zeg altijd dat ik niet zo materialistisch ben, maar stiekem gaat mijn hart sneller kloppen van apparaten, die ik elke dag gebruik, en die gewoon goed werken. Ik ben superblij dat de camera een stuk beter is, dat vond ik het belangrijkste als blogger, en dat het allemaal weer snel werkt! P.S. ik krijg vaak berichtjes waarom ik geen Fairphone heb, nou gewoon, daarom. Ik word er eerlijk gezegd een béétje moe van als ik me voor alles moet gaan verantwoorden, dus dat ga ik nu ook lekker niet doen. Ik las daar trouwens een mooi en herkenbaar artikel over: “How I deal with the unbearable hypocrisy of being an environmentalist”.

Vrijdag

espresso

Deze dag had ik de derde afspraak (van de negen in totaal) om de feedback van mijn thesis te bespreken. De tweede begeleider zat er deze keer ook bij en ik vond het best wel spannend, want die mensen zijn allemaal zo slim! En omdat ik bijna alles zelfstandig doe, had ik géén idee of ik in de goede richting zat. Voor mijn gevoel deed ik maar wat. Maar ze waren heel positief en enthousiast over mijn onderzoek, dus dat was superfijn om te horen. Ik zit weer vol motivatie! Het enige echte feedbackpunt was: structuur. Maar ik had niet anders verwacht, dat is wat ik àltijd als feedback krijg. Maar ach, als dat het ergste is dat je als chaotische ADD’er krijgt te horen terwijl je aan het afstuderen bent voor je masterstudie, dat vind ik alleen maar mooi. Toen ik thuis kwam stond er een HUGE pakket op me te wachten. En een hyperactieve Steve die niet kon wachten tot ik thuis kwam, want die wordt he-le-maal wild van ‘unboxings’. Het is een superfancy koffieapparaat met biologisch afbreekbare cupjes; deze kreeg ik voor mijn blog dus je kan er binnenkort meer over lezen!

Zaterdag

bloemen

Yes, eindelijk voelde ik me weer een beetje mezelf. Er zaten geen zompige suikerspinnen meer in mijn hoofd en ik had niet 16 kopjes koffie nodig om normaal te kunnen functioneren. Ik maakte twee lange wandelingen met Ollie want het was zulk mooi weer! Ook heb ik een paar blogposts vooruit kunnen schrijven die de aankomende week online komen. Het was een goede dag.

Donderdag heb ik het allerrrlaatste tentamen van mijn leven, het gaat om een herkansing waar best veel van af hangt. (En raad eens wie er nog is begonnen met leren?) (Ik niet, hoor.) (Oké misschien toch wel.) Dus daar ga ik vandaag maar eens mee aan de slag. Ik hoop dat jullie een heeeele fijne zondag hebben!

Back to Top