Weekoverzicht: nóóit meer tentamens!

Joehoe, ben ik weer!

Lievelingsliedje van de week

Zondag

cute

Jongens, kijk nou wat schattig. IK SMELT. Hashtag lazy sunday.

Maandag

hema weekplanner

Ik weet niet zo goed meer wat ik deed, maar volgens mijn HEMA weekplanner was het een productieve dag dus dat zal dan wel. ’s Avonds volgde ik een webinar van Monique Bladder, getipt door Lenneke. Zo leuk om meer over honden te leren! Ik merk trouwens vaak dat mensen negatief doen als ik vertel dat Ollie uit het asiel komt, dat vind ik echt jammer. Ja, veel honden uit het asiel hebben gedragsproblemen, hun vertrouwen is geschaad en niet alles over hun achtergrond is bekend. Maar dat is juist een uitdaging. Het is mooi om te zien als een hond zich steeds beter gaat voelen en vooruitgang boekt. Daar moet je veel tijd en energie in steken. Oké, ik geef toe dat het niet altijd makkelijk is. Maar als je een puppy in huis neemt, moet je minstens zoveel tijd besteden aan de opvoeding, dus ik vind dat negatieve imago maar stom.

Dinsdag

ollie was jarig

’s Middags had ik weer een feedbackgesprek voor mijn thesis op de universiteit en Steve was de hele dag op stage. Dus Ollie moest voor het eerst best lang alleen thuis zijn. Anderhalf uur! We zijn nog steeds bezig met het trainen van zijn verlatingsangst, soms gaat het goed en soms gaat het minder goed, dus ik vond het wel spannend. Gelukkig ging het goed, hij heeft de hele tijd geslapen. Ik ben een trotse mama. Dus bakte ik een hondentaart. Want Ollie was ook nog eens jarig! Uit het feedbackgesprek kwam overigens naar voren dat ik nog flink aan de bak moet, oei. Aan de ene kant is het superfijn dat ik zo zelfstandig te werk mag gaan, maar aan de andere kant is het ook een grote valkuil in combinatie met mijn chronische neiging tot uitstellen.

Woensdag

belasting doen

’s Ochtends kwam een studente langs om mij te interviewen over bloggen voor haar afstudeeronderzoek. Ik begin binnenkort ook met het interviewen van bloggers voor mijn afstudeeronderzoek dus ik vond het leuk om het nu alvast vanaf de andere kant mee te maken. En ’s middags kwam mijn moeder langs zodat we samen de ellendige inkomstenbelasting (als ondernemer) in konden vullen, want ik snapte er heeelemaal niets van. Gelukkig snapte mijn moeder het wel, ze is anders dan ik wèl goed met administratieve dingen en ingewikkelde belastingtermen, dus het is gelukt! ’s Avonds zat mijn hoofd proppievol van de drukke dag dus maakte ik de simpelste pasta ooit: gooi random groenten met kruiden, knoflook en olie op een bakplaat, even roosteren en serveren met de gekookte spaghetti en mozzarella, klaar!

Donderdag

kapper

Hophop, naar de kapper. Ik stel dat altijd ééuwen uit want ik vind het maar niks: lang stilzitten, mensen die je aanraken en verplicht sociaal doen, wat een nachtmerrie. Maar het kon echt niet meer, mijn haar was zo dood. En het hing maar zielig in sliertjes langs mijn hoofd. Op de voor-foto hierboven (met het zwarte shirt) lijkt het mee te vallen, maar toen had ik het net geborsteld. ’s Avonds maakte ik bulgursalade met Puy-linzen, jummie! Steve kijkt me elke keer weer vies aan als ik er linzen bij maak, en dan eet hij het en zegt hij ‘goh, eigenlijk toch wel lekker’. Linzen moeten echt van dat stoffige hippie-imago af, hoor. Oeh en Ollie kreeg een verlaat verjaardagskaartje, wat leuk! Het kaartje was ook echt aan hem gericht, zijn naam stond op de envelop, zo schattig.

Vrijdag

laatste tentamen ooit

Wist je nog dat ik vertelde dat mijn allerlaatste, vrij belangrijke, herkansing niet zo goed ging? Het was een heeuuulll moeilijk tentamen en ik kon niet goed zeggen of ik het gehaald zou hebben. Ik had zelfs uit voorzorg de docente al een mailtje gestuurd of er nog een derde kans mogelijk was binnen dit collegejaar in plaats van dat ik straks een heel jaar over zou moeten doen voor één stom vak. Maar ik maakte me weer zorgen om niets, de cijfers stonden ineens online, en ik heb het gehaald! OEH YEAH. Dat betekent dat ik nu alle vakken van mijn master heb gehaald. En dat betekent ook: nóóit meer tentamens. Aaaaahhh, eindelijk. Ik kan het haast niet geloven. Wat een mijlpaal. Wàt een fijn gevoel. Natuurlijk moet ik mijn thesis nog afronden, maar daar maak ik mij niet veel zorgen om. De tentamens waren altijd mijn gigantische struikelblokken. Verder ging ik toch maar even met Ollie naar de dierenarts, want hij had een beetje last van zijn pootje. Het leek niet ernstig, maar mij kennende zou ik me er het hele weekend druk om lopen maken dus maakte ik voor de zekerheid toch maar een afspraak. (Ze zijn heel blij met mij als klant, geloof ik.) De buurvrouw was zo lief om ons te brengen met de auto. Wij hebben de allerliefste buurvrouw en ik ga nog brownies voor haar bakken als bedankje! De dierenarts kon trouwens niets geks vinden, ze schreef pijnstillers voor en Ollie moet even rustig aan doen. Hopelijk wordt het snel beter en kunnen we weer veel wandelen. Als avondeten maakte ik iets uit een zakje oeh, dat doe ik bijna nooit, maar stiekem was het superlekker. Het was de tajine van Bonduelle (diepvries) met vegetarische gehaktballetjes en bulgur.

Zaterdag

pandaspel

Ik begon de dag met een rondje hardlopen, dat had ik al lang niet meer gedaan! Nu kon ik de motivatie weer vinden, met dank aan mijn Fitbit. Ik doe mee aan challenges met Fitbitvriendjes (wie de meeste stappen haalt binnen een aantal dagen) en ik stond steeds nogal laag. Gelukkig haal je met een rondje hardlopen gelijk een shitload aan stappen binnen, dus dat ga ik vaker doen! ’s Middags kwam Michelle, incl. gebroken hart, langs. Ollie en ik deden ons best om haar op te vrolijken. We dronken koffie, aten ijsjes, maakten de beste vegaburgers en speelden een panda-bordspel. ’s Avonds laat miste ze bijna de bus terug door mij (ik dacht echt dat het de bushalte aan de àndere kant van de straat was, oeps), maar alles kwam uiteindelijk goed. Het was weer een heftige zaterdagavond in het leven van Oma Iris, zoals je leest.

Ik wens jullie een heeeele fijne week met veel zon!

Back to Top