Weekoverzicht: lege accu & nieuwe inzichten

Hallo, daar ben ik weer! Niet zo’n vrolijke week, maar wel eentje waarin ik veel leerde.

Lievelingsliedje van de week

Zondag

Na een drukke week waarin ik vooral bezig was met mijn blog en klantenservice spelen, had ik grootse plannen voor de dag. Zoals het hele huis van boven naar beneden poetsen en opruimen, al mijn administratie op orde krijgen, boodschappen doen en grasmaaien. Ja joh, heel realistisch allemaal. Alleen van het idee werd ik al moe. En toen bedacht ik me ineens dat de deadline voor de omzetbelasting deze dag was weirukhdhkewjk. Cijfertjes maken me nooit blij. Ter compensatie maakte ik salade met chips.

Maandag

Ik voelde me zo intens rot, slecht, blegh, ugh. Mijn lichaam voelde wel fit en ik had leuke ideeën en was gemotiveerd om veel te doen, maar mijn hoofd werkte niet mee. Ik had bijna mijn gezinsleden vergast doordat ik het gas was vergeten uit te doen, ik wou soep eten met een vork en vergat steeds wat ik aan het doen was. Er is maar weinig dat me verdrietiger kan maken dan dat. Toen ik een paar jaar terug de AD(H)D-diagnose kreeg, vielen allemaal puzzelstukjes op hun plek en ben ik er erg op gaan letten dat ik niet (te vaak) over mijn grenzen ga. Ik werk nooit meer dan 32 uur per week, zorg er altijd voor dat ik na het avondeten niets productiefs meer doe en maak elke middag een lange wandeling met Ollie. En eerlijk gezegd laat me dat al een beetje voelen alsof ik niet genoeg doe. Omdat ik mezelf vergelijk met ondernemers die 80-urige werkweken maken en honderdmiljoen meer dingen doen dan ik en dan vaak óók nog kinderen hebben én een sociaal leven. Wat debiel is, want ik moet me daar he-le-maal niet mee vergelijken. Dat weet ik best wel. Ik denk dat ik vooral bang ben dat ‘men’ (wie dat dan ook mogen zijn) dat de norm vindt en dat ik daardoor heel lui overkom. Wederom debiel, want ook al zouden mensen dat denken: nou en?! Nou goed. Maar ondanks dat, was het toch weer allemaal teveel geworden.

En dat vond ik stom.

Dinsdag

Met een vriendin bracht ik nog wat extra spullen bij mijn kraampje. Ik heb al heel wat verkocht! De teller staat inmiddels op 50 verkochte spullen voor 67 euro in totaal. Hoppa! Ik voel heel intens de behoefte om mijn complete huishouden te minimaliseren en alleen nog maar mooie spullen te hebben die me blij maken. A la Marie Kondo, inderdaad. Door de docu Minimalism op Netflix (kijktip!) kwam dat vooral. Verder deed ik weekboodschappen en maakte ik súperlekkere risotto met groene asperges en feta.

Woensdag

Ik blijf het zo leuk en bijzonder vinden dat Ollie nu op sommige stukjes los kan lopen! Soms gaat hij wel iets te veel zijn neus achterna (en kunnen we roepen wat we willen), maar heel ver is hij (nog) niet bij ons uit de buurt geweest. Ik vind het ook zo leuk als mensen verrast zijn dat hij als beagle los kan lopen. Haaa, #dogmomskills. Oeh en ik kocht een leuk tasje in mijn lievelingskleur! Van het merk Matt & Nat, ze staan bekend om hun (vegan) tassen en portemonnee’s van goede kwaliteit die ze gedeeltelijk maken van gerecyclede flessen. Leuk merk!

Als avondeten maakte ik een soortvan-knoflookspaghetti met paddestoelen, pijnboompitten en stukjes gegrilde halloumi. Ik moest bijna huilen omdat het zo lekker was. Hier vind je een soortgelijk recept, als basis gebruikte ik mijn vaste recept voor knoflookspaghetti.

Donderdag

Ik kreeg wederom niks voor elkaar en gaf er uiteindelijk maar (met veel moeite) aan toe. Ik lag in bed en luisterde naar watervalgeluiden en mindfulnessoefeningen. Ja, zo wanhopig voelde ik me. ’s Avonds maakte ik superlekker noodlesoep met o.a. shiitake, courgette, paksoi, tomaat, kokosmelk en citroensap. Mmm, één van mijn favoriete gerechten. Een soortgelijk recept vind je hier.

Vrijdag

Ik las op de interwebs een stukje over mentale oververmoeidheid met het bovenstaande figuurtje en ineens zag ik het licht. Elke keer houd ik rekening met mijn grenzen, maar ik ga bijna altijd tot het uiterste: dus ik rust en laad op en ga gelijk weer aan de slag tot m’n hoofd weer op is, rust weer uit en laad op en ga weer door tot de accu leeg is, enzovoort. Maar voor elke keer nadat je weer verder gaat, heb je minder energie. Waardoor je op het laatst al van de kleinste dingen (mentaal) moe wordt. En het opladen lukt dan niet meer met één of twee nachtjes goed slapen. Ik realiseerde me dat ik nu ergens achteraan dat figuurtje zit en dat het dus helemaal niet gek is dat ik niet zo veel voor elkaar krijg op een dag en me nauwelijks kan concentreren. (Ter illustratie: ik doe al drie uur over het maken van dit weekoverzicht.) Dit is de pagina waar ik erover las. De uitleg is eigenlijk bedoeld voor mensen met hersenletsel, maar ik denk dat het grotendeels ook van toepassing is voor iedereen die snel last heeft van overprikkeling.

Nu ik dit had geleerd, kostte het me ineens veel minder moeite om rustig aan te doen. Zo kon ik zelfs de rust vinden om een boek te lezen dat ik had gekregen. Een heel toepasselijk boek, zoals je al aan de titel kan zien. Ik ben nu bijna op de helft van het boek en tot nu toe vind ik het zeker een aanrader.

Zaterdag

Links: Fitbit app – Rechts: Daylio (moodtracker app)

Met mama dronk ik kopjes thee en at ik brownies in de zon. In de stad kocht ik een leuke broek en maakte een afspraak bij een dure kapper. Vanaf nu ga ik mijn focus wat minder op productiviteit leggen en meer op #selfcare en #treatyoself  Wat hier trouwens ook goed bij past is de nieuwe blogserie die Marlous is gestart over self love, zie hier haar eerste blogpost over dit onderwerp. Leuk!

Nu ik trouwens mijn weekoverzicht heb getypt, denk ik: zo slecht doe ik het geen eens! Ik heb genoeg geslapen, drie blogposts online gezet, elke dag lekker gegeten, rekeningen betaald, rust genomen, buiten geweest en tussendoor zelfs nog wat productieve en sociale dingen gedaan. Het is maar net waar je de focus op legt. In mijn moodtracker app kan je ook al zien dat het weer ietsje beter gaat (paars = meh, groen = good). Komt allemaal wel goed.

Iets gemist?

 Zondag: het weekoverzicht van de vorige keer
 Dinsdag: recept voor geroosterde bloemkool en sinaasappel-yoghurtsaus
 Vrijdag: de maandelijkse filmtips

Fijne zondag!

Laat een reactie achter:

Geef een reactie

63 reacties op “Weekoverzicht: lege accu & nieuwe inzichten

  1. De gerechten zien er zo heerlijk uit 😉
    Je hebt gelijk soms is iemand o zo moe en heb je even geen energie.

    Xoxo

  2. Lieke

    Ach, sommige mensen werken hun hele leven keihard, zodat ze na hun pensioen kunnen doen wat jij nu al doet: lekker veel wandelen, meer tijd nemen voor hun hobby.
    Sommige mensen leven voor hun werk en anderen maken de keuze om thuis bij de kinderen te blijven. Ik maak de keus om ook parttime te werken, net als mijn vriend. Zodat we tijd over hebben voor andere zaken, zoals inderdaad lekker eten maken en buiten zijn. Iedereen doet wat hij/zij wil. En als dit voor jou werkt , niet schuldig over voelen maar gewoon doen 🙂 (makkelijker gezegd dan gedaan, I know 😉 )

    • Iris

      Ja is ook zo! Ik denk ook dat dat juist is wat ik er zo moeilijk aan vind, dat ik er al zo op let dat ik niet te veel doe en dat het dan alsnog te veel blijkt te zijn. Het is vooral een acceptatieproces denk ik, maar inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan. Thanks!

  3. Wat een weekje, je gerechten zien er zo lekker uit! Ik heb al een tijd geleden geleerd dat ik mezelf niet moet vergelijken met anderen, hoe moeilijk ook!!! Maar door daar steeds aan te denken merk ik wel dat ik iets beter accepteer dat ik niet zeeën van energie heb… Of dat de zwangerschap belabberd loopt…

    Wat jij hier zichtbaar doet is al een heel mooi voorbeeld! Vind toch maar tof dat je eigenbaas bent.

    • Iris

      Heel goed! Het is ook iets dat je met vallen en opstaan moet leren. Ik heb er ook alleen maar last van als ik zelf niet zo goed in mijn vel zit. Dan lijkt het alsof ieeedereen zijn shit voor elkaar heeft (en dat met het grootste gemak doet) en het alleen mij niet lukt. Wat sowieso de grootste onzin is, dat weet ik ook wel. Dankje <3

      • Klopt heb je helemaal gelijk in, en soms hebben we gewoon een mega donkere bril op en is alles even bagger… (dat is nog erger als je hormonen gek doen 😉 😉 )

  4. Wat zonde dat je niet kunt genieten van het feit dat je jezelf zo goed kent… Het is toch juist fantastisch dat je van jezelf weet dat je net ietsje meer rust nodig hebt? En niet van jezelf kunt verwachten om zo’n knettergekke zakenvrouw te zijn (de meeste mensen zijn NIET zoals zij zijn, dat weet je he!) en dan verwacht je het toch van jezelf. Ik hoop voor je dat het je op een gegeven moment lukt om dit juist van jezelf te waarderen, want dat mag echt 🙂 En voor nu, ziet het eruit alsof je een mooie week had met veel lekker eten en gezelligheid van ollie, dat wil ik ook wel haha

  5. Oh wow, zo heb ik eigenlijk nog nooit over het hele “opladen” nagedacht, maar het is zo logisch. Geeft mij ook weer een nieuw inzicht, thanks! En inspiratie om eindelijk een keer uitgebreider te gaan koken, haha.

    • Iris

      Het is echt heel logisch he? Ik had er ook nog nooit zo over nagedacht. Normaal denk ik ah joh, ik ben nu wel weer uitgerust, hoezo word ik dan weer zo snel moe? En dan snapte ik er niks van. Maar toen las ik dat stukje met dat figuurtje en viel het allemaal op z’n plek. En uitgebreid koken is altijd goed 😀

  6. Margriet

    Godsamme Iris wat ben je goed bezig!!! Dankzij deze blogpost krijg ik ook ineens allemaal nieuwe inzichten, dankjewel!! Liefs

    • Iris

      Oh wat fijn, daar ben ik echt blij om! Het was voor mij ook echt een eye opener.

  7. Loes

    Ik wilde iets in de trant ‘knuffel!’ sturen, maar het lijkt me persoonlijk een beetje Awkward als iemand die ik niet ken dat naar mij zou sturen. Dus: succes! Zorg goed voor jezelf en blijf jezelf trouw! (Schreef mijn moeder ooit in mijn poëziealbum)

  8. Sterre

    Hoi Iris,

    Ook ik heb ADD en alles wat je schrijft is zo herkenbaar!! Vooral het stuk over tot de grens gaan, weer opladen daarna weer door tot je weer leeg bent is precies hoe het bij mij ook gaat. Superfijn om te lezen dat ik niet de enige ben. Dat helpt toch een beetje om te accepteren dat ik daar in anders ben (zo lijkt het in elk geval) dan bijvoorbeeld mijn collega’s of vriendinnen. Ik ben nog een beetje op zoek naar een manier om niet te wachter met opladen tot ik helemaal op ben maar mijn energie wat beter te verdelen. Jou stukjes helpen daar bij! Thanks!

    • Iris

      Ik vind het zooo lief dat je de moeite neemt om dit als reactie achter te laten! Ik vind het echt superfijn om te horen dat mijn ellende op die manier toch in iets positiefs omgezet kan worden 🙂 Het is ook gewoon heel lastig en ik probeer zelf die balans (met vallen en opstaan) ook te vinden. Vaak kan ik achteraf pas zien dat ik niet goed heb gerust wanneer dat verstandig zou zijn. Zo had ik de afgelopen twee weken best vaak dat ik hoofdpijn kreeg, maar in plaats van om even te ontspannen, nam ik een aspirientje en ging ik verder waar ik mee bezig was. Nu denk ik: ja logisch, waren allemaal signalen van mijn lichaam die ik negeerde, dus daarom ben ik nu zo op. Maarrr we komen er wel! Juist door dit soort dingen te ervaren en ervan te leren. Take care <3

  9. Wendy

    Wat fijn dat je in ieder geval dat inzicht nu hebt, dat scheelt veel. Ik herken me hier heel erg in, ik heb fibromyalgie en moet ook rustig aan doen. Maar voor mijn gevoel accepteert ‘men’ dit niet en moet ik door door door. En nu heb ik zelfs moeite met ontspannen omdat mijn hele zenuwstelsel overbelast is. Ik vind het een wijze les in deze blog, dank daarvoor!

    • Iris

      Oh wat lastig! Ja precies dat, dat herken ik ook. Je moet accepteren dat je minder belastbaar bent en dat is gewoon heel moeilijk, vooral omdat er ook altijd mensen zullen zijn die het niet begrijpen waardoor je steeds het gevoel hebt dat je jezelf moet bewijzen of verdedigen. Wat hartstikke zonde is natuurlijk als je al niet zo veel energie hebt! Ik hoop dat dat ons steeds makkelijker af zal gaan 🙂 Thanks voor je reactie <3

  10. Rianne

    Mooi dat je zo eerlijk bent Iris! Ik realiseerde me pas dat ik van vergelijken eigenlijk nooit een positiever gevoel krijg, of ik er nu voor mijn gevoel ‘beter’ of ‘slechter’ uit kom, het voelt nooit goed. Juist al die persoonlijke, individuele processen zijn bijzonder, en af en toe ook heel vermoeiend en shit haha. Fijn relativerend weekoverzicht! Ik hoop voor jou dat je, je deze week weer wat vrolijker gaat voelen, je doet het hartstikke goed;)

  11. yvonne

    Je doet hartstikke goed je best. Niet te druk maken om wat anderen vinden. Dat is dan weer niet goed. Ik weet dat het makkelijker gezegd is dan gedaan alleen gaat het er uiteindelijk om wat voor jou werkt. Dat is echt het belangrijkste.

  12. Iris

    Dit was voor mij een leermoment: volgens mij ga ik ondertussen enorm over mijn accu heen. 10 uur slapen en moe wakker worden, dat soort dingen. Ik kan me niet voorstellen dat de ‘werkweek van 80 uur’-mensen dit lang volhouden. Op is op.

  13. Iris

    Oh meid, wat vervelend dat het allemaal even niet wilde. Het is inderdaad lastig om daar ook echt aan toe te geven. Ik heb het zelf ook heel erg op het moment. Ik ben hele tijd moe en heb snel hoofdpijn. Ik probeer het maar als een soort bescherming van mijn lichaam te zien, maar dat is nogal moeilijk soms. Vooral het vergelijken met anderen is een heel herkenbaar punt. Ik kwam gisteren tot de conclusie dat het helemaal niks verandert als mensen mij niet leuk vinden of stomme dingen denken, terwijl ik er wel mee zit. En toch hè, het blijft een moeilijk ding. Het is wat. Dikke knuffels <3

    • Iris

      Oh ja die hoofdpijn is voor mij ook altijd een signaal van mijn lijf dat zegt ‘DOE EFFE RUSTIG’. Meestal vind ik dat ik daar geen tijd voor heb en dan neem ik een aspirientje en ga ik gewoon door, stom natuurlijk. Ja dat vergelijken is vooral moeilijk als je je al niet zo topfit voelt. Althans ik heb het alleen als ik vind dat ik zelf niet genoeg doe en het lijkt alsof de rest van de wereld súperproductief is waardoor ik mezelf nog luier en lakser vind. Terwijl ik zelf ook heus wel weet dat ik niet lui ben, dus het moet inderdaad niets uit maken. Ook een knuffel voor jou! Hoop dat je je snel weer wat beter voelt <3

  14. Romy

    Vergelijken met anderen kan inderdaad soms echt funest zijn. Maar weet je, jij bent jij en een ander is een ander. Je hebt een superleuke blog, dus waarom zou je je daar stom over voelen? <3 Nergens voor nodig, alhoewel ik het gevoel wel van mezelf een beetje herken. Wat is dat gele tasje gaaf trouwens!

    • Iris

      Ah lief van jou! Ja ik weet het, het is ook stom. En je schiet er niets mee op! Ik vergelijk mijzelf ook alleen maar met anderen wat betreft productiviteit, omdat dat (blijkbaar) iets is waar ik zelf onzeker over ben als ik me niet zo goed voel. Dankjewel! <3

  15. Astrid

    Ahh de moeheid en negatieve gevoelens die je beschrijft zijn eng herkenbaar tijdens mijn afstudeer periode..
    Veel succes met opladen Iris, komt goed!

    • Iris

      Daylio heet het! Je kan er ook activiteiten bij invullen, vind het heel handig 😄

  16. Jiska

    Goed bezig dat je er nu achter komt en ook ervoor kan kiezen er iets tegen te doen!
    Ik heb mezelf in een situatie gewerkt dat ik zo goed als niets meer kan. Idd op de manier van jouw figuurtje. Heb uiteindelijk met m’n studie moeten stoppen, terwijl ik er al niets naast deed. Nu zit ik thuis en kan zo goed als niets. Ben al blij als ik op een dag me kan aankleden, kan koken, m’n huishouden en misschien de afwas kan doen. Het is een goede dag als dat allemaal lukt. Als ik nu iets wil doen naast dat dan kan dat maar maximaal een uur. Ook betekent het dat ik de dagen erna nog aan het bijkomen ben. Krijg constant te horen dat ik niet over m’n grenzen moet gaan, maar hoe doe ik dat als m’n bed opmaken dat al doet. Lastig hoor. Akelig iets die over-/onderprikkeling. Bij mij is het dan door m’n autisme. Maar goed positief blijven is belangrijk en dat probeer ik ook maar te zijn. Zal vast allemaal wel weer goed komen. ☺️

    Vind dat jij het trouwens heel goed doet 😊. Hopelijk kan ik op den duur ook weer zo veel als jij 😉

    • Iris

      Oh wat superrot voor je. Ik herken je situatie heel goed, ik heb ook ooit moeten stoppen met mijn studie omdat ik he-le-maal opgebrand was. Enorm frustrerend want het voelde zo als falen (ik had toen nog geen diagnose dus ik had géén idee waarom het me allemaal teveel was geworden en snapte er niks van.) Ik hoop dat het opladen je steeds beter af zal gaan zodat je weer voor in het figuurtje komt! Knap dat je zo positief blijft, het komt inderdaad wel weer goed, de weg er naar toe is alleen zo lekker hobbelig en turbulent vaak. Héél veel beterschap en succes en bedankt voor het delen van jouw verhaal 🙂

  17. Chantal

    Ah je doet het heel goed hoor! Ik vind het knap dat je toch best wel positief in het leven staat ondanks je strubbelingen. Ik heb geen ADHD maar wel autisme. Van te veel willen doen krijg ik ook een enorm gefrituurd brein, zo stom. Ik vind jou daarom wel heel leuk om te volgen, ik herken zoveel in mijn eigen turbulente leven, ik vind je wel een goede inspiratie bron. Liefs Chantal

    • Iris

      Ah, Chantal, dankjewel dat je dit zegt. Ik vind dit zo fijn om te horen!

  18. Robin

    oh ik zou je echt niet druk maken om en denken aan die mensen met een 80-urige werkweek met gezien en sociaal leven. Een overgroot deel kan die druk niet aan en raakt in een burn-out. Mijn vader werkte zo’n 60 uur per week en heeft dus een burn-out gehad, zonder dat hij zich daar bewust van was, en dat is uitgemond in een depressie waar hij nu in zit (het gaat nu alweer beter maar hij heeft nog een weg te gaan). Ik vind dat je het echt goed doet! We moeten los van de mentaliteit dat je maar door moet zetten en jezelf niet aan moet stellen. Mensen moeten leren naar hun lichaam te luisteren en aangeven wanneer het te veel wordt…

  19. Saar

    Soms moet een mens gewoon meer ‘nou en?’ kunnen zeggen… dat geeft zeker een beter gevoel.
    Btw, met mij is niets mis (oftewel ik heb geen diagnose) maar ik herken het fenomeen wat je noemt. Altijd tot het uiterste willen gaan om niet lui te lijken. En dan gewoon een shitweek hebben. Mijn oplossing: die shitweek gewoon lekker laten zijn en allerlei comfortdingen doen 😀

  20. Renske

    ‘Comparison is the thief of joy’ vind ik zo’n mooie quote. En je hebt wel steeds goed en gezond voor jezelf gekookt en daar mag je trots op zijn! Want dat is soms best lastig als je op bent, dus super!!

  21. Nadia

    Mooi tasje, van deze (zonnige) kleur vrolijk je op! Ik zoek ook meer van deze kleur in mijn leven, volgens mij helpt
    het echt (een beetje denk ik toch) 🙂

  22. Linda

    Lieve Iris, onze lichamen lijken niet op elkaar, maar ik kan mij zo goed vinden in jouw verhaal. Concentreren is bij mij ook een groot probleem omdat de prikkels het vaak over nemen. Was ik maar zo’n iemand die naast de tv kon werken of in een overvolle trein. En als ik super productief wil zijn blijft er niets over van het normale leven. Ik heb dan ook ergens vorig jaar besloten dat ik opzoek moet naar een nieuwe balans en dat betekent meer leven en iets minder bloggen. Uiteindelijk maakt het mij veel gelukkiger en neemt het gevoel dat ik super weinig doe in vergelijking met gezonde mensen gelukkig ook af. Want als ik gelukkig ben en goed in mijn vel zit vergelijk ik mijzelf niet met anderen. De valkuil zit hem dan ook in de mindere dagen, en dat zijn gelukkig goede reminders om het dan wat rustiger aan te doen. Zo’n balans wens ik jou ook toe.

    En wat een dog mom skills, super! De aanhouder wint duidelijk hihi! En het tassenmerk ga ik even opzoeken, ben namelijk opzoek naar vegan opties omdat ik het dierenleed op de wereld ook heel graag wil verminderen. Thanks voor de tip!

    • Iris

      Oh ja ik vind het zo grappig dat je dat zegt! Ik word stiekem altijd een beetje jaloers als ik mensen op social media bijvoorbeeld in een hip koffietentje zie zitten met hun laptop, of in de trein, ‘lekker even werken’. Hoe dan? Ik herken het allemaal zo, ik had inderdaad dat het de laatste maanden best lekker ging qua productiviteit (niet extreem veel werken, gewoon rond de 4,5 uur per dag) maar met als gevolg dat boodschappen niet goed meer lukte, en dus slechter/weinig eten, overal rommel, dus extra frustraties, etc etc. Met als gevolg dat ik gewoon veel te slecht voor mezelf zorg en nu dus op dit punt ben beland. Achteraf is het altijd zo makkelijk te analyseren he?

      Inderdaad, als ik me goed voel vergelijk ik mij nooit met anderen. Alleen als ik het gevoel heb dat ik niks uit handen krijg en de rest van de wereld wel hele todolijstjes met gemak lijkt af te vinken. Zo slim dat je dit zegt, dat is inderdaad de balans waar ik ook naar toe moet! Ik ben heel blij om te horen dat jij er zo’n goede balans in hebt gevonden. Ik hoop dat mij dat uiteindelijk ook gaat lukken. Dankjewel! <3

  23. Echt fijn dat je zo eerlijk bent, ik herken veel dingen die je schrijft. En dan vooral dat stukje over verwachtingen van ”men”… Wie dat dan ook mogen zijn, haha. We leggen onszelf veel te veel op. Fijne week! xxx

  24. Kelly

    Lieve iris,zo herkenbaar! En moeilijk om te accepteren dat ik gewoon moe ben savonds van een dag waarop ik misschien nog geen eens zo mega veel gedaan heb. Maar omdat mijn hoofd/denken wel altijd overuren maakt,net als bij jou..en dat ziet niemand..ben ik t gewoon zat. De dag zat…en wil ik na t avondeten gewoon mn verstand op nul, netflix,pyama,dekentje. Ik maak tegenwoordig een kleine planning met de prioriteiten en daarnaast een oplaadmomentje. Dus bijv. Werken,boodschappen,koelkast uitruimen/schoonmaken..en opladen door te sporten (ik vind dat leuk) een boek te lezen,een kringloopwinkel bezoeken….mocht ik nog bruisen van energie dan iets extras. Zo niet…pech..

    • Iris

      Dat is echt heel slim! Ik moet een lijstje maken met dingen die ik kan doen waarvan ik oplaad. In praktijk ga ik vaak alleen maar doelloos heen en weer klikken op social media, maar daar wordt een mens nu ook niet echt heel gelukkig van (al die meningen zijn ook gelijk weer zo veel prikkels). Bedankt voor het delen <3

  25. NIenke

    Dat vergelijken met andere mensen doe ik ook heel erg, terwijl ik eigenlijk heel gelukkig ben met hoe mijn leven nu is ingericht? En dat roze figuur is inderdaad heel herkenbaar! Ik merk het ook aan mijn slaap. Jarenlang dacht ik dat ik veel slaap nodig had (toch wel minstens 10 uur), maar het blijkt dat als ik goed op mijn grenzen let dat 8 gewoon genoeg is! Is ook een handige manier voor mij om in de gaten te houden of ik genoeg rust neem als ik via mijn FItbit zie dat mijn nachten weer steeds langer worden. Zorg goed voor jezelf!

    • Iris

      Whoa, echt goed dat je dit zegt! Zo had ik het nog niet bekeken. Ik keek net in mijn Fitbit app bij het slaapgedeelte, en zie inderdaad dat ik van het afgelopen jaar elke maand 8,5 uur slaap als gemiddelde had, en van de afgelopen maand is het een piek van bijna 10 uur. Heel goed om te weten dit, achteraf klinkt het ook heel logisch, je hebt dan meer oplaadtijd nodig omdat je dan zo uitgeput bent. Dankjewel!

      • Sabine

        Wow, inderdaad een mooi inzicht! Dank je wel! 🙂
        Iris, ik heb volgens mij nog nooit een reactie achtergelaten maar ik vind je blog echt heel fijn en inspirerend. Dank je wel dat je je zo kwetsbaar opstelt, dit kan ik echt heel erg waarderen. Wat zou het fijn zijn als meer mensen dat zouden doen.

  26. Lian

    Hey Iris, ik reageer normaal nooit, maar ik herken me zooo erg in je struggles. Ik heb veel last van hoofdpijn/migraine en moet daardoor ook goed op mijn grenzen letten. Ik werk ongeveer 5-6 uur op een dag aan mijn studie, en voel me ook altijd zo suf dat ik niet meer aankan en dat ik me aanstel en lui ben. En ik heb ook dat grafiekje wel eens voorbij zien komen en zelf meegemaakt. Ik ga ook altijd veel te hard aan het werk als ik me goed voel en dan stort ik weer in en zo verder. Vorig jaar was ik op een gegeven moment zo erg ingestort dat ik een maand niks heb kunnen doen, en daarna moest beginnen met een half uur werken per dag. Nu kan ik gelukkig weer 6 uur werken ongeveer maar dat is echt mijn max. Ik vind het heel rot voor je dat je een dipje hebt, ik begrijp t zo goed. Maar je bent dus niet alleen! En ik vind t superknap dat jij gewoon je eigen blog hebt en echt doet wat jij wilt. Dan lijkt t me al helemaal lastig om op je grenzen te letten, omdat je waarschijnlijk zoveel ideeën hebt en zoveel wilt doen. Ik weet niet wat precies mijn punt is, maar ja, ik begrijp je dus heel goed. Neem lekker je rust en #girlboss lekker verder op je eigen manier! Liefs!

    • Iris

      Oh wat moeilijk! Ik heb gelukkig nooit meer last van migraine maar op de middelbare school had ik het heel vaak en ik wens dat mijn ergste vijand niet toe. Ik ben blij dat je weer een beetje opgeladen bent en max. 6 uur kan werken, dat klinkt supergoed. Langer dan 6 uur zou ik ook niet willen. Maar nu ben ik al blij als 2 uur lukt, haha. Maar goed, even rustig aan doen dus. Het is inderdaad extra moeilijk omdat alles wat ik wil doen, ik heel erg leuk vind, nu blijven al die ideeën in de lucht zweven en dat is ook frustrerend. Heeel lief jouw reactie en ik vind het superfijn om te horen dat je het probleem herkent, en dat het nu zo goed met je gaat! Dat geeft mij weer hoop 😀 Dankjewel!

  27. J

    Wat een leuk weekoverzicht:) Heb je die tas op de eigen site van m&n gekocht?
    Heel herkenbaar de struggles, ik ben net werkloos (=geen enkele structuur meer) en ben heel erg bezig met mijn grenzen en de balans tussen productiviteit en selflove enzo. Ik voel me heel snel schuldig als ik niet genoeg doe dus dat laatste is wel een uitdaging.. Ik ga es naar jouw links kijken, en zou het trouwens ook wel leuk vinden om hier meer over te lezen, wat jij hier verder mee gaat doen. Bij mij schiet het koken er snel bijin als het teveel wordt, dus toen ik jouw weekoverzicht las dacht ik woowww wat goed dat je elke dag zulke gevarieerde en ingewikkelde (vergeleken met wat ik zelf op tafel zet als ik geen zin heb, zo min mogelijk ingredienten en zelfs dingen uit de vriezer *schaam*) gerechten op tafel zet! Dat ‘telt’ ook allemaal mee toch, soms neem je dat voor lief.

    Ik heb het laatst met een psycholoog gehad over dat ik mogelijk ADD heb, maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet met deze informatie, ik lees nooit een verhaal van iemand die ik helemaal herkenbaar vind, maar wel altijd delen. Ik vraag me af of het me zou helpen qua gevoel om officieel een diagnose te hebben. Maar dan nog, wat kun je ermee?

    • Iris

      Ik kan niet in het algemeen spreken natuurlijk, maar voor mij heeft de diagnose heel erg geholpen om weer verder te komen. Ik ‘wist’ al wel dat ik ADD had, als ik keek naar lijstjes en testjes op internet dan kon ik alles afvinken ‘check check check allemaal last van’. Maar de behoefte om het te laten onderzoeken, had ik pas toen ik compleet was vastgelopen in mijn studie en eigenlijk in alle aspecten van mijn leven. Na de diagnose begreep ik mezelf veel beter en snap ik nu ook beter waar mijn struikelblokken liggen zodat ik er rekening mee kan houden. En ik vond het ook fijn dat ik dit aan anderen kon communiceren (bijvoorbeeld mijn studentenadviseur). Ik dacht altijd dat ik lui en ongemotiveerd was, dus ik was heel blij dat ik met vlag en wimpel door het ADD-onderzoek kwam, dat het dus niet aan mij lag, ofzo, beetje lastig om uit te leggen, haha. Het is een bekend fenomeen in ieder geval, het heet het Repelsteeltje-effect (hier een korte uitleg). Over het hele diagnose-proces heb ik destijds een blogserie geschreven (hier de eerste blogpost van de reeks), misschien dat je daar nog iets uit kan halen 🙂

    • Iris

      Oh sorry, ik bedenk me ineens dat ik je vraag over de tas niet heb beantwoord. Ik kocht de tas bij Zalando Lounge, dat is een apart gedeelte van Zalando waar ze tijdelijke acties aanbieden, een soort leegverkoop. Ze hadden een paar dagen een actie met eerlijke merken voor weinig geld en daar stond Matt & Nat ook tussen. Maar daar heb je nu dus niet zo veel meer aan, sorry! De webshop http://www.wolfandstorm.com verkoopt het merk ook 🙂

  28. Hee Iris, wat een week! Zo knap van je dat je hebt aangevoeld dat het belabberd ging en met die signalen ook daadwerkelijk iets gedaan hebt en zo weer een stuk happier te worden, kan ik nog veel van leren. Ook bijzonder om te lezen het thema van deze week nu ik zelf in precies zo’n soort situatie zit. Vooral het stukje van alles willen en veel engergie voelen om allemaal dingen te doen maar dat het gewoon even niet werkt. Ik heb hier deze week gelukkig goede gesprekken over gevoerd en dat heeft mij heel erg geholpen maar dit lezen helpt daar nog meer bij! Ik ga zeker de blogposts in de gaten houden van je link en ben ook van plan wat boeken te kopen van haar lijstje. Een van die boeken is me toevallig deze week ook aangeraden. En tot slot, wat heb je weer lekker gegeten! Dat huilen om eten herken ik heel erg had het gisteren bijna nog bij een salade van veldsla, venkel (in citroensap even gemarineerd dan wordt de venkel zacht!), appel een half rood uitje, geroosterde pompoenpitten en een dressing van appelciderazijn citroensap olijfolie en een beetje peper en zout. Goh heel recept opeens opgeschreven.. nou goed. Dank voor dit weekoverzicht <3

    • Iris

      Wat toevallig dat je ook in zo’n fase zit! Ik hoop dat we er heel wijs van worden en wat beter naar onze lichamen gaan luisteren. Ik merk nu dat ik me al stukken beter voel dan de afgelopen weken. Gewoon door de focus te verleggen. Normaal zou ik nu helemaal gestrest zijn dat ik al 4 dagen geen nieuwe blogpost heb geplaatst. Maar mijn focus is nu: eerst goed voor jezelf zorgen, weer opknappen en dan kan je wel weer productiever worden. Dus het voelt nu niet als falen. Nu ik het zo schrijf klinkt het allemaal zo logisch haha, jammer dat ik dit niet een paar weken eerder bedacht zodat ik niet in een dip terecht hoefde te komen. Nou goed, laten we het maar zien als een leermoment 😉

      En die salade klinkt superlekker! Goed idee om het te marineren in citroensap. Hoelang is het marineren nodig om de venkel zachter te krijgen? Ik wil het ook proberen 😀

      • Noortje

        Wijzer worden we er sowieso van!

        Niet zo lang, een kwartiertje is al genoeg! Geen idee wat er dan gebeurt maar die zuren maken de venkel dus snel zachter en lekker fris! Succes 😀

  29. Heleen

    Hoi Iris,
    Hopelijk gaat het goed met je.
    Ik weet niet zo goed of ik de radiostilte positief moet interpreteren (goedzo, je pakt je rust!) of negatief (ohnoo, het gaat nog te slecht om artikelen te kunnen maken)

    • Heleen

      Oh ik zie nu je reactie op Noortje hierboven, dat klinkt in ieder geval positief 🙂

      • Iris

        Jaaa het gaat al steeds beter, no worries! Vind het heel lief dat je daar zo bij stil stond 🙂

  30. Ik herken het stuk over de lege accu zo. Soms komt er ook niets uit mijn handen en dan kan ik daar zo ontzettend van balen. Tegenwoordig probeer ik mezelf aan te leren dat ik dan écht rust moet nemen en dat ik daarna pas weer productief kan zijn. Moeilijk vind ik het maar allemaal. Anyway, ik vind sowieso dat je het heel goed doet. Ik ben groot fan van je persoonlijkheid en van je blog. Dus, steek die maar effe in je zak. Joe.

  31. Pingback: Weekoverzicht: Treat yourself week! | IKBENIRISNIET

  32. marrie

    Mijn fysiotherapeut beweert het anders zit. Je begint allemaal met een volle accu (tenzij je burn-out of iets dergelijks hebt) maar met hersenletsel verbruik je veel meer energie dan een gezond iemand en is de accu sneller leeg gedurende de dag. Zaak is dus om je energie meer te verdelen gedurende de dag.

    • Iris

      Ah ja, dat klinkt ook erg logisch. Ik denk dat je dat figuurtje ook meer moet zien als een soort van burn-out en (het gevolg van als je dus steeds niet goed je energie verdeeld).