Samenwonen met een carnivoor

“Bijna één derde van de mannen knapt af op vrouwen die vegetarisch of alleen biologisch eten.” las ik laatst. Al kwamen deze resultaten uit een onderzoek uitgevoerd in opdracht van Heinz. Tja, wat je daar dan van moet geloven. Maar goed, het eerste dat ik dacht was: bullshit. Want ik heb daar nog nóóit iets van gemerkt. En het tweede dat ik dacht was: o ja, ik had ooit eens beloofd om iets te schrijven over hoe het is om als herbivoor met een carnivoor te leven. Want daar krijg ik wel eens vragen over, omdat ik vegetarisch eet, maar Steve niet.

Via Threadless
Via Threadless

Tegenpolen

Steve en ik zijn héél verschillend van elkaar. Hij rijdt in een benzine-slurpende Golf GTI en ik wil niet eens een rijbewijs. Hij is altijd de rust zelve en ik ben neurotisch als een deur. Zijn lievelingsdier is een wolf, de mijne is een konijn. Maar toch wonen we eigenlijk vanaf dag één zo goed als samen – hij bleef slapen en ging nooit meer weg – en hebben we vrijwel nooit ruzie. We vullen elkaar goed aan, vind ik. In een paar dingen zijn we wel hetzelfde: we hebben allebei een gezonde fuck-it mentaliteit, we houden veel van eten en we houden heel veel van dieren. Alleen houdt Steve toevallig ook van het eten van dieren en ik niet zo. Maar fuck it, want dat hoeft echt niet voor een relatiecrisis te zorgen.

Liefde voor eten

En het is eigenlijk nooit een probleem geweest. Op onze eerste echte date gingen we naar Star Wars 3D in de bioscoop, op Valentijnsdag. Ik maakte die avond spaghetti met tomatensaus bij hem thuis. De eerste keer toen we films gingen kijken in mijn huis (Death Proof en Reservoir Dogs) maakte ik penne met aubergine en mozzarella. Toen we wilden vieren dat onze tentamens voorbij waren, gingen we uiteten bij Het Paradijs, een vegetarisch restaurant. Er zijn misschien mannen die afknappen op vegetarische eetgewoontes, maar er zijn ook mannen van wie de liefde door de maag gaat, en gelukkig kan ik goed koken! Juist doordat ik vegetarisch eet ben ik steeds meer nieuwe dingen gaan proberen in de keuken en ben ik beter gaan koken. Want geloof mij, toen ik op mijn 16e het huis uitging kon ik niet eens een ei koken. Dus eigenlijk moeten mannen blij zijn als hun date vega eet, want grote kans dat hij of zij lekker kan koken. Ja oké, dat feitje heb ik verzonnen en zegt misschien net zoveel als de resultaten van het onderzoek van Heinz. Maar ik denk dat er vast een kern van waarheid in zit.

Per ongeluk vegetarisch

Eigenlijk heb ik per ongeluk van mijn carnivoor een herbivoor gemaakt, al heeft hij dat zelf niet eens door. Laatst zochten we vegaburgers uit om te eten, ik koos groenteburgers en hij ging voor pikante vegaburgers. Toen we thuis waren realiseerde hij zich pas dat hij ook normale hamburgers had kunnen kopen, maar dat kwam op dat moment niet eens in hem op. Zo normaal is het hier dus om vegetarisch te eten. Daarom voelt het ook niet gek of vervelend om met een vleeseter samen te wonen, voor mij maakt het niet zoveel uit want ik kan koken wat ik wil en voor hem maakt het niet zoveel uit want hij krijgt elke avond superlekker eten. Steve wordt er alleen niet zo vrolijk van als ik mee doe aan de Vegan Challenge die jaarlijks wordt georganiseerd. Want dat betekent dat ik een maand veganistisch kook en dat hij dus ook een maand veganistisch ‘moet’ eten. Al is dat volgens mij meer het idee ervan, want we eten al vaak vegan zonder dat we er echt op letten. Maar groenten eten is blijkbaar niet heel ‘macho’: “Mannen zijn minder snel geneigd om vegetarisch te eten, omdat ze rood vlees sterk associëren met mannelijkheid, en groenten of vleesvervangers veel minder. Dat blijkt uit onderzoek in het Journal of Consumer Research.” Tja.

Dus mijn conclusie is dat het hele ‘echte mannen eten vlees’-gebeuren onwijs achterhaald is en dat échte mannen gewoon genieten van hun eten. De oerman/roar/moetvleeseten-lifestyle snap ik wel, ik kom immers uit de Achterhoek dus ik ken genoeg lompe boeren, maar dat zijn types waar je als zelfrespecterend mens überhaupt al niet mee wilt daten. Alleen al omdat vleeseters egoïstischer schijnen te zijn. (Ik vond dat ik voor de objectiviteit ook minstens één onderzoek moest noemen dat voordelig was voor de veggies.) (Update: O nee, toch niet, dit onderzoek zegt net zoveel als het onderzoek van Heinz.) Maar alsnog: Go veggies!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

60 reacties op “Samenwonen met een carnivoor

  1. Roxanne schreef:

    Ik vind het echt heel tof dat Steve zich, bewust of onbewust, heeft aangepast. Ik ben altijd vegetarisch geweest (al at ik later wel regelmatig vis) maar sinds ik met mijn vriend ben, kan dat amper nog. Stijn heeft heel erg veel behoefte aan vlees. Zoveel, dat hij mij begint te bijten als ik twee a drie dagen achter elkaar vegetarisch heb gekookt. Ik hield het dubbel koken na een vermoeiende dag echt niet meer vol en ben dus ook af en toe vlees gaan klaarmaken, al was het vooral kalkoen en soms rundvlees. Daarna ben ik verhuisd naar Maleisië en hier eten ze alleen maar kip!!! Echt niet normaal.

    Ik worstel er heel erg mee want ik zou heel graag weer compleet vegetarisch worden. Ik vind het echt wel heel moeilijk hier. Ten eerste houdt Stijn niet van groente, en ten tweede hebben ze het hier ook niet altijd. Maar ik merk wel dat ik echt heel ongelukkig word van vlees eten, dus ik ben de laatste dagen weer vegetarisch gaan eten. Ik weet nog steeds niet helemaal hoe ik het nou moet doen (Stijn maakt hele lange dagen en kan daarnaast niet eens koken) maar ik wil ons beide gelukkig maken als het om eten draait, op een manier die wel te doen is zeg maar.

    Ik vond deze post in ieder geval heel tof, ik vind het fijn dat jullie er wel een weg in hebben gevonden en hoop dat dat hier ook snel komt.

    | Reageer op deze reactie
  2. Sophie schreef:

    Mijn vriend houdt van vlees maar als ik vegetarisch kook vindt hij dat meestal ook lekker. Het maakt hem weinig uit, vlees of vega, als het als geheel maar lekker is haha! Binnenkort gaan we samenwonen dus dan zal hij waarschijnlijk heel veel met mij mee eten maar als hij af en toe een dagje vlees wil vind ik dat ook prima, als ik het maar niet hoef te eten.

    | Reageer op deze reactie
  3. Lauriëtte schreef:

    Ik denk dat er veel verschillende vegetariers zijn.. Jij laat Steve bijvoorbeeld gewoon vlees eten en dwingt hem nergens toe. Denk dat als je een vriendinnetje krijgt dat enorm obsessief bezig is met vegetarisch eten en je half dwingt om ook die leefstijl aan te nemen je er als man al wel snel op afknapt.. Tenminste, als mijn vriend dat zou doen zou ik echt knettergestoord worden :’) Wel heel erg leuk dat Steve toch uit zichzelf ook koos voor de vegaburger haha! 😉

    | Reageer op deze reactie
    1. Marieke schreef:

      Volgens mij sla jij precies de spijker op z’n kop! Mensen in het algemeen vinden het volgens mij gewoon schijtirritant als de ander zijn eigen gewoontes/gebruiken/voorkeuren gaat opdringen, of dat nou om vegetarisch eten gaat of om iets heel anders.
      Mijn vriend eet ook (regelmatig) vlees, maar daar hebben we ‘de vleespan’ voor, dus dan bakt hij los iets dierlijks en doet het vervolgens op zijn eigen bord door elkaar. Werkt voor ons prima 🙂

      | Reageer op deze reactie
      1. Marieke schreef:

        Oh ja, en Iris, in dat onderzoekje van Heinz zeggen ze zelf immers ook: “Meer dan een kwart van de vrouwen daarentegen moet niets hebben van mannen die alleen maar van Hollandse pot houden.” Net zoiets 😀

        | Reageer op deze reactie
  4. Ingrid schreef:

    Leuk stukje! Mijn vriend en ik zitten in dezelfde situatie, ook ik ben vegetariër en hij niet. Bij ons gaat dit ook hartstikke prima, als we met z’n tweeën thuis eten, eten we beiden vegetarisch. En meestal kookt hij doordeweeks en ik in t weekend. Als we samen met andere mensen eten of bij een restaurant neemt hij vaak wel vlees. Ik heb gelukkig nog nooit een man ontmoet die het verschrikkelijk vond om een dagje geen vlees te eten. Ik merk wel dat veel mensen, mannen en vrouwen, vaak zeggen dat ze hun stukje vlees niet kunnen missen, maar in de praktijk wil iedereen wel één of meerdere keren per week vleesloos eten. Zelfs als mensen met wie ik eet wel vlees nemen is dat niet lastig, je kan vlees tenslotte bijna altijd apart bereiden en later toevoegen. Buiten dat, het is natuurlijk super om een man te hebben die er überhaupt niet moeilijk over doet;)

    | Reageer op deze reactie
  5. Ingrid schreef:

    Hilarisch trouwens, dat linkje naar onderzoek van Diederik Stapel!

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Hahaha wat erg! Ik vond het al zo’n bizar onderzoek, maar ik had er niet eens opgelet dat dat van Diederik Stapel was. Maar nu je het zegt herken ik het inderdaad! Haha ik ga er snel even aan toevoegen dat ook dat onderzoek waarschijnlijk net zo weinig zegt als het Heinz onderzoek uit de eerste alinea :’)

      | Reageer op deze reactie
  6. Je hebt helemaal gelijk Iris, het gaat er bij eten vooral om dat het lekker is, en dat kan prima zonder vlees. Ik ben gek op vlees, dus een volledig vegetariër zal ik nooit worden. Maar ik denk dat ik mezelf tegenwoordig wel parttime vegetariër kan noemen. Ik blijk vegetarisch hamburgers VEEL lekkerder te vinden dan normale hamburgers en soep en pasta eet ik ook erg vaak zonder vlees. Het moet een toevoeging zijn in mijn ogen, ik eet het niet omdat het een gewoonte is, maar omdat het ontzettend lekker is en ik het met toewijding heb klaargemaakt. We eten overigens ook erg weinig vlees als we het eten. We kunnen met zijn tweeën makkelijk twee dagen over 1 kipfilet doen.

    En dat komt zeker ook door mensen zoals jij. Als jij een lekker recept deelt (we aten gister met veel plezier je linzen/zoete aardappelsoep) dan merk ik het vaak niet eens op dat er geen vlees bij zit. Ik denk dat je daarom ook van velen van ons een herbivoor-achtige hebt gemaakt. Door je heerlijke recepten te delen. De liefde van de blogbezoeker gaat denk ik ook door de maag. 😉

    | Reageer op deze reactie
  7. Sytske schreef:

    Heel herkenbaar stukje! Ik leef al 11 jaar samen met mijn vleesetende man. Voor onze eerste date heeft HIJ een vegetarische pasta gemaakt (oké resultaat was niet super, maar hij had ook een nacht doorgehaald), nou dat is al super lief en laat wel zien dat hij er geen problemen mee had en heeft. Thuis eten we ook zo goed als vegetarisch, af en toe wat vlees als we bevoorbeeld tapas maken.
    Uit eten kiest hij wel altijd een vlees gerecht. Maar goed ik ga hem ook niet veranderen.
    Het verschilt echt wel per man, mijn zwager is echt zo’n aardappels groente vlees man en die zou je als vegetarier niet willen hebben. Maar ja op ieder potje past een dekseltje toch 🙂

    Ik moet zeggen dat ik pas wel later echt heb leren koken, ik was 19 toen we iets kregen dus moest ook nog ff oefenen op het koken 😀
    Maar vind het leuk te horen dat er nog meer vegetariërs zo prima samenleven met een vlees eter.

    En al enig idee hoe het later met kinderen te doen?
    Die van mij lust weinig vlees (vind ik stiekem wel leuk) dus is praktisch vegetarier, maar niet helemaal.

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Ik wil geen kinderen, alleen konijnen, en die zijn van nature al herbivoren dus dat is lekker makkelijk 😉 Mocht ik ooit toch ineens een kind willen baren, al kan ik mij dat echt niet voorstellen, dan zou ik ook voor een praktisch vegetarische opvoeding gaan. Ik zou er in ieder geval geen problemen mee hebben als mijn kind vlees zou willen eten, net als dat mijn vriend soms ook wel vlees eet. Maar ik zou het zelf niet zo snel klaar maken, gewoonweg omdat ik het niet nodig vind en best een gezonde maaltijd kan koken zonder vis/vlees 😀

      | Reageer op deze reactie
      1. Sytske schreef:

        Kijk dan is het helemaal handig, hoef je er neit over na te denken 😉
        Ik maak ook geen vlees voor manlief, ik deed het vroeger nog wel eens, maar het is erin geslopen dat ik het niet meer doe. Dus als manlief vlees wil moet hij er echt v=zelf voor zorgen, en dat werkt prima 🙂

        | Reageer op deze reactie
  8. Saskia schreef:

    Wat tof dat Steve zich zo aanpast. Kookt Steve weleens? Hier in huis wordt wel regelmatig vlees gegeten. Bijna elke dag. Maar als t een keer niet is, dan is dat ook niet erg. Ik mocht vroeger nooit vegetariër worden omdat ik geen oer Hollandse kaas lust (zo vies, ruikt naar poep). Ik zou dan essentiële vitaminen en mineralen missen. Ondertussen eet ik wel geitenkaas etc. Dat vind ik wel lekker.

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Nee niet echt, tenzij hij vlees wil eten, want dat moet ‘ie dan maar zelf maken :p We koken ook wel eens samen, maar meestal kook ik in mijn eentje omdat het toch wel een beetje mijn hobby is dus ik vind dat alleen maar leuk om te doen. Ik lust trouwens ook geen oer-Hollandse kaas hoor! Ik eet alleen wel geitenkaas en mozzarella enzo, maar verder geen zuivel. Als je een beetje let op wat je eet is het heel lastig om vitamines te missen, ik heb er nooit problemen mee gehad in ieder geval.

      | Reageer op deze reactie
  9. Kimberley schreef:

    Dat onderzoek van ‘vleeseters zijn hufters’ werd nog genoemd bij een college een keer, haha! Fijn dat Steve zo makkelijk is met eten 🙂 Mijn vriend en ik zijn allebei een beetje hetzelfde. Af en toe vlees is lekker (als het biologisch is), maar hoeft zeker niet iedere dag!

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Ah wat leuk! Wij hebben er ook een keer iets over gehad toen ik voor Kwalitatief Onderzoek een mini-onderzoekje deed naar fraude in de wetenschap. Maar ik was het alweer helemaal vergeten blijkbaar, want er ging geen lampje branden tot iemand er over begon dat dat onderzoek van Stapel was. Oeps 😀 En wat goed dat jullie maar af en toe vlees eten! Elke dag vlees eten vind ik stiekem ook een beetje ouderwets, ofzo? Misschien omdat ik ben opgegroeid met elke dag vlees-groente-aardappels. Dat is niet echt meer van deze tijd, geloof ik.

      | Reageer op deze reactie
      1. Kimberley schreef:

        Laat het mijn ouders maar niet horen, die eten zo’n 4-5x per week aardappels-groente-vlees hahaha! 😀

        | Reageer op deze reactie
        1. iris schreef:

          Haha ja mijn moeder ook wel geloof ik! Ik bedoel meer de mensen uit onze generatie. Tenminste, ik zie bijna nooit mensen van mijn leeftijd die zo oer-Hollands eten.

          | Reageer op deze reactie
  10. Manon schreef:

    Het ligt per persoon de een kan zich goed aanpassen de ander niet. Ik bijvoorbeeld hou teveel van vlees. Ik zou denk niet kunnen leven met iemand die dat ook niet sou eten. Vriendinnen moeten dat natuurlijk zelf weten 🙂

    | Reageer op deze reactie
  11. Manon schreef:

    Wat leuk om te lezen, ik ben zelf niet vegetarisch maar eet bijna geen vlees en omdat ik degene ben die thuis kookt moet mijn vriend daar maar aan wennen, in het begin zeurde hij best nog wel eens maar tegenwoordig niet meer, hij vind het wel prima en daar ben ik heel blij mee, nepvlees is ook best lekker soms nog lekkerder dan echt vooral gehakt vind ik vaak lekkerder 🙂

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Oh wat fijn! Volgens mij is het ook meer het idee waar je aan moet wennen, omdat vegetarisch eten misschien een beetje drastisch klinkt of een hippie-imago heeft bijvoorbeeld. Want uiteindelijk is het eten net zo lekker. Ik heb in ieder geval nog nooit iemand horen zeggen dat ze het vlees misten als ik iets had gekookt 😀

      | Reageer op deze reactie
  12. Marion schreef:

    Mijn moppie is vega. Ik niet, ik eet geen vlees, maar wel af en toe vis. Mijn man is echter zo erg dat hij het ook niet kan aanzien dat iemand anders vlees eet. Zo kwam zijn beste vriend een keer hier en die had spareribs bij zich. Serieus, hebben ze met z’n tweeën de fauteuil waar die vriend in zat omgedraaid, zodat hij met zijn rug naar ons toe zat. Wahaha, ik zie het nog voor me. Zat ‘ie daar met z’n gezicht naar een witte muur te kijken terwijl ‘ie z’n spareribs zat te eten. Vergeet ik nooit meer!

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Hahahaha oh wat grappig, ik zie het al helemaal voor me! Nee, zo erg heb ik het gelukkig niet. Ik ga wel kokhalzen als ik iemand leverworst of smeerkaas zie eten, ik kan dat echt niet aanzien, misschien jeugdtrauma’s, haha :p Maar verder heb ik er eigenlijk geen problemen mee als ik iemand vlees zie eten, zolang ik het zelf maar niet hoef te eten. Lijkt me wel lastig met uiteten gaan, of niet?

      | Reageer op deze reactie
      1. Marion schreef:

        Hij gaat ook niet uit eten! Echt niet, dat lukt ‘m niet. Vroeger ging hij mee voor mij, maar op een gegeven moment toen ik zag dat hij er echt beroerd van werd … Tsja, wat moet je dan? Ach, genoeg vrijwilligers die wel met me uit eten willen 😉

        | Reageer op deze reactie
  13. Malu schreef:

    Mijn vriend is ook enorm gek op vlees en gaat vaak naar de poulier. Toch als hij bij mij eet heb ik altijd vegetarisch eten en hij vind het altijd zo lekker dat hij roept ‘ik vind het zo heerlijk, ik mis het vlees niet en wat kan je veel met kruiden en groenten doen!’. Hij accepteert mijn keuze volledig en houdt er enorm goed rekening mee. Zelfs als we uit eten gaan of we bestellen iets dan knokt hij heel hard voor mij om het gerecht vegetarisch te krijgen en stimuleert hij mij dat ik niet een flexitarier worden mij aan mijn idealen kan houden. Hij bewonderd mijn keuze daarin heel erg en vind het super goed en nobel dat ik hier voor kies.

    Mooi dat je zegt dat je vriend en jij zo verschillend zijn. F en ik zijn ook twee tegenpolen. Ik ben een chaotische autist die veel te veel na denkt en altijd aan het lezen en dingen aan het opzoeken is en snel overprikkeld is, F blijft altijd rustig en kalm en is een enorme perfectionist, opgeruimd en netjes en super goede planner. We vinden bij elkaar rust en heel veel geluk, en wat de een niet heeft, heeft de ander. Ik vind dat ontzettend fijn. Dus ik zeg; doe er je voordeel mee!

    | Reageer op deze reactie
  14. Milou schreef:

    Ik ben voor zolang als ik het me kan herinneren al vegetariër. Toen ik 4 jaar geleden mijn vriend ontmoete was hij eigenlijk heel erg nieuwsgierig naar mijn eetgewoontes en wou altijd proeven van mijn vega burgers. Nu wonen we al een aantal jaar samen en heeft hij laatst besloten vegetariër te worden. Hij at praktisch alleen buiten de deur nog maar vlees, want twee verschillende pannen koken is nooit gebeurd bij ons. Hij kwam erachter dat, als hij dan eens vlees at, dat een heel negatief effect had op zijn gemoedstoestand (buikpijn, moe, chaggie). Toen heeft hij maar besloten om het niet meer te eten.
    Hij is overigens echt heel lief, want ik weet ook sinds ruim 6 maanden dat ik een intolerantie heb voor gluten, dus die komen er ook niet meer bij kijken tijdens het avond eten. Meneer blij, kon hij alle vegaburgers die nog in de vriezer lagen opeten.
    Hij eet met mij mee en dat vind ik zo lief, maar ik zie ook echt dat hij er plezier in heeft als hij weer een nieuw gerecht heeft gevonden waar ik ook van mee kan genieten (zonder gluten en vlees/vis). Wat een held 🙂

    | Reageer op deze reactie
  15. paul schreef:

    Mijn vriend was vegetarier en ik niet. Ik was ook een echte vleeseter. Precies zoals jij beschrijft is mijn vriend creatief met koken. Daardoor heb ik het vlees nooit gemist. Inmiddels ben ik zelf ook vegetarier (op een sporadische frikandel na, die blijf ik missen). En ik heb zelf ook veel beter leren koken!

    | Reageer op deze reactie
  16. Elisa schreef:

    Wanneer je goed vegatarisch kookt mis je geneens het vlees! Ik ben geen echte vegatarier maar we eten toch wel minimaal 3 keer per week vega. Ik vind het heerlijk en F ook gelukkig. Langzaam sluipt het bij ons het huis binnen en F vind het allemaal goed 🙂 Dus mannen zijn volgens mij niet zo moeilijk 🙂

    | Reageer op deze reactie
  17. Merel schreef:

    Wat leuk om te lezen! Hoewel ik er zelf niet mee te maken heb, kan ik me voorstellen dat het in sommige gezinnen/bij sommige stellen voor flink wat strijd kan zorgen. Althans, dat krijg ik wel eens van onze lezers te horen, die dan vertellen dat ze een recept heel graag willen maken, maar dat hun mannen dan weigeren mee te eten. Vind ik behoorlijk kinderachtig. Toch hoorde ik laatst een jongen zeggen: ik heb nog nooit vegetarisch gegeten. Dat is natuurlijk onmogelijk, want je hebt vast wel eens alleen een appel gegeten, zonder daar een stuk worst bij naar binnen te werken. Maar oke. Het idee is duidelijk: iedere maaltijd (ochtend, middag, avond) MOEST EN ZOU vlees bevatten. Ik was gewoon onder de indruk. Ik dacht echt: hoe dan?
    Ook hoor ik wel eens van stellen die er echt ruzies om krijgen. Het is maar eten, mensen. Dit zelfde geldt overigens voor stellen van wie de een vegan is en de ander niet. Of van wie de een rawfood eet en de ander een alleseter is… Maar ik geloof dat als je duidelijke afspraken maakt en je je beide een beetje aanpast, het echt wel goed moet kunnen gaan!

    | Reageer op deze reactie
  18. Stella schreef:

    Ik knap af op mannen die afknappen op vrouwen die vegetarisch eten.

    | Reageer op deze reactie
  19. Marije schreef:

    BRAVO!
    dit is zo goed verwoord! Al ben ik gezegend met mijn vega vriendje (die heel diep zucht als ik als vegetariër met afkickverschijnselen zeur dat ik zin heb in salami/chorizo/varkenshaas. Hij houdt me op het rechte pad, zullen we maar zeggen :p) hihi

    super goed artikel iris 🙂

    | Reageer op deze reactie
  20. Jennifer schreef:

    Haha, dan kan ik vast niet zo goed koken, want mijn vriend wil altijd graag vlees omdat hij juist vlees zo lekker vindt. Ik ben dan ook geen vegetariër maar ik koop vooral weinig vlees omdat ik het zo duur vind en ik daar het geld niet voor over heb. Vriendlief wel.

    | Reageer op deze reactie
  21. iooon schreef:

    Stefan dacht eerst dat hij niet zonder vlees zou kunnen, de eerste keer dat ik met de vasten mee ging doen. Maar het is hem allemaal ontzettend mee gevallen. Nu hoeft hij niet meer zo nodig vlees, hoewel we het nog wel eten hoor. Ik ben geen vegetarischmateriaal. We eten wel meer vegetarisch dan vlees. Gewoon omdat ik het vlees dat we eten speciaal wil hebben, je moet het wel proeven. Dus kipstukjes in de bami of gehakt door een ovenschotel laat ik weg, nutteloos.

    Alleen nu met de zwangerschap eet ik het meer. Ivm de voedingsstoffen voor de mini-viking. 🙂

    | Reageer op deze reactie
  22. Malou schreef:

    Leuk artikel! =] Mijn liefje at best veel vlees maar toen hij mij leerde kennen heeft hij gelukkig ontdekt dat vegetarisch eten ook heel leuk kan zijn ;D haha. Als ik met hem ben (we wonen niet samen) eten we altijd vegetarisch, dus dat is super fijn. Alleen op brood eet hij dan bijvoorbeeld soms wat vlees. Of als we uit eten gaan. Als we ooit samen gaan wonen wordt het denk ik even zoeken naar een oplossing maar ik denk dat hij dan misschien gewoon zelf af en toe wat vlees klaar maakt of misschien ook wel vega wordt ;D (zijn oma vroeg een keer aan mij: ‘ga je hem nu ook vegetariër maken?’ alsof het iets crimineels was haha jeetje)

    | Reageer op deze reactie
  23. Mille Pagine schreef:

    Ik vond het echt onwijs jammer dat er met dat vleeseten-maakt-hufterig-onderzoek was gesjoemeld, haha! Maar ach, die onderzoeken zeggen sowieso niet zoveel, het is maar net hoe je je vragen stelt en welke steekproef je neemt.

    Maar eerlijk gezegd: ik vertel absoluut nooit op een eerste date dat ik vega ben (tenzij ik iemand wil afschrikken). Ik heb hier ook nog een stukje over in mijn hoofd zitten, misschien wordt het eens tijd om dat te schrijven.

    En wat een supercute plaatjes weet jij toch altijd te vinden =)

    | Reageer op deze reactie
  24. MissDoke schreef:

    Ik ben uit eigen principe pescotarier (geen vlees maar wel vis-eter). Is trouwens ook een hoop commentaar op, want je krijgt dan steevast de vraag waarom je dan wel nog vis eet, maar daar heb ik zo mijn redenen voor, hoef ik me nu niet voor te verdedigen. Mijn vriend eet gewoon vlees en heeft hier soms ook echt behoefte aan. Vlees-eters en niet-vleeseters kunnen prima samengaan, zolang je elkaars keuze maar respecteert. Soms halen we vegetarische saté, vegaburgers of kaas schnitzels, andere keren haal ik iets vegetarisch en hij een stukje vlees. We hebben er eigenlijk nooit echt problemen mee gehad. Ik heb eigenlijk ook nooit het idee gehad dat mijn vriend het stom vond/vind dat ik geen vlees eet. Hij heeft gewoon graag een vriendin met een eigen mening.

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Héél herkenbaar, de eerste paar jaar dat ik vegetarisch ben gaan eten at ik nog wel zo nu en dan vis, en daar heb ik inderdaad ook vaak commentaar op gehad. Ik vind het juist al supergoed als mensen minder vlees gaan eten en er überhaupt bij stil staan wat ze in hun winkelmandje gooien. Maar commentaar blijf je toch altijd houden hoor, ik heb het nu vaak met ‘Goh, draag je wel een leren riem?’ of ‘Zit er geen dierlijk stremsel in die kaas die je nu eet?’ Alsjeblieft zeg :’)

      | Reageer op deze reactie
  25. Lisa schreef:

    Leuk om te lezen! Ik woon niet samen, maar ik als ik dat met mijn vriend zou doen, zou ik me ook niet kunnen voorstellen dat er een probleem zou zijn. Als we samen eten, eten we altijd vegetarisch – en hij kan een stuk beter vegetarisch koken dan ik, dus voor mij is het alleen maar goed :’)

    Ik heb er trouwens nog nooit iets van gemerkt dat er mannen zijn die afknappen of vegetariërs, maar dat komt denk ik omdat ik niet op zo iemand zou kunnen vallen. Alle mensen in mijn omgeving reageren alleen maar positief, met mensen die dat niet doen wil ik toch niets te maken hebben.

    | Reageer op deze reactie
  26. Zina schreef:

    Wat fijn dat het bij jullie zo vanzelf is gegaan en dat Steve het nu vaak niet eens meer doorheeft, haha. Hier is het toch nog een stuk lastiger, Roy is écht een vleeseter en ik ga hem niet dwingen om samen met mij vegetariër te zijn. Dus hier staan we vaak nog apart te koken of ben ik een half uur bezig met stukjes vlees uit het eten te vissen (ha-ha). Moet ook heel eerlijk zegen dat ik heel soms nog wel een stukje vlees eet (sorry vega police) omdat ik niet altijd de strijd aan wil gaan en soms geen zin heb om apart te koken. Ben wel heel blij dat Roy alles probeert qua vegaburgers etc.

    | Reageer op deze reactie
  27. Elisse schreef:

    Hier hetzelfde! Mijn vriend eet vlees, ik eet vegetarisch. Nooit een probleem geweest (voor mij), al doen wij het wel iets anders. Hij eet heel vaak gewoon mee een vegetarisch maal, maar soms maak ik nog wel eens zijn stukje vlees klaar. Hij eet nu wel veeeeeel minder vlees dan toen hij nog thuis woonde, en dat alleen al vind ik een accomplishment, haha

    | Reageer op deze reactie
  28. Amy schreef:

    Ook hetzelfde! Ik eet al jaren (10 jaar? En daarvoor thuis ook al niet want mijn moeder eet ook geen vlees) geen vlees – lekker rommelig zinnetje dit. Mijn vriend is wel een echte vleeseter, hij vindt het niet erg om met mij vegetarisch te eten maar hij zou het ook niet voor zichzelf klaarmaken. Wat wel fijn is dat hij het echt geen probleem is om apart te koken!

    | Reageer op deze reactie
  29. Panda schreef:

    Bij mij is het ongeveer net zo! Op mijn eerste date maakte ik bierpannenkoeken. Hij vind mijn eten altijd lekker en klaagt nooit. Sterker nog, hij kijkt er naar uit als ik weer kook voor hem. Met vegetarisch eten krijg je de kans om creatiever te zijn en dat pakt vaak goed uit. Als we ergens eten en hij wil vlees nemen, dan doet het dat lekker. Maar dat macho-gelul over rood vlees lijkt me vooral aangepraat. Wellicht zijn er mannen die daarin geloven, maar volgens mij ook een heleboel niet!

    | Reageer op deze reactie
  30. nenacecilia schreef:

    ik ben wel met zo eentje getrouwd… Vegetarische vrouwen vind ie erg, maar spraak hem niet over veganistische, da’s nog een miljoen keer erger. Bij mij heeft ie er nu geen last van. Ik ben, echt sorry, een die hard vleeseter. Maar het is echt een non topic bij ons haha. Mijn zusje is vegetarisch en hij mokt altijd als we voor haar iets vega moeten in huis halen, haha ^^

    | Reageer op deze reactie
  31. Tahnee schreef:

    Oh herkenbaar verhaal 😉 Ik kook door jouw blog ook veel vaker vegetarisch dan vroeger.
    Met kerst had ik notenburgertjes gemaakt voor bij de gourmet bij mijn schoonfamilie. Dus ik presenteer vol trots mijn superlekkere notenburgertjes. Schoonvader/oervleeseter zegt: “Oh notenburgertjes voor de vegetariërs…” Ik: “Neeee dat is voor iedereen, gewoon omdat het lekker is!” Maar omdat het geen vlees is (en men doet daar nou eenmaal alleen vlees op de grill/gourmet/bbq) krijgt het meteen zo’n labeltje “voor vegetariërs”. Dat vond ik zo stom… Was er hele avond pissig om. Want omdat het direct zo benoemd werd, kon niemand er onbevooroordeeld van proeven.

    | Reageer op deze reactie
  32. Shanti schreef:

    Wat een leuk stuk 🙂 en ook weke ergens herkenbaar. Ik eet zelf misschien 2x in de week vlees. Mijn vriend is een echte vleeseter en als er niet minstens 4 stukken vlees in de pan lagen (voor ons 2en that is…) begon hij al te mopperen zonder ook maar een hap geproefd te hebben. Inmiddels kook ik ook regelmatig vegetarisch als hij bij mij eet en zeg ik het niet eens of er wel of geen vlees in zit… COnclusie is dat het hem niet eens meer opvalt en ik daarna complimenten krijg dat hij zo heerlijk heeft gegeten en ook echt vol zit. Want eerlijk als ik een stukje vlees, wat aardappels en paar boontjes eet zit ik ook niet vol. Eet ik echter iets met veel verschillende ingrediënten (én voedingsstoffen) zit ik veel eerder vol. Dat vind ik ook zo leuk aan vegetarisch koken, je gaat veel meer uitproberen en combineren waardoor je de lekkerste dingen krijgt 🙂

    | Reageer op deze reactie
  33. Ester schreef:

    Ik krijg mijn vriend niet aan het vegetarische eten, en dat maakt het voor mij ook een stuk moeilijker. Ik eet nu een paar keer per week vegetarisch, dat trekt hij nog wel. Maar helemaal vegetarisch wil hij niet.

    | Reageer op deze reactie
  34. Ik begon ooit met één dag in de week geen vlees. Op een gegeven moment werd mijn geliefde Borkdude pescotariër. Dus het was logisch om geen vlees te eten toen we eenmaal getrouwd waren. Maar toen was mijn man het zat om overgewicht te worden. Zijn nieuwe hobby is… plantaardig onbewerkt eten. En twee jaar geleden kondigde hij aan veganist te willen worden. Toen heb ik wel een traantje gelaten: geen heerlijke visovenschotels meer 🙁 Zelf heb ik het geleidelijk afgebouwd: vorig jaar december ben ik gestopt met kaas eten en dat bleek ik veel minder te missen dan ik had verwacht. Wel geniet ik nog af en toe van vlees, vis of kaas als ik bij iemand anders eet.

    Zoals hierboven al gezegd wordt: soms is het irritant als veganisten lopen te zeuren over wat anderen (ik bijvoorbeeld) eten. Mijn man laat mij uiteraard vrij in wat ik eet. Wel vindt hij het onbegrijpelijk als ik een enkele keer bij m’n moeder een overheerlijke gehaktbal eet. Maar hij is al heel blij dat ik altijd veganistisch en meestal zonder olie voor hem kook.

    | Reageer op deze reactie
  35. Tjitske schreef:

    Haha, volgens mij heb je gelijk en kunnen mensen die vegetarisch eten inderdaad beter koken! Mijn zus is vegetarisch en kan koken als de beste <3'

    | Reageer op deze reactie
  36. Ces schreef:

    Mijn vriendje zei dat hij voor mij, zelfs al is hij zo gek op vlees, vegetarisch zou willen gaan eten als het voor mij echt heel lastig zou zijn dat hij wel vlees eet. Maar eigenlijk heb ik er juist (oké ik heb pas een maand, dus misschien lach ik wat te vroeg… 😉 ) helemaal geen problemen mee. En toch voelt hij zich soms schuldig als hij vlees eet in mijn bijzijn. 😛

    | Reageer op deze reactie
  37. kim schreef:

    Bij ons was het juist andersom, mijn man is al vanaf z’n 15e vegatarier en ik (toen 18 en hij 20) at nog vlees toen ik hem leerde kennen. In het begin ook nog 2 aparte potjes gekookt maar op een gegeven moment ben ik daar mee gestopt. Ik vond het zo’n gedoe. En we zijn nu 14 jaar verder en ik ben ook vegatarier :-).

    | Reageer op deze reactie
  38. Femke schreef:

    Wow, ben jij op je 16e uit huis gegaan? Dat is echt heel erg vroeg! Waarom?
    (Sorry, ik reageer altijd op van die kleine dingetjes, ipv op waar het stuk over gaat :$)

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Hoi Femke! Valt wel mee hoor, ik was al best zelfstandig toen, en ik woonde op 5 minuten loopafstand van mijn ouders 🙂 Ik was een hele vervelende puber en de thuissituatie was niet echt ideaal, dus ik wilde zo snel mogelijk op mijzelf wonen 😉

      | Reageer op deze reactie
  39. Esther schreef:

    Ken je het boek “Meat is for Pussies” al? Een stoere vent die in mannentaal aan mannen uitleg geeft over vegetarisch eten. Ik wil het graag een keer lezen. Denk niet dat ik er een probleem mee zou hebben met een vleeseter samen te wonen, mits hij niet perse elke dag een stuk vlees bij het eten wil en openstaat voor vega eten.

    | Reageer op deze reactie
  40. Marloes schreef:

    Mijn broertje was ook altijd zo van “I am man, man needs meat!”. Toen liet ik hem een keer stiekem pasta met vegetarische stukjes eten ipv vlees en hij vond het geweldig. ‘Ja, dat is dus geen vlees.’ ‘Oh, echt niet?’ Vlak daarna werd mijn moeder Bewust Minder Vleeseter dus nu is hij eraan gewend, maar dat was wel een mooi omslagmoment.

    As for love: mijn partner eet zelf weinig vlees omdat ze er gewoon niet zo van houdt, maar ze heeft zelfs al aangegeven dat ze, als we samenwonen (hopelijk over niet al te lange tijd) wel met mij flexanistisch wil gaan eten! Ik vind het zo tof.

    | Reageer op deze reactie
  41. Ruth schreef:

    Wat fijn dat jouw vriend zo meegaand is! Ik eet zelf geen vlees (soms wel vis) maar mijn vriend is ook een echte carnivoor. Tofu wil hij bijvoorbeeld echt niet eten. ‘Nadeel’ is ook dat ik in Frankrijk woon (een vleesland natuurlijk) en de vegetarische ‘scene’ hier nog niet echt is ontwikkeld is (dus het blijft voor mij ook vaak bij tofu) en ik hem dus geen super vleesvervanger kan voorschotelen. Maar ik kook in huis, dus eet hij al een stuk minder vlees dan eerst. En één ding heeft hij gelukkig al wel geleerd: foie gras (ganzenlever) is echt de absolute no go.

    | Reageer op deze reactie
  42. Zen schreef:

    Ik vond dit (inmiddels ietwat oude) bericht over het internet zweven vanochtend. Ik heb dezelfde methode onbewust toegepast op mijn vriend. Zijn kookmethode was aardappels koken, groente koken, vlees in de oven. Hij had niet eens een potje zout in z’n keukenkastje! Dus toen ik bijvoorbeeld innovatie’s zoals een koekenpan en Indonesische kruiden introduceerde heeft hij nooit tegengesputterd. Nu eet ´ie alleen vlees and ´ie het toevallig onthoudt te kopen als ´ie boodschappen gaat doen.

    | Reageer op deze reactie
Back to Top