Bloggen als een baas: omgaan met negatieve reacties

Ik blog nu al meer dan vijf jaar, en de laatste twee jaar is mijn blog behoorlijk gegroeid. Dat is onwijs leuk, maar dat betekent ook dat mijn blog een steeds groter publiek krijgt. En dan is de kans ook groter dat ik soms een reactie krijg die ik niet zo leuk vind. Ik kan wel stoer zeggen dat me dat niks doet, maar ik vond (en vind) dat best wel eens moeilijk. Gelukkig komen die gemene reacties niet zo heel vaak voor, hoor. En ik kan er steeds beter mee omgaan! Omdat elke internetgebruiker wel eens last heeft van minder leuke reacties of berichtjes, besloot ik er een artikel over te schrijven. Omgaan met negatieve reacties, hoe doe je dat? Dat lees je in dit artikel!

BLEH

Hanteer de 60-minuten-regel

Mensen die mij kennen weten dat het heeeel erg moeilijk is om mij écht boos te krijgen. Maar als het dan toch eens gebeurt, bijvoorbeeld door een gemene opmerking of totaal onterecht kritiek, wil ik degene direct tot de grond afbranden. Dat heb ik ook meer dan eens gedaan op mijn blog of op social media. Niet het meest verstandige om te doen. Natuurlijk, het is goed als je een beetje van je af kan bijten, vooral op het grote internet waar mensen geen blad voor de mond nemen. Maar na een bitchy opmerking terug, wordt de situatie vaak alleen nog maar erger, weet ik uit ervaring. Ik zit dan constant mijn telefoon te checken om te zien of degene weer heeft gereageerd op mijn reactie, waardoor ik er maar mee bezig blijf. Doodzonde van mijn energie. Sinds ik mijn ’60-minuten-regel’ hanteer is dat voor een groot deel opgelost. Als ik een lullige reactie krijg en ik direct impulsief en vurig wil reageren, want dat is hoe ik in elkaar zit, moet ik eerst een uurtje wachten. Dat vind ik het eerste kwartier moeilijk, maar daarna ga ik gewoon verder met mijn eigen ding. Als dat uur eenmaal voorbij is, voel ik negen van de tien keer niet meer de behoefte om te reageren en ben ik de reactie alweer vergeten. “Nou en” denk ik dan, en ik laat het voor wat het is. Of ik reageer er alsnog op, maar een stuk minder heftig dan dat ik in eerste instantie van plan was.

Hoor wie het zegt

Soms krijg ik ook wel eens zure reacties van mensen die niet echt in de doelgroep van mijn blog vallen. Denk bijvoorbeeld aan mensen die honderd keer beter bezig zijn met milieuvriendelijke dingen dan ik. Of mensen die honderd jaar ouder zijn als ik. In ieder geval; mensen waarmee ik niet helemaal op dezelfde lijn zit en die daarom sommige onderdelen van mijn blog niet kunnen waarderen. Mijn humor bijvoorbeeld, of mijn niet-veganistische recepten. Dat vond ik dan best wel lastig en vermoeiend als ik daar negatieve opmerkingen over kreeg. Maar toen zei Steve: “Wat nu als je je blog laat lezen aan een Hells Angel met dikke baard en een miljoen tattoo’s en die zegt tegen jou dat je blog hartstikke suf en meisjesachtig is, dan doet je dat toch ook niets? Want degene valt helemaal niet in je doelgroep, dus wat interesseert jou dat.” En dat klopt helemaal! Als ik een meisjesblad lees dan interesseren de verhalen over onzekere pubermeisjes mij ook geen drol, maar dat wil niet zeggen dat het daarom een slecht blad is. Het spreekt mij gewoon niet aan, en dat hóeft ook niet, want ik ben geen pubermeisje. Toen ik dat eenmaal in zag, werd ik ook niet meer onzeker van dat soort negatieve reacties. Want het is gewoonweg onmogelijk om het iedereen naar zijn zin te maken.

Houd het neutraal

Als ik niet zo lekker in mijn vel zit, dan kan ik heel erg moe worden van al die (positieve en negatieve) meningen die op mijn computer en telefoon binnen komen. Kritiek op mij als persoon kan ik dan al helemaal niet goed incasseren. Wat ik dan vaak doe, in die paar dagen dat ik mij niet zo lekker voel, is minder bloggen of in ieder geval minder persoonlijk bloggen. Ik plaats dan bijvoorbeeld een review van een kookboek of een verzorgingsproduct, ik houd het neutraal want dan blijven de reacties dat ook. Zoals nu wilde ik dolgraag een middelvinger-foto bovenaan deze blogpost zetten. Maar ik wéét dat ik dan zure reacties kan krijgen van mensen die dat absoluut niet kunnen waarderen. Dus dan houd ik het maar braaf. Natuurlijk doe ik dat niet altijd, anders zou bloggen vééél te saai worden, maar wel op de momenten dat mijn hoofd bomvol zit.

Dit is vanuit mijn eigen ervaringen geschreven, iedereen gaat natuurlijk anders om met negatieve reacties. Opmerkingen over mijn uiterlijk doen mij bijvoorbeeld helemaal niets, daar kan ik alleen maar om lachen, maar als iemand iets zegt over dat ik niet goed voor Bunny von D zou zorgen, gaat mijn bloeddruk significant omhoog. Zo heeft iedereen zijn sterke en zwakke punten, denk ik. Ik ben benieuwd of jullie nog aanvullingen hebben!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

117 reacties op “Bloggen als een baas: omgaan met negatieve reacties

  1. Ilja schreef:

    Wauw wat een goed artikel! Ik ben nog maar net begonnen met bloggen dus ik krijg nog geen negatieve reacties (of reacties überhaupt, haha), maar dit artikel ga ik wel even opslaan om terug te lezen. Die 60-minuten regel vind ik echt een goede tip van je, want ik ben ook wel een beetje ingesteld om direct fel en boos te reageren.

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Fijn dat je er iets aan hebt! En dat felle reageren ken ik helemaal. Niet de beste eigenschap haha, maar ik vind het altijd nog beter om eerlijk te zijn dan over je heen te laten lopen. Maar een middenweg zou natuurlijk nòg beter zijn, maar hey wij zijn ook maar gewoon mensen!

      | Reageer op deze reactie
  2. Ja, die toetsenbordridders kennen we denk ik allemaal wel. Is het niet op bloggebied, dan is het wel zakelijk (hahaha ik typte zijkelijk) of via (a)sociale media. Ik laat die reacties altijd langs me heen gaan. Ik blog voor mezelf en ik ben wel blij met mijn blog, met mijn persoonlijkheid en mijn haar. Ik krijg wel eens mailtjes dat ik een vrouwenkapsel zou hebben. Nou en, het staat me f*cking fantastisch. Shift delete. En de dag gaat gewoon weer verder.

    Ik vind jou wel leuk, Iris. En wat betreft het zorgen voor Bunny Von D, daar heb ik helemaal niets mee te maken. Ik zie daar maar een heel klein percentage van dus daar kan ik helemaal niet over oordelen. Mensen die dat wel doen, zouden eigenlijk even bij zichzelf te rade moeten gaan.

    Kussen!

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      OMG :’) Dat mensen er überhaupt de moeite voor nemen om daar een mailtje over te sturen, dat snap je toch echt niet hè? Blijkbaar heb je dan wel indruk gemaakt 😉

      En ik vind het echt zó mooi dat je dat zegt, over dat oordelen. Want als ik soms toch reacties zie bij bloggers, oei oei, alsof degene hun hele levensverhaal kent en overal lekker over mag oordelen. Een blog is toch helemaal geen realistische weergave van het dagelijkse leven van iemand, dan zouden blogs hele saaie, langdradige boekwerken worden zelfs haha.

      | Reageer op deze reactie
      1. Haha ja, dat snap je toch niet! Nee, een blog is maar een klein percentage van iemands leven. En de blogger beslist zelf wat hij/zij wel of niet laat zien. Dus dat soort reacties, daar kun je helemaal niks mee.

        | Reageer op deze reactie
  3. Laura schreef:

    Ik stem voor de middelvinger foto 😜
    En de zestig-minuten-regel is een wet waard. Zouden meer mensen moeten doen.
    Love your blog!

    | Reageer op deze reactie
  4. Anouk schreef:

    Die 60minuten regel is top! Ik vind eigenlijk dat iedereen negatieve dingen voor zich moet houden. Als je opbouwende kritiek hebt, kan dit heel waardevol zijn. Aan afbranden of lelijke en gemene dingen zeggen heeft niemand iets

    | Reageer op deze reactie
  5. Saar schreef:

    Ik heb hier gelukkig nog geen ervaring mee op mijn blog, maar je verhaal komt me wel heel bekend voor over facebookgroepen. Daar had ik nogal de neiging om iedereen te gaan vertellen hoe ik erover dacht wat dan natuurlijk uitmondde in verschrikkelijke discussies waar ik mijn tijd in stak, zelfs tijdens de werkuren, omdat ik niet mocht missen wat er gezegd werd. Nu hou ik ten eerste veel meer mijn mond en ten tweede, negeer ik die reacties. En die 60 minuten regel pas ik daar ook wel eens bij toe. Werkt heel goed inderdaad!

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Oeeeeh ja, facebookgroepen. Dat zijn toch wel de afvoerputjes van het internet hoor 😉 Ik snap precies wat je bedoelt. Ik heb mij er ook wel eens schuldig gemaakt, maar tegenwoordig doe ik niets meer met Facebook. Ik scroll er alleen soms doorheen en gebruik het voor mijn blog, maar verder ben ik er helemaal van afgekickt want al die meningen slurpen veel te veel energie op. Bedankt voor je reactie 😀

      | Reageer op deze reactie
  6. anna schreef:

    Wat een goed artikel. Die 60 minuten regel is inderdaad goed, kan me voorstellen dat het helpt! Heb iets dergelijks ook wel eens toegepast in andere situaties.

    | Reageer op deze reactie
  7. Iris schreef:

    Misschien helpt het om iets heel anders te gaan doen na zo’n reactie. Dan ben je het meteen vergeten.

    | Reageer op deze reactie
  8. Eline schreef:

    Hey Iris. Ik had hier pas ook een puntje van kritiek geuit en jou antwoord was dat jij er anders over dacht en het jammer vond hoe ik erover dacht. Nou dat is toch hardstikke goed! Ieder zijn/haar mening. Ik vind je blog nog steeds leuk en ik blijf je volgen ( met jou toestemming natuurlijk). Blijf vooral jezelf, dat vinden wij, je volgers, heel erg leuk.

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Ah ik ben blij dat het goed is overgekomen in ieder geval! Vind ik fijn om te horen 🙂 Want niet alle lezers kunnen het altijd 100% met mij eens zijn (gelukkig maar, anders zou het een beetje eng zijn haha!), maar dat hoeft natuurlijk helemaal niet erg te zijn.

      | Reageer op deze reactie
  9. Simone schreef:

    Ik heb het maar één keer meegemaakt. Ik kan me alleen de reactie niet meer voor de geest halen. Wel een goed artikel dit! Die 60-minuten-regel is ook echt wat voor mij. Ik zou namelijk ook impulsief gaan reageren.

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Ha ik vind het leuk dat je dat zegt. Want als ik aan reacties van een tijd terug denk waar ik me écht over kon opwinden, dan weet ik ook niet meer waar de reactie nu eigenlijk over ging. Dat is ergens ook wel fijn om te weten, dat ik het uiteindelijk gewoon vergeet. Misschien dat het daarom steeds meer went 😀

      | Reageer op deze reactie
  10. Iris schreef:

    Goed om ook dit soort artikelen te lezen en hoe jij ermee om gaat! Ik heb zelf (gelukkig) nog niet zoveel persoonlijke ervaring hiermee op mijn eigen blog, maar weet sowieso hoe sommige mensen zich online kunnen gedragen. Het is natuurlijk een stuk ‘makkelijker’ in het echt.. Goed als je dat voor jezelf bedenkt en het op die manier relativeert, nobody’s perfect!! (Maar als ze over je konijn beginnen, dan zou ik het er niet zomaar bij laten zitten hoor… 😉

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Hihi ja dat dacht ik toch ook! Niemand komt aan mij en mijn fluffige konijnenkind, oeeeh 😉

      | Reageer op deze reactie
  11. Anne schreef:

    Getsie ja, sommige mensen zijn gewoon zo stom! Ik heb er ook wel last van nu mijn shopje groeit, dat mensen heel stom doen of boos worden om niets en dat ik dan toch aardig moet reageren want de klant is koning enzo. Maar eigenlijk wil ik gewoon boos terug doen haha! MENSEN!

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Oef ja dat is nog erger! Ik vond dat altijd zo frustrerend toen ik nog in de horeca werkte en er was een klant die helemaal boos was om een hele domme reden. Dan stak ik mijn middelvinger naar ze op, achter de bar zodat ze het niet zagen, terwijl ik heel overdreven nep-aardig terug deed hahahaha. Note to self: nóóit meer in de horeca gaan werken.

      | Reageer op deze reactie
  12. Ester schreef:

    Je komt eindeloos geduldig en rustig over, hoor! Op mijn blog gelukkig niet zoveel last van gehad (maar die is dan ook piepklein), maar ik kan uberhaupt niet zo goed tegen kritiek. Nu zijn in het echt mensen vaak wat ‘subtieler’ (steken onderwater) en dan vraag ik maar op de man af wat ze daarmee bedoelen. Meestal krabbelen ze dan wel terug. Maar op het internet is het meestal van blab hier heb je mijn mening en daar zul je het mee moeten doen. Ik ben op internet ook zeker weten veel directer dan in het echt (en veel directer dan ik soms zou willen).
    Oh wacht, ik heb 1x een artikeltje voor een geschiedenissite geschreven en toen kreeg ik de kritiek dat ik mijn research niet goed had gedaan want 1 detail klopte niet, DUH. Nou dat heb ik toen natuurlijk ook nooit meer gedaan. Tot zover mijn ruggegraat.

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Ah ja lastig. Ik kan kritiek in het echt vaak wel beter verdragen, maar dat komt omdat het dan bijvoorbeeld over iets van mijn studie gaat bijv. gesprekstechnieken (je praat van de hak op de tak!!) of mijn scriptie (er zit geen structuur in, let daar op!!), en dat trek ik me dan toch minder persoonlijk aan ofzo. Misschien ook omdat ik dat niet met zoveel passie doe als mijn blog, dat het me daarom minder uitmaakt. Geschreven reacties op internet zijn inderdaad veel directer, en die blijven dan nog zo lang in mijn hoofd hangen. Al wordt dat steeds minder hoor, blijkbaar went het toch wel!

      | Reageer op deze reactie
  13. Mandy schreef:

    Goede tips! Ik heb nooit zo begrepen wat mensen drijft om zo bitchy te doen op internet. Ja, je bent anoniem, maar dat wil niet zeggen dat je zomaar alles kunt zeggen. Waarom zou er uberhaupt tijd in steken om mensen te kwetsen?
    De 60-minuten regel is wel een goede. Zelf heb ik ook altijd de neiging om meteen een snaai terug te geven, maar dat pakt eigenlijk nooit goed uit (het wordt inderdaad alleen maar erger meestal).

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Ja poeh, ik denk altijd maar dat die mensen gewoon een hele slechte dag hebben. Want als ik een slechte dag heb dan ben ik ook niet de meest aardige persoon ter wereld (en dan probeer ik ook maar gewoon niet het internet op te gaan uit zelfbescherming haha). Dat van die snaai teruggeven herken ik helemaal, die neiging heb ik dan ook, maar je hebt er uiteindelijk helemaal niets aan. Ik ben er zelf niet altijd even trots op dat ik dat heb gedaan in ieder geval, maar ach, daar heb ik ook weer van geleerd 😀

      | Reageer op deze reactie
  14. Ines schreef:

    Die 60-minuten regel is wel iets dat ik nog kan toepassen op andere dingen ook 😀 Handige tip!

    | Reageer op deze reactie
  15. Inge schreef:

    Fijn overzicht met tips heb je gegeven! Lijkt me ook erg lastig om met zulke negatieve reacties om te gaan. Nu is dat bij mij gelukkig (nog?) niet aan de orde, maar ik kan dingen soms ook behoorlijk persoonlijk opvatten en dat is niet altijd even fijn. Ik vind het bewonderenswaardig hoe sterk jij in je schoenen staat.

    | Reageer op deze reactie
    1. iris schreef:

      Ah dat vind ik echt een mooi compliment, dankjewel! Ze zeggen altijd dat de negatieve reacties uiteindelijk wel gaan wennen, en ik denk dat dat nu ook eindelijk wel het geval is bij mij. Maar leuk wordt het natuurlijk nooit haha.

      | Reageer op deze reactie
  16. P. schreef:

    Goed artikel! Ik heb zelf geen blog, maar kan dit wel toepassen op Facebook.. Ik word soms zo gek van de idiote dingen die mensen als reactie plaatsen (niet op mijn persoonlijke pagina, maar je kent ze wel). Ik moet soms echt de neiging onderdrukken om met deze mensen in discussie te gaan. Dus haal ik maar een paar keer diep adem en probeer ik mijn vertrouwen in de mensheid terug te krijgen op wat positievere sites ;p.
    Persoonlijk vind ik je site te gek. Het is persoonlijk, leuk, en gewoon .. echt. Dat je zo’n leuk fotogeniek konijntje hebt is alleen maar een extra pluspunt 😉

    | Reageer op deze reactie
  17. Pingback: Is bloggen altijd leuk? | De Groene Meisjes
  18. Fijn artikel! Vooral die 60 minuten regel vind ik een goeie. Als ik direct reageer verwijder ik het een uur later vaak weer omdat het veel te heftig was, dus wachten is inderdaad beter. Ik heb nog nooit negatieve reacties op mijn blog gehad, maar ben dan ook niet super famous haha. Op YouTube werd een filmpje van mij laatst best veel bekeken en daar kreeg ik opeens wel een paar negatieve reacties op, als ik slecht in mijn vel zit doet het me ook echt wel wat en kan ik er niet zo goed tegen. Ik denk dat het ook goed is om het te proberen niet persoonlijk/serieus te nemen. Behalve als het opbouwende kritiek is misschien.

    | Reageer op deze reactie
  19. Vivian schreef:

    Ik heb volgens mij nog nooit echt negatieve reacties gehad, gelukkig maar haha. Sowieso vind ik, als het tenminste écht lelijke reacties zijn (met opbouwende kritiek heb ik geen problemen) dat het meer zegt over hun dan over mij en dat ik wel weet hoe de vork in de steel zit. Als je gaat reageren, geef je ze wat ze willen, dus je kunt beter de eer aan jezelf houden!

    | Reageer op deze reactie
  20. Kattenkoppen schreef:

    Oh jammer dat je geen middelvinger foto hebt genomen 🙁 hahaha!

    Ik kan mij er heel goed in vinden. Vooral als het negatieve reacties zijn op iets waar ik veel energie in heb gestoken of iets wat heel persoonlijk is. Ook kan ik slecht tegen mensen die al een oordeel hebben terwijl ze helft van het verhaal niet weten. *zucht*
    Ik word dan heel woest, kijk elke seconde en bedenk van te voren al hoe ik bitchy terug moet reageren. Maarja, daar krijg je hartfalen van, ik probeer dan gewoon niet te kijken en te negeren, dat werkt toch het beste. Als ik dan afgekoeld ben kan ik heel droog reageren en dan is het klaar.

    | Reageer op deze reactie
  21. Pingback: A GIRLS JOURNAL
  22. Mylène schreef:

    Eigenlijk maar suf dat mensen soms van die nare reacties plaatsen. Waar is het goed voor? Ik heb ook heel vaak dat ik op een blog terechtkom en denk: ojee waar ben ik nu weer beland?! Maar dan klik ik het gewoon weg, omdat het gewoon niet mijn ding is. Dan ga ik er geen vervelende dingen over schrijven. Maar goed, die 60-minuten regel is trouwens wel echt top. Stiekem doe ik het al wel een beetje, alleen dan niet zo exact met die 60 minuten. Of dan schrijf ik wel ergens op wat ik op dat moment denk en tegen iemand zou willen zeggen, maar dan doe ik er vervolgens niks mee. Ik laat het dan even staan en lees het (een uurtje) later nog eens terug. Misschien dat ik het dan alsnog wil sturen? Maar vaak denk ik er hetzelfde over als jij: lekker laten gaan, ik heb helemaal geen zin meer om erop te reageren. Ik heb dat overigens niet met negatieve reacties op mijn blog, want zo groot is mijn blog niet 😉 maar wel met opmerkingen van mensen in het algemeen. Dus ik denk dat zo’n 60-minuten regel niet alleen handig is voor online, maar ook voor offline! 🙂

    | Reageer op deze reactie
  23. Anne schreef:

    Je bent een topper! 🙂 En een grote inspiratie!
    Ga dus vooral zo door f*ck al de zeikerds 😉

    Liefs, Anne

    | Reageer op deze reactie
  24. Miriam schreef:

    Die 60-minuten regel lijkt mij dan idd een hele goed. Knap dat je dat kan!
    Wat een prachtig voorbeeld ook weer van die motorrijder ;p

    | Reageer op deze reactie
  25. Cindy schreef:

    Je kan je ook bij elke negatieve reactie afvragen of mensen dat ook tegen je zouden zeggen als ze je persoonlijk zouden kennen. Als het antwoord dan ja is dan kan je vragen of het storend is. En wat de ene niet leuk vind vind de ander wel leuk. Je kunt het nooit iedereen naar de zin maken.

    | Reageer op deze reactie
  26. Marte schreef:

    Super artikel Iris! Vet goed geschreven. Ik word altijd intens gelukkig van je blog, maar dat weet je inmiddels hopelijk wel 🙂

    PS *significant* omhoog; je zit duidelijk in je scriptiefase ;)!!

    | Reageer op deze reactie
  27. Pingback: Minder snel oordelen | IKBENIRISNIET
  28. Elise schreef:

    wat een super fijn en handig artikeltje. Ik moet er zelf nog mee leren omgaan. Ik ga meteen de 60 minuten regel toepassen. Ik heb dat vaker op instagram dan wacht ik ook tot de avond en dan reageer ik pas, dan kom ok een stuk leuker en rustiger over dan op het moment wanneer ik geïrriteerd ben. Precies “hoor wie het zegt” toevallig kreeg ik net een comment “ik vind het raar dat je een artikel maakt waarom je bloggen niet altijd leuk vind, het gaat alleen maar over de technische kant en dat is niet interessant. Terwijl vele andere bloggers reageerden en het wel interessant vonden. Waarschijnlijk is ze wat jonger en vind ze dat niet boeiend. Hoewel ik het liefst nu wil reageren “als je het toch raar vindt, waarom lees je het dan?” Laat ik het nu rusten en reageer ik wel wanneer ik er zin in heb.

    | Reageer op deze reactie
  29. Pingback: 4 x dingen waar ik níet over blog | IKBENIRISNIET
  30. Melissa schreef:

    Hi Iris,

    Je tips zijn echt een uitkomst! Buiten je 60 minuten regel, vond ik het even minder persoonlijk bloggen wanneer je hoofd vol zit ook een hele goede! Ik ben nog niet zo heel lang bezig, maar ondervond de laatste tijd veel negativiteit van 1 persoon. En misschien heb ik dit wel zelf opgeroepen door de laatste tijd veel te schrijven vanuit een persoonlijke invalshoek. Ik ga deze tip zeker meenemen om eens te peilen wat voor invloed dat heeft op mijn reacties! Groetjes Melissa.

    | Reageer op deze reactie
  31. Pingback: De nadelen van (zakelijk) bloggen - Juridisch Tekstbureau
Back to Top