Filmtips LIV

LIV is het Romeinse cijfer voor 54. De 54e editie van mijn maandelijkse filmtips alweer! Onlangs kreeg ik een berichtje van een lezer die vertelde dat het traditie was om elk weekend mijn filmtips door te spitten om een leuke film uit te zoeken om te kijken. Dat vond ik echt heel leuk om te horen! Dit waren de vijf beste, mooiste en leukste films die ik in juli keek:

Shot Caller (2017) – Tot mijn verrassing vond ik dit een bijzonder goede film. Qua beschrijving zou ik er niet zo warm van worden, maar Steve had deze film uitgezocht en ik ben met nul verwachtingen mee gaan kijken. Van begin tot eind was ik zo intens geboeid, dat heb ik niet vaak bij een film! Heel mooi gemaakt, heftig ook wel. De film begint met een intimiderende opper-gangster in de gevangenis die wordt vrijgelaten, in flashbacks zie je hoe zijn leven er eerst uit zag (als zeer gewone, burgerlijke familieman), heel fascinerend om die transformatie te zien. Bekijk hier de trailer.

Going In Style (2017) – Gewoon grappig, niet heel ingewikkeld. Leuke feel good film! Compleet het tegenovergestelde van de vorig film dus. Al zitten hier ook personages met criminele ambities in. Alleen dan zijn ze een stuk liever en onschuldiger. Drie opaatjes verliezen namelijk hun pensioengeld en bedenken, al stuntelend, een plan om een bank te beroven. Bekijk hier de trailer.

Carrie (1976) – Een klassieker! Die uit 1976 dan hè, er is ook remake uit 2013 zag ik net. Maar juist oude horrorfilms staan me wel aan omdat ik die nooit eng vind, maar vooral heel goed gemaakt! Carrie is het buitenbeentje op school, ze wordt gepest en heeft een extreem gelovige creepy moeder. Gelukkig wordt ze door een leuke jongen als date gevraagd voor het schoolbal, ze kan haar geluk niet op. In eerste instantie.. *insert eng achtergrondmuziekje* De film staat op Netflix. Bekijk hier de trailer. (Tip van Iris: de complete film wordt samengevat in de trailer, dus kijk maar een klein stukje als je geen spoilers wil!)

To the Bone (2017) – Hier werd veel over gesproken online, evenveel lovende woorden als kritiek, geloof ik. Dus ik was erg benieuwd naar deze Netflix-film over een meisje met een eetstoornis. Afgezien van een hele rare, en wat mij betreft overbodige, scene met een melkflesje (echt huh wat waarom), vond ik de film erg goed. Het geeft maar een klein stukje weer van hoe een eetstoornis eruit kan zien, maar ik denk dat het sowieso goed is dat hier aandacht aan wordt besteed. Te zien via Netflix. Bekijk hier de trailer.

Okja (2017) – In de week nadat Okja op Netflix stond kreeg ik volgens mij wel tien berichtjes van lezers dat ik deze film écht moest kijken. Oké oké! En ja, mega aanrader. Het brak mijn hart, maar ik vond het ook heel mooi in beeld gebracht. Het gaat om een animatie-fantasie-diertje, maar het verhaal is zo realistisch weergegeven en lijkt helaas eng-echt op de wereld waarin we nu leven dat ik mijn ogen niet droog kon houden. Ga dit zien! Te zien op Netflix. Bekijk hier de trailer.

Meer filmtips nodig? Hier kan je ze allemaal vinden.

Laat een reactie achter:

Geef een reactie

28 reacties op “Filmtips LIV

  1. Ineke

    Net eens even jouw categorie filmtips op mijn leeslijst opgeslagen. Je hebt toch bijzondere tips. Ik ga vanavond op mijn gemak eens alle edities doorspitten. 🙂

  2. Vera

    Grappig, ik vond juist de scene uit To the bone met de melkfles echt prachtig. Ja heel raar, maar ook juist mooi. Volgens mij is anorexia een hele eenzame ziekte, want je moet het echt zelf doen en op deze manier werd het minder eenzaam voor haar. Leuke filmtips weer 🙂

    • Iris

      Oh echt? Ik kan juist bizarre film(scene)s wel heel erg waarderen, maar vond dit zo niet passen bij de rest van de film. Snap het symbolische idee erachter wel (van de filmmakers), maar het was juist zo mooi dat ze een realistisch beeld willen laten zien en dan komen ze met zo’n scene aanzetten :’)

      • Vera

        Haha mooi dit. Het paste inderdaad wel een beetje vreemd in de film, vooral omdat de moeder telkens zo op afstand was en alles juist niet ‘zweverig’ was en in die scene opeens wel.

        • Iris

          Jaaa daarom! Soort van extreme overcompensatie ineens. Als ze nou gewoon op een normale manier haar dochter zou steunen. Maar daarmee zouden ze ook vast willen laten zien dat het voor omstanders heel moeilijk kan zijn om er op een goede manier mee om te gaan (ofzo?) 😛

      • Ellen

        Mij deed het denken aan de behandeling van hechtingsproblemen, waarbij ouders ook met hun kind ‘terug in de tijd’ kunnen gaan en handelingen vanuit de babytijd herhalen, om een band te herstellen.

  3. Noortje

    Ik zag op Facebook voorbij komen dat je dit artikel had geplaatst met het plaatje van okja erbij dus ik moest meteen weten wat je ervan vond. Ik vond het zelf namelijk niet zo goed met van die Aziatische humor op de meest ongelukkige momenten. Verder juist helemaal niet realistisch (waarom kon het niet gewoon over een echt varken gaan?!) ik vond de boodschap al met al te veel feforceerd overkomen en ik kon me helemaal niet verplaatsen in de hoofdpersonen en ook jake gyllenhaal in die absurde rol… bit weird ook wel weer erg komisch. Ik kan om alles huilen (laatst een nieuw dieptepunt bereikt met huilen om een hello fresh reclame) maar ik huilde niet bij okja en dat vond ik ook veelzeggend over okja. Tsja ik had er gewoon meer van verwacht. Deze film had veel meer kunnen doen voor de kijk op de vleesindustrie dan het gedaan heeft en dat vind ik jammer want het is zo belangrijk..

    • Iris

      Ah wat jammer zeg! Ik moet zeggen dat mijn verwachtingen (heel) laag waren omdat het door veel ‘activistische’ mensen werd gedeeld als een supergoede film. Daar word ik gelijk best wel recalcitrant van hahaha. Ik verwachtte iets met een wijzend vingertje zoals Amerikaanse docu’s over de vleesindustrie, die kan ik echt niet waarderen, verschrikkelijk vind ik dat. Dus daarom vond ik de film misschien juist extra goed! En ik merk toch wel dat de film echt indruk maakt op mensen die vlees eten, zelfs iemand die (voorlopig) stopte met vlees eten door de film. Vond het ook leuk om twee culturen in één film verweven te zien. Ik ben trouwens wel heel benieuwd welke Hello Fresh reclame het was 😛

      • Noortje

        Hahaha ja mijn verwachtingen waren juist heel hoog, ik ging met een vriendin kijken en we waren super excited! Maar toen bleek het (voor ons) dus tegen te vallen. Ja mijn schoonbroer is ook gestopt met varkensvlees eten na okja dat vond ik inderdaad ook bijzonder dus idd misschien heeft de film dan toch niet zo heel erg de plank misgeslagen maar heeft het meer met mijn verwachtingen te maken. Het is voor ons als publiek (die heel goed weten wat er gebeurt) ook veel minder shocking om te zien natuurlijk. De hello fresh reclame was een van de recentste over met je familie en vriendje en vrienden gezellig samen koken en eten maar alles wat sentimenteel is en waar veel gevoel in zit en waar ik me dan vervolgens in kan verplaatsen, daar moet ik om huilen haha. Die Amerikaanse docu’s zijn inderdaad over the top laatst what the health gekeken. Meteen daarna besluit je vegan te worden forever maar een dag later denk je gewoon van wtf één grote brainwash.

      • Haha oeps, nu voel ik me een beetje aangesproken 😉
        Ik vind de film dus wél realistisch in opzet in ieder geval: kweekvlees wordt door veel mensen toch gezien als dé oplossing? Verdere invulling is smaak denk ik.

        • Iris

          Haha nee dat is niet nodig hoor, ik had hem al gekeken voordat jij hem aanraadde! En met dat activistische is ook niks mis, maar ik houd daar zelf niet van omdat ik dan direct zin krijg om het tegenovergestelde te doen. Daar was ik dus ook bang voor bij deze film, maar gelukkig bleek dat totaal niet zo te zijn. Heel goed hoe ze het verhaal hebben overgebracht juist, en inderdaad ook realistisch!

  4. Pelin

    Hoi Iris,
    Hier heb ik dus lang opgewacht hahaha!

    Liefs,
    Pelin

  5. Annika

    Carrie heb ik jaren geleden al eens gezien, vond hem toen best indrukwekkend. Ik wil van jouw lijstje Okja en To the Bone nog kijken.

  6. Okja heb ik toevallig afgelopen week gezien. Had er hoge verwachtingen van, en heb zeker geen spijt dat ik hem heb gekeken! Alleen één klein misvattinkje van mijn kant: ik dacht aan het begin echt dat het een kinderfilm was, en dat vond ik supergoed. Op een laagdrempelige manier duidelijk maken dat vlees eten ethisch niet helemaal ok is. Maar later vond ik de film toch niet zo kindvriendelijk meer, met het geweld dat er ineens te zien was. Daardoor weet ik nu eigenlijk niet meer of ik de film heel erg goed vond of juist niet… Want voor jongeren/volwassenen had de boodschap misschien beter op een andere manier overgebracht kunnen worden?

  7. Lenneke

    Ik ben van de week in slaap gevallen bij Okja. Lag niet aan de film, maar was gewoon doodmoe, haha. Ga de film zeker nog een keer kijken en dan met mijn ogen open.

  8. Marije

    Ik vond het einde van To the bone zo stom. Echt zo van ‘nu weet je lekker nog niks hahaha’ terwijl ik wilde weten hoe het afliep. Heeft ze het overleefd of niet? Hoe is het proces er na gegaan? Is ze nog terug gevallen? e.d.

  9. Liese

    Over ‘to the bone’ las ik slechte reviews, maar jouw mening doet me terug twijfelen! Wat vaststaat: Lily Collins’ eigen verleden maakt haar rol des te heftiger, dat alleen al is bijzonder. Tot een beslissing valt, probeer ik alle spoilers te negeren (lees ook als: me beheersen geen spoilers op te zoeken)

    • Iris

      Ja sowieso, dat vond ik ook erg mooi aan de film, als je dat weet. Ik kan de film in ieder geval zeker aanraden!

    • Iris

      Graag gedaan! Hoop dat er iets leuks voor je tussen zit 😀

  10. Denise

    Ik denk dat de scene met de melkfles goed weergeeft dat eetstroonis patienten wel weten dat dit soort dingen niet werken, maar dat ze van hun omgeving te horen krijgen dat ze open moeten staan en daarom toch maar dingen doen waarvan ze weten dat het niet werkt. Zelfde als er bijvoorbeeld tegen mensen met een depressie gezegd wordt dat ze leuke dingen moeten doen.

    • Iris

      Oh ja, dat is ook een interessante kijk op die scene! Zo had ik het nog niet bekeken. Leuk om te zien dat mensen er zo veel verschillende ideeën bij hebben.

  11. mascha

    Ik wilde Okja al een tijdje kijken ( sinds ik hoorde dat ie uit zou komen). Maar eigenlijk heb ik lang gewacht. Hij viel me zwaar, man… Tranendal XD. Ik ben er wel bewuster door geworden en heb besloten nog minder vlees te gaan eten.

    Daarnaast heb ik besloten om een heuse IkbenIrisniet filmmarathon te houden. Minimaal 1 film per 2 weken die afkomstig is uit jouw lijstjes met tips 🙂 Want Ik wil ze allemaal zien!!!

  12. Pingback: Weekoverzicht: Trots, stift met vies smaakje & een spelende Ollie | IKBENIRISNIET