Komt een meisje bij de dokter

Deel 1: “Komt een meisje bij de dokter”
Deel 2: “Komt een meisje bij de psycholoog”
Deel 3: “Komt een meisje bij de psychiater”
Deel 4: “Komt een meisje bij de apotheker”

Gewoon een normale dag uit mijn leven:

Om half 10 gaat de wekker, want ik wil (voor mijn doen) vroeg uit bed zodat ik er een productieve dag van kan maken. Ik snooze net zolang door totdat het standaard iPhone rinkeltoontje te irritant wordt en het inmiddels alweer 11 uur is. Mijn voornemen is om meteen onder de douche te springen maar als ik een handdoek wil pakken, bedenk ik me dat ik gisteren de wasmachine had aangezet en dat daar alle handdoeken nog in zitten. Dan maar eerst koffie. Ik probeer mijn favoriete Starbucks mok te vinden tussen de puinhoop op mijn aanrecht en was deze af, zet hem in de magnetron, haal hem er weer uit en wil de sojamelk opschuimen. Als ik de melkschuimer in mijn hipster-mok hoor rinkelen zie ik dat ik ben vergeten de sojamelk in mijn mok te doen. Oeps. Poging twee.

Dit is mijn keuken als die “netjes” is. Hoe mijn keuken er normaal uit ziet, durf ik niet eens te laten zien.

Twee koppen koffie later realiseer ik me dat ik nog steeds geen droge handdoek heb en inmiddels ook een college heb gemist. Terwijl ik mijn handdoek op de verwarming laat drogen, maak een lange to do list voor mijn productieve dag. Want ik moet nog een begin maken met het lezen van de boeken voor al mijn vakken uit het eerste en tweede jaar die ik na zoveel pogingen nog steeds niet heb gehaald. Leren is niet echt mijn ding. En ook mijn studiootje kan wel een puinruimbeurt gebruiken. Opruimen is ook niet echt mijn ding. Op mijn computer probeer ik mijn collegerooster te vinden maar niets staat in de juiste mapjes en ik zie door de bomen het bos niet meer. Gehuld in mijn badjas aanschouw ik de tyfusbende in mijn kamer en probeer ik mijn camera te vinden, want ik wilde nog een foto maken van mijn nieuwe shampoo voor een blogpost. Shampoo.. O ja. Douchen.

Mijn bureaublad geeft een goed beeld van mijn organisatie-skills.

Nadat ik me heb afgedroogd met mijn nog half natte handdoek en wat kledingstukken uit verschillende hoeken van mijn kamer vandaan heb weten te toveren, werp ik een blik op mijn to do list. O ja, daar was ik nog mee bezig. Ik word al moe van de gedachte dat ik er nog meer punten op moet zetten, laat staan dat ik ze ook nog uit moet voeren, dat ik maar in bed ga liggen om obsessief spelletjes te spelen op mijn iPhone. Ik baal van mijn intense luiheid en doe een nieuwe poging om nu echt iets van mijn to do list af te kunnen strepen: leren. Ik probeer een studieboek te vinden tussen de bergen kleding en kom het Flow winterboek tegen, daar zitten leuke dingen in om brieven en kaarten mee te maken. Ja, ik wil kerstkaarten maken! In de stad koop ik voor twintig euro aan spullen om kerstkaarten te maken, weer thuis maak ik een halve kerstkaart maar dan heb ik geen zin meer. Dus zoek ik maar een film uit om vanavond te kijken. Het eten haal ik later maar bij de snackbar want ik heb geen zin om af te wassen en van die to do list kwam uiteindelijk niets terecht. Ook was ik uiteindelijk vergeten om de film te downloaden omdat ik afgeleid werd door Facebook en zeven andere tabbladen die open stonden. Morgen weer een dag. Die weer precies zo gaat.

Understatement

Zo zien ongeveer al mijn dagen eruit. Soms verbaas ik mij over het feit dat ik nog niet gek ben geworden van mijzelf. Mocht het nog niet duidelijk zijn geworden uit mijn verhaal: ik ben nogal chaotisch. En lui. En vergeetachtig. En ontzettend ongedisciplineerd. En dat is een understatement. Ik heb dat overigens nooit als negatieve kenmerken van mijzelf gezien. Ik vind dat chaotische wel zo zijn charme hebben, zoals bij verstrooide professors. Maar elk voordeel heeft zijn nadeel. Denk aan: heel veel jaar studievertraging omdat ik een concentratieboog van een goudvis heb; elke dag op zijn minst drie dingen kwijt zijn; en vaak teleurgesteld zijn in mijzelf omdat ik zoveel wil maar niets lukt. Dus gisteren nam ik eindelijk het besluit om naar de dokter te gaan en een verwijsbriefje te vragen voor een psychodiagnostische test om te kijken of ik ADD heb (dat is net zoiets als ADHD alleen dan zonder de H van Hyper). Gelukkig wuifde de huisarts mijn problemen niet weg, zoals de meesten vaak wel doen, en heb ik dat briefje inmiddels binnen zodat ik aanstaande week een afspraak kan maken bij PsyQ. Die afspraak wilde ik eigenlijk vandaag maken maar – ik durf het bijna niet te zeggen – dat was ik vergeten.

Mocht dit verhaal je eng bekend voor komen, hier kan je een zelftest vinden. Hoera voor zelftestjes! Niet aan te raden voor hypochonders.

Laat een reactie achter:

Geef een reactie

71 reacties op “Komt een meisje bij de dokter

  1. Daphne

    Haha die foto’s! En het einde van je verhaal: heerlijk! Als ik dit zo lees, ben denk ik een stuk meer gedisciplineerd dan jij, maar een hoop dingen vind ik toch wel herkenbaar! Studievertraging is niet fijn.. Hopelijk helpt het je te weten of je ADD hebt 🙂 Zou inderdaad goed kunnen dat ADD meespeelt in dit verhaal!

  2. Nicole

    Haha, jij bent stiekem gewoon net zo’n chaoot als ik, fijn dat er nog meer mensen zoals ik op de wereld zijn! 😀 En jouw bureaublad, effe serieussss: daar kun je toch niks op terugvinden?

    • iris

      Hahaha klopt! Ik ben ook heel blij met de zoekfunctie op mijn laptop, als ik een bestand moet vinden doe ik het maar op die manier. Want niet alleen mijn bureaublad ziet er zo uit maar de hele mapjesstructuur. Pure horror als ik bijvoorbeeld een oud verslag moet zien terug te vinden 😉

  3. Ja, dit komt me enigszins bekend voor. Maar dat is denk ik meer te wijten aan de demotivatie om verder te gaan met mijn afstudeeronderzoek (want: saaaaaaai).

  4. shirley

    Volgens de test heb ik een sterke neiging naar ad(h)d. Grappig, want een therapeut had ook vermoedens van add, maar dat is nooit getest verder. 😉

  5. Kim

    Ik heb precies hetzelfde en heb ook wel eens nagedacht over ADD. Ik ben echter ook best wel een hypochonder en wuif het zeg maar weg zo van ‘het is vast niet zo, je bent gewoon hypochondrisch bezig’. Als je snapt wat ik bedoel.

    • iris

      Ik denk dat ik dat wel een beetje herken! Bij mij is dat vooral omdat ik altijd het gevoel heb dat iets niet klopte, dat ik anders was dan anderen maar dat ik niet echt kon vinden wát er nu precies anders aan me was. Ik heb mijzelf volgens mij al met 300 andere stoornissen gediagnosticeerd in de loop der jaren 😉 Niet dat ik graag iets wil hebben maar vooral omdat ik gewoon een verklaring zocht voor wat er nu in vredesnaam aan de hand is. En omdat ik veel te veel nadenk ga ik op een gegeven moment heel erg aan mijzelf twijfelen waardoor ik het dan ook weer weg wuif. Bedoel je dat ook een beetje misschien? Aan ADD had ik nog nooit gedacht tot mijn vriend (ook Psychologie student) erover begon en toen zag ik ineens het licht toen ik er dingen op ging zoeken.

      • Malu

        Ik kan alleen beamen dat wanneer je jaren het gevoel hebt gehad dat je anders was en je krijgt een diagnose en je kunt je probleem oplossen en de juiste hulp krijgen dat je je dan een stuk lichter gaat voelen.

        Ik vind het dapper dat je dit hebt gedaan!

  6. Olga

    Maar als je met hulp van iemand je kamer/studio goed opruimt, helpt dat wel of wordt het dan binnen no time weer zo’n bende? 🙁

    • iris

      Jep! Mijn vriend wordt soms (lees: vaak) knettergek van alle zooi hier. Dus dan motiveert hij mij wel om samen op te gaan ruimen en dan lukt dat op zich ook wel. Maar twee dagen later is het weer een enorme rommel. Hetzelfde geldt voor mijn bureaublad of het maken van planningen. Enorm frustrerend!

  7. Lune

    ik heb hersenletsel, dus ben daardoor ook zo chaotisch als de pest. Ik vergeet steeds heel snel waar ik mee bezig ben enzo. Dus ik herken je verhaaltje wel. Zucht.

  8. Ioon

    Haha ik herken het luie wel maar het impulsieve niet. 🙂
    Ik heb hier in huis wel een ADD-er, die leuke tics kan hebben en soms iets te enthousiast is over summiere dingen. Je kunt er goed mee functioneren maar het is dan wel handig om iemand in je omgeving te hebben die je gezicht in de juiste richting kan houden.

  9. Laura

    Gek genoeg herken ik mezelf niet echt in wat je schrijft want ik ben een behoorlijk georganiseerde miep. Ik heb talloze lijstjes en probeer ze ook altijd af te werken. Dat lukt dan weer niet altijd en daarom moet ik vandaag en morgen aan mijn scriptie werken in plaats van leuke dingen doen.

    Slim en goed van je dat je naar de dokter bent geweest! Ben heel benieuwd hoe het gaat bij PsyQ gaat, succes!

    • iris

      Wauw, ik vind dat zo knap! Ik wou dat ik dat ook kon. Ik ben heel erg van de lijstjes om iets meer orde te krijgen in mijn hoofd en om mij heen, maar op de een of andere manier lukt dat toch nooit zo goed. Alleen al het maken van een to do list met haalbare punten is vaak al een hele opgave. Dat ik dan ineens intens gemotiveerd ben om van alles te gaan doen en véél te veel dingen op schrijf die dan natuurlijk nooit in één dag lukken waardoor ik het maar weer opgeef 😉 Prioriteiten stellen is blijkbaar ook niet echt mijn ding, haha!
      Ik ben zelf ook heel benieuwd, dankjewel! 🙂

  10. Amber

    Het komt me niet bekend voor wat mezelf betreft, maar mijn vriend heeft er wel last van. Gelukkig ben ik het tegenovergestelde, ben ik zijn lopende agenda zoals ik het wel eens noem, netjes en heb alles op orde, dus gaat het redelijk goed op die manier. 🙂

  11. Mariët

    Hier nog eentje met ADD, wiens dagen precies zo verlopen als de jouwe. Het kan echt vreeeeeselijk vermoeiend zijn en ik word af en toe helemaal gek van mezelf, maar toch: mijn creativiteit komt ook voort uit dat drukke, chaotische hoofd. Daar ben ik dan wel weer dankbaar voor.

    Als je eenmaal weet dat je ADD hebt kun je er nog steeds gek van worden, maar het kan wel heel handig zijn om mensen in je omgeving te kunnen vertellen waarom dit soort dingen zo gaan. Niet om je te verschuilen achter die 3 lettertjes die iemand ooit verzonnen heeft, maar om een beetje begrip te kweken voor je gedrag en het feit dat je het probeert!

    Succes ermee, je bent een hartstikke leuk mens en dat is het belangrijkste.

    • iris

      Ja, dat creatieve! Ik vind er ook meer positieve kanten aan zitten dan negatieve. Ik zie het dan ook niet als een ‘handicap’ o.i.d. Maar dat het zo vermoeiend kan zijn en dat mensen het vaak allemaal niet zo goed snappen is inderdaad wel erg vervelend. Ik hoop ook echt dat er iets uit de test gaat komen, gewoon zodat ik een verklaring heb voor mijzelf en ook wel een beetje voor anderen. Ik denk dat alleen dat ook al iets meer rust kan geven. En wat ik er dan mee ga doen, zie ik dan wel weer! Heb jij er verder nooit iets mee gedaan qua therapie of andere behandelingswijzes?

      Leuk om te horen in ieder geval dat jij ook zo bent! Dan voel ik me toch weer iets minder raar 😉

      • Mariët

        Het kan inderdaad rust geven en fijn zijn als verklaring voor anderen. Al zullen er altijd mensen zijn die het onzin vinden. Toen ik mijn diagnose kreeg dacht ik gelijk: “Nope, ik ben gewoon Jet en niet ‘die ADD’er’. Ik wilde me er niet teveel mee identificeren, maar ik merkte door de loop der jaren toch dat het wel fijn kan zijn als uitleg voor bepaald gedrag etc.

        Therapie of medicatie heb ik nooit gehad, dat was een bewuste keuze. Begin dit jaar heb ik wel een hersenscan laten doen en toen bleek een andere oorzaak voor een groot deel van mijn ‘problemen’ ook te zitten in post-traumatische stress, waardoor mijn hersenen niet functioneren zoals ze zouden moeten.

        Maar ach, wat moet ik daarmee? Ik vermaak me prima, word soms gek van mezelf maar meestal vind ik mezelf best leuk.

        ^^ Dus luchtig ermee omgaan werkt denk ik het beste, en op de frustrerende momenten gewoon ff lekker janken of mopperen en dan weer doorgaan.

      • Mariët

        You’re welcome! In mijn internet schermpje bovenin als titel staat trouwens: ecofaculous. Moet dat niet ecofabulous zijn? Of ben ik nou in de war?

        • iris

          Hahahaha, oh wat stom! Ik heb dat een tijd geleden er neergezet en blijkbaar heb ik elke keer over de typefout heen gelezen. Goed dat je het zegt, ik pas het meteen aan, oeps :’)

  12. Eva

    Nee ik denk dat ik ongeveer het tegenovergestelde heb. Ik ben té georganiseerd, zo erg dat ik choas in mijn hoofd krijg als ik iets niet kan vinden omdat het niet in dé map zit. Verder is m’n kamer wel altijd een puinhoop, weet niet waar dat dan vandaan komt? Succes bij SpyQ!

  13. Elise

    Wel fijn iig dat je nu een aanknopingspunt hebt 🙂 ik heb ooit een vriend gehad met ADD, die is er toen ook niet voor in therapie gegaan en slikte de medicatie alleen in de tentamenweek, maar het hielp wel ontzettend, ook qua dingen accepteren van jezelf, om te weten dat je ADD hebt en dat je daardoor bepaalde sterke kanten hebt (idd bijv. creativiteit) en bepaalde zwakke kanten (bij hem vooral concentratie). Daardoor kon hij wat meer rekening houden bij het inrichten van zijn leven (bijv. ook niet 5 zware tentamens tegelijk proberen te leren) waardoor het allemaal wat haalbaarder werd en wel lukte.

    Oh, en bij mijn uni werkt het zo dat je met ADD recht hebt op extra tijd bij een tentamen (net als dyslectici) en evt ook begeleiding kan krijgen of bijv. een jaar extra stufi ofzo. Ga daar vooral ook achterna als je ‘officieel’ ADD hebt, er zijn volgens mij bij alle universiteiten wel fondsen voor 🙂

    En als laatste: niet te zwaar tillen chaos/rotzooi/luie dagen. Ik kom zelf op mijn vrienden altijd een beetje over als een ‘miss perfect’ die opgeruimd is, altijd leert voor alles, etc. en ik heb ook vaak zat zoveel afwas staan dat ik er moedeloos van wordt of dat ik struisvogelneigingen krijg van mijn to-do list (shoppen!). Ik denk dat iedereen meer van dit soort dagen / momenten heeft dan dat de rest van de wereld denkt.

    • iris

      Wat goed zeg! Dit zijn zaken waar ik zelf nog helemaal niet aan had gedacht, dus bedankt dat je mij er op wijst. Mocht er uit de test komen dat ik ADD heb dan ga ik inderdaad meteen even naar de studieadviseur om te kijken of er dingen zijn die misschien aangepast kunnen worden zodat het hopelijk iets beter gaat qua studeren. Want daar loop ik ook het meest in vast, terwijl ik universitair niveau in principe wel aan zou moeten kunnen (HBO was te makkelijk en op de uni haal ik voor vakken die me interesseren makkelijk een 7 of een 8 maar als het niet echt mijn interesse wekt of ik heb te veel vakken in één keer stromen de 2-en en 3-en binnen).

      En fijn om te horen dat (in mijn ogen) ‘perfecte’ mensen ook wel eens rommelig zijn! Ik denk soms iets te vaak dat het altijd opgeruimd zijn en alles op orde hebben de norm is, hoewel ik zelf natuurlijk ook wel stiekem weet dat dat onzin is 😉

  14. Tamára

    Goed dat je naar de dokter bent gegaan als het je in de weg zit! Ik herken mezelf ook wel in meerdere dingen die je omschrijft en die bij ADD horen, mijn ouders hebben mij ook hierop (en op autisme) willen laten testen. Uiteindelijk nooit gebeurd, dus ik ben gewoon ‘chaotisch’.

  15. Doke

    Ik dacht dat ik chaotisch was, maar van jouw bureaublad zou ik echt knettergek worden :P.
    Dat gefrustreerd raken van dat je lui bent/wegdroomt en dan totaal iets anders gaat doen als dat je eerst van plan was herken ik wel. Het postieve punt voor mij: chaotisch zijn leert je vaak om rustig te blijven in tijden van chaos, maar bij jou is het denk ik wel meer dan ‘gewoon chaotisch’ zijn. Spannend allemaal…hopelijk krijg je snel duidelijkheid. Altijd fijn als je het beestje een naam kunt geven :).

  16. Bianca

    Haha ik vind je verhaaltje geweldig. Sommige stukken bezit ik ook prima maar over het algemeen ben ik vrij netjes en gestructureerd denk ik. Maar dat hoeft ook niet altijd positief te zijn

  17. Sas

    Haha geweldig blogje.
    Ik moest even hardop lachen.
    Maar ik ben dan ook echt super netjes en perfectionistisch…

  18. Tamarah

    Wat grappig ik herken deels je verhaal 🙂 .. enerzijds ben ik best chaotisch en maak dan lijstjes om het allemaal overzichtelijker te maken. Ik heb orde en overzicht ook gewoon nodig omdat ik door troep, lawaai en onrust niet kan functioneren. Ik kan dan niet concentreren en er komt weinig uit mijn handen. Daarom probeer ik alles tip en top netjes en schoon en geordend te houden 😆 … dat geeft lekker veel rust in mijn hoofd en daardoor ben ik veel productiever en rustiger 🙂 .

  19. Lisa

    Ik ben aan de test begonnen… maar ik kon me niet genoeg concentreren om ‘m af te maken 😛 Haha nee, maar ik denk dat ik niets heb. Ik herken me wel erg in jouw verhaal, maar wel wat minder erg. Ik ben benieuwd wat er uit de test komt!

  20. Hihi, ik moet wel lachen over hoe je het beschrijft, vooral het kerstkaarten stukje. Dat herken ik enorm. Dan neem ik me voor een dag keihard te studeren en allemaal andere dingen leiden mij af. Alleen ben ik dan niet zo chaotisch. Maar wat goed dat je naar de dokter bent gegaan voor zo’n test 🙂 Hopelijk geeft het je snel duidelijkheid!

  21. Rosan

    Het komt mij heel erg bekend voor. Van vroeger dan. Ik wil alleen een tip geven dt ADD niet als excuus kan worden gebruikt. Je moet en zal een keer wat moeten gaan doen. Je moet sowieso leren om verantwoordelijkheid te nemen en minder chaotischte worden. Vroeger had bijna niemand een label. Je zal je hele leven met zon label lopen als je die gekregen hebt, terwijl je niks aan dat label hebt. Van de psycholoog krijg je opdrachten, zoals: zet al je spullen op een vaste plek, schrijf aan het eind van de dag op wat goed en slecht ging. Je moet gemotiveerd zijn om te willen veranderen en dan heb je geen slap excuus nodig. Want eigenlijk ben je gewoon lui en heb je geen zin om in al die chaos te leven, maar je weet niet waar je moet beginnen. Mensen met ADD hebben het op sociaal vlak ook heel moeilijk. Er zijn voor ADD op internet 10.000 kenmerken en zo lijkt het alsof iedereeb ADD heeft. Ik kom nu misschien over als een zeur. Maar ik herken mij echt in dit verhaal en heb ook vaak overwogen om naar een psycholoog te gaan om me te laten testen op ADD. Misschien heb je er wat aan, dat het mij ook alleen gelukt is.

    • iris

      Gedeeltelijk ben ik het wel met je eens, omdat één van de grote nadelen van psychodiagnostiek wel is dat het ‘label’ stigmatiserend kan zijn. Je bent dan niet meer de persoon met die en die kenmerken maar ‘de ADD’er’ of ‘de autist’, etc. Desondanks denk ik dat psychodiagnostiek wel heel veel zin kan hebben als je er in het dagelijks leven last van hebt. Zo’n label wordt dan niet een excuus maar een verklaring voor bepaalde dingen en op die manier kan je eraan werken om je leven wat leuker te maken. Als dit in je eentje lukt is dat natuurlijk helemaal top, maar na 22 jaar stroggelen merk ik inmiddels wel dat dat mij niet in mijn eentje gaat lukken. Het gaat dan ook wel wat verder dan ‘gewoon lui zijn’ of ietwat chaotisch zijn. Daar heeft iedereen natuurlijk wel eens last van en dat is ook helemaal niet erg. Maar als daardoor heel veel dingen niet lukken, kan dat uiteindelijk wel heel problematisch zijn. Vooral op latere leeftijd als je steeds meer verantwoordelijkheden krijgt, nog meer vastloopt in dingen, en er minder aan gedaan kan worden omdat je dan niet meer zo jong bent en bijvoorbeeld gedragstherapie veel minder snel aanslaat.

      • Rosan

        Als je echt al 22 jaar het er moeilijk mee hebt is het zeker al een goeie zet. Je ziet in ieder geval in dat er iets moet gebeuren. Het lijkt me best lastig om erachter te komen dat je er wel hulp nodig bij hebt.

        Ik hoorn de laatste tijd gewoon van zoveel mensen het excuus ik denk dat ik ADD heb. Erg jammer. Mijn huisgenootje had het echt en dat kon je ook wel goed merken.

        Ik ken jou natuurlijk helemaal niet dus wil niert over je oordelen. Maar moest toch even reageren omdat het een soort hype aan het worden is of zo.

        Heel veel succes in ieder geval. Hopelijk ga je er wat aan hebben.

        • Tess

          Waar kon je het aan merken bij jouw huisgenootje? De reden dat je misschien de laatste tijd van zoveel mensen hoort dat zij denken ADD te hebben, kan ook zijn dat we steeds meer in een maatschappij leven waar je elk moment door dingen zoals sociale media afgeleid kan worden. Prikkels alom!

  22. Femke

    Herkenbaar voor een groot gedeelte. Ik heb momenten dat ik me volledig herken in alles wat jij zojuist beschreven heb, en ik heb momenten dat ik me hysterisch en obsessief vasthou aan mijn eigen planning. Ook niet ideaal. :’)

    Vind het heel dapper dat je naar de dokter bent gegaan voor een verwijsbriefje! Ik hoop dat er iets uit komt waar je iets mee kunt (dat klinkt vaag he?).

  23. Zina

    Superknap dat je de stap hebt gezet om naar de dokter te gaan Iris! Roy heeft ADD en die gaat binnenkort ook naar een psychiater, omdat ie nogal vastloopt met zijn studie. Ik hoop ook echt dat er uit het onderzoek iets uit komt waar je mee aan de slag kunt. Heel veel succes!!

  24. Tess

    Hai Iris,

    Ik heb in januari ook een (3 uur durende) test bij PsyQ voor ADD. 1,5 uur alleen, daarna 1,5 uur met een van mijn ouders erbij. Ik wilde komend jaar mijn zorgverzekering aanpassen naar het hoogste eigen risico, maar gezien de test (en mogelijke therapie daarna) laat ik het eigen risico denk ik toch maar op 350 staan. Wat doe jij daarmee? Als je behandeling in 2012 is gestart (aanmelding en het telefonische intakegesprek) dan moet je sowieso nog 200 euro eigen bijdrage betalen. De eigen bijdrage voor de ggz is in 2013 weer afgeschaft.

    • iris

      Oeps, sorry voor de late reactie! Vergeetachtig en uitstelgedrag, je kent het wel 😉 Ik laat het eigen risico op het allerlaagste staan inderdaad, anders wordt het wel heel prijzig allemaal. En goed dat je zegt dat de eigen bijdrage voor 2013 weer is afgeschaft, dat wist ik helemaal niet! Ik wacht ook maar even met het maken van een afspraak tot 2013, zodat ik zeker weet dat ik bij de 2013 regeling hoor. Dus bedankt voor de informatie 🙂 Heel veel succes met je test in ieder geval. Laat vooral weten hoe het ging, ik ben heel benieuwd!

  25. Ja ik herken de dagen helemaal. (Tenminste als ik vrij ben) Maar van zo een keuken zou ik knetter gek worden. Daarom spoel ik tijdens het eten alles meteen om en stapel het op. Zo lijkt het nog een beetje opgeruimd 😛

  26. Kym

    Uit de zelftest bleek dat er een grote kans is dat ik ADD/ADHD heb.
    Eigenlijk wist ik dit al want ik heb de concentratie van een schuttingdeur. Vind het dan ook een wonder dat het op school redelijk goed gaat.
    Anders dan jij ben ik niet rommelig, maar obsessief netjes.
    Als de afstandsbediening scheef ligt krijg ik daar al een stressaanval van.
    Verder ben ik bijna altijd gestresst, heb altijd ‘haast’ in mijn hoofd en ben heel paniekerig.
    Ben wel blij dat ik de test gedaan heb, want misschien kan ik er nu wel wat aan doen, dus thanks voor de link! 🙂

  27. Goed dat je hulp zocht!
    Het kan je meer inzicht geven en wie weet tips hoe je ermee moet omgaan.
    Ik bezoek sinds kort een psycholoog omdat ik gek werd van mijn negatieve insteek.

  28. Een beetje chaos is soms idd helemaal niet erg. Maar als je er last van hebt, is dat natuurlijk minder mooi. Hopelijk komt er wat nuttigs uit de test! Sterkte!

  29. Rianne

    Hahaha, dat bureaublad! Toevallig ben ik precies hetzelfde als jou. Ik word inmiddels wel gek van mezelf, dan erger ik me gewoon op mijn eigen gedrag hoe ik alles netjes uitstel haha. Ik ben ook verschrikkelijk vergeetachtig en onoplettend. Dus ik heb — gewoon uit nieuwsgierigheid — ook de test gedaan, maar er kwam niks uit. Dus hopelijk niets om me zorgen om te maken 🙂

  30. Volgens mij typ ik nu voor de vierde keer een reactie. Kan niet helemaal de woorden vinden. Ik waardeer je openheid enorm en zou willen dat ik die ook had. Bij mij speelt er namelijk ook iets psychisch, maar erover praten (of zelfs typen) lukt me niet. Ik schaam me en ben bang voor vragen die ik niet durf te beantwoorden. Toch is jouw verhaal wel weer een soort duwtje in de rug voor mij, want ik ga straks écht op die ‘post comment’-knop drukken. Dus: dankjewel.

    En ik hoop dat er bij jou puzzelstukjes op hun plaats vallen.

    • iris

      Baby steps! Ik vind het superknap dat je uiteindelijk toch op de post comment knop drukte 🙂 Bedankt dat je dat wilde delen! Vind ik wel bijzonder om te lezen eigenlijk.

      Eerlijk toegegeven; ik ben niet altijd zo open geweest hoor. Ik denk dat je zoiets ook met stapjes leert. Toen ik nog jonger was ben ik een hele tijd depressief geweest, ik vond dat toen zo’n taboe-onderwerp dat ik het er nooit met iemand over had. Maar beetje bij beetje heb ik dat uiteindelijk toch wel gedaan en tot mijn verbazing reageerden mensen vaak heel erg begripvol. Dat voelde toen als een enorme opluchting dus dat heeft er vooral wel voor gezorgd dat ik door de jaren heen veel opener ben geworden. Maar ik begrijp ontzettend goed hoe eng dat kan zijn hoor! Misschien is dit verhaal van mij helemaal niet van toepassing op jou, maar wilde het toch even delen 😉

  31. Pingback: Q&A: Antwoorden – Deel 1 | IKBENIRISNIET

  32. Pingback: Komt een meisje bij de psycholoog | IKBENIRISNIET

  33. Pingback: Komt een meisje bij de psychiater | IKBENIRISNIET

  34. Elise

    Net de test gedaan ( hallo zeg, al die vragen voor iemand met concentratieproblemen…) en ik heb naar alle waarschijnlijkheid ADD. Aangezien ik lui ben zal ADHD het wel sowieso niet zijn… toch eens verder op onderzoek. Ik besefte dat ik toch wel veel dingen herkende in jouw tweets, dus vandaar :’)

  35. Petra

    Dit blogje is heel herkenbaar voor mij. Inmiddels wel iets meer organisatie hier in huis, met dank aan mijn zoon (en mijn man, laten we die niet uitvlakken). Maar sterke overeenkomsten met ADD zie ik ook bij mezelf wel. Wat fijn dat de huisarts je klachten serieus nam en je een verwijsbrief kreeg.

  36. miek

    Ik heb zelf sinds juni de diagnose ADHD. Zelf had ik ADD verwacht, maar blijkbaar ben ik ook hyper. Dolletjes.
    Anyway, ik herken echt heel veel in deze blog haha. Zo zien mijn dagen er ook ongeveer uit xD

    • iris

      Yay! Van harte welkom bij de club 😉 Ik dacht dat ik helemaaal niets van ADHD had maar ik voldeed nog wel aan wat punten, alleen niet genoeg om die H erbij te krijgen. Als ik eenmaal een beetje op mijn gemak ben, ratel ik aan één stuk door zonder dat ik het door heb. Maar dat is het enige hyperdingetje dat ik heb geloof ik 😀 En tof dat je het herkent. Het ging bij mij een hele poos wel oké omdat ik heeel erg mijn best deed qua opruimen en structuur enzo. Maar de laatste paar weken ben ik weer terug bij af, meh. Maar ik ben dus gelukkig niet de enige!

  37. Pingback: Komt een meisje bij de apotheker | IKBENIRISNIET

  38. Via Twitter ben ik op je BLOG beland en ik zal zeker even reageren als ik alle 4 stukken aandachtig heb gelezen. 🙂

  39. Pingback: Geraakt. |

  40. Verveling

    Wauw….ik ben gewoon precies jou, wat schandaaaaaalig! ik zit alleen wel heel braaf op kantoor nu – maar meer dan dat zal er niet gebeuren. Die computer van jou is echt alsof het mijn pc is en dan die keuken hahahahha ik krijg altijd zoveel gezeik van sommige mensen (lees mijn moeder) die langskomen en dan gaan zitten pijpzeiken over mijn keuken etc. Nu inmiddels nodig ik die beste mensen maar niet meer uit en laat ik de keuken en fijne pleurus bende! Niemand die er meer mee zit whahahhaha. ik ga jouw blog echt volgen ik vind je geweldig haha!

  41. Pingback: Ik maakte ook een verlanglijstje | IKBENIRISNIET

  42. Pingback: Terugblik: Jaaroverzicht 2013 | IKBENIRISNIET

  43. Pingback: You were, 2013. | Denne Jenta

  44. Pingback: Op de cover van Impuls | IKBENIRISNIET

  45. Mart

    Hey Iris (al ben je Iris niet :p), heb deze site net ontdekt en word er zooo blij van!:D Sowieso omdat ik momenteel nogal ‘puur natuur’ bezig ben, probeer zo puur en plantaardig mogelijk te eten, wat me tot nu toe erg goed bevalt en leuke/lekkere ideetjes en receptjes zijn dus mooi meegenomen!:) Een prettige bijkomstigheid is dat ik bruis van energie, wat tegelijkertijd ook een nadeeltje kan zijn, aangezien ik van mezelf al een behoorlijk stuiterballetje ben en nu is het stuiter effect dus extra groot, whaha! XD Jouw adhd-verhaaltjes vond ik dus ook heeeelijk om te lezen en heeel herkenbaar, hoewel ik zelf hoger scoor bij HSP testjes dan bij ADHD/ADD testjes…maar het verhaal van te veel prikkels komt daarbij wel overeen, dus dat verklaard misschien!;) Heb geen behoefte naar de psych te gaan voor een officiele test, ben al een paar x bij een psych geweest (vanwege paniekaanvallen/ grenzen leren aangeven enz) en ik denk dat ze toen wel genoeg voer hadden om mij als HSPertje of ADHDertje te bestempelen (de 2de paych zei letterlijk dat hij blij was dat er een tafel tussen hem en mij zat omdat iknog assertief overkwam, terwijl ik bet idee had dat ik heeeel rustigjes zat te zitten, whahaha! XD)…maar die kans hebben ze laten lopen, hihi! Geen onuitspreekbare meds voor mij, maar gewoon af en toe een Valeriaantje van Kruitvat, werkt gelukkig ook!:)) Maar goed, met al dat gebladibla wil ik dus gewoon ff zeggen dat ik jouw site errug ‘like’! Ga zo door zou ik zeggen, haha!:D Toedelssss

  46. Sas Sefras

    Dankjewel! Dankjewel! Dankjewel! Voor het onder woorden brengen van mijn dagelijkse struggle. Ik ben zoooooooo opgelucht dat ik niet alleen ben. En ook ben ik dankbaar dat je dit hebt opgeschreven want ik kan het aan mensen laten lezen om ze inzicht te geven in hoe mijn hoofd werkt.

    Ik kwam naar je site door je post over geen kinderwens. Kon ik me ook helemaal mee identificeren. Jij bent een geweldige konijnen mammie en ik word een super poezenmoedertje!

    Top wijf ben je!

  47. Pingback: Ik heb dus ADD |

  48. Pingback: Confetti in mijn hoofd | IKBENIRISNIET

  49. Pingback: Mijn brein |