1 jaar met Ollie de Beagle ♥

Om maar met een cliché te beginnen: wat gaat de tijd hàrd! Ollie de beagle woont vandaag precies één jaar bij ons. Taart!

1 jaar met Ollie de beagle

Ollie de beagle
7 februari 2016 zagen we voor de tweede keer beagle Max voorbijkomen op ikzoekbaas.nl. Wat een lief hoofdje!
Ollie de beagle
11 februari 2016 kwam de moeder van Steve op bezoek. We hadden het over beagle Max die we zo leuk vonden. Samen met haar ging ik naar het asiel in Almelo. Gewoon om even kennis te maken. Hierboven is de allereerste foto van mij en Ollie (die toen nog Max heette).
Ollie de beagle
Ik stuurde de foto’s naar Steve en belde met hem om te overleggen. Hij kon zelf namelijk niet mee naar het asiel omdat hij toen nog heel ziek was. Steve twijfelde totaal niet: “neem hem maar mee!”. Vanaf het eerste moment dat Max Ollie de woonkamer binnenliep waren hij en Steve beste vrienden. De foto hierboven is Ollie’s eerste avond bij ons. Zo’n knuffelkont is het trouwens nog steeds!
Ollie de beagle
Ollie had een onrustige tijd achter de rug met veel veranderingen doordat hij vaak van eigenaar moest wisselen. Omdat wéér een nieuw huis best spannend voor hem was, sliep hij de eerste nacht bij ons op de kamer. We deden overigens geen oog dicht omdat hij maar op het bed bleef hoppen en per se tussen ons in wilde slapen.
Ollie de beagle
Ollie kon Steve (incl. zwerverlook door het lange ziek zijn) goed gezelschap houden op de bank en was al snel aan ons gewend <3 Op 18 februari maakte ik onze gezinsuitbreiding bekend aan de interwebs.
Ollie de beagle
Wel had hij een aantal problemen, waaronder verlatingsangst. Heeeel langzaam hebben we het alleen zijn opgebouwd. De eerste keer dat we daadwerkelijk het huis verlieten om even boodschappen te doen, vond ik superspannend. Met een webcam hielden we in de gaten of het goed met hem ging. Gelukkig ging het supergoed! Inmiddels is zijn verlatingsangst helemaal weg, go Ollie!
Ollie de beagle
De lente begon. Eén van Ollie’s favoriete hobby’s is luieren in de zon, ontdekten we. (Toen nog aan de lijn in onze achtertuin want die was nog niet beagle-proof.)
Ollie de beagle
De wandelrondjes werden steeds langer en langer. Want niet alleen Ollie begon een steeds betere conditie te krijgen, Steve ook!
Ollie de beagle
Ollie’s bench maakte plaats voor een mand. We hadden een bench om hem een veilige plek te geven en omdat hij erom bekend stond alles te slopen. Maar we vonden hem zo vaak in de rondslingerende wasmand dat we dachten dat hij een mand vast leuker zou vinden. En ja hoor: helemaal gelukkig. Hij heeft bij ons nog nooit iets gesloopt trouwens! *klopt af*
ollie was jarig
26 april 2016 werd Ollie vier jaar oud. Ik maakte een taartje voor hem!
Tussendoor had hij een INTENS eigenwijze fase waardoor we hem bíjna weer terug brachten naar het asiel. (Niet echt, hoor.) Hij zocht alle grenzen op; tijdens het wandelen stopte hij gewoon als hij geen zin meer had of wilde hij telkens per se telkens de andere kant op. Hij jatte om de haverklap het eten van onze borden en werd agressief als we het probeerden af te pakken. Na heel-heel-heel veel geduld en positief belonen als hij eens wèl goed luisterde, ging het gelukkig stukken beter. Een hond uit het asiel (of sowieso een nieuwe hond) is dus niet alleen maar schattigheid, maar soms ook erg pittig.
Ollie de beagle
Dit is het meest trotse moment in mijn hondenmamaleven. Ollie is behoorlijk intens wanneer het om eten gaat, zoals veel beagles dat zijn. Dus dit hierboven is echt iets waarvan ik nooit had verwacht dat dit ons zou lukken! Knap hè? Net als dat hij tegenwoordig netjes in zijn mand wacht tot wij zijn uitgegeten met avondeten.
Ollie de beagle
In oktober nam ik contact op met Ollie’s eerste eigenaar door een doorgekrast telefoonnummer in het hondenpaspoort te ontcijferen. Hij vond het fijn om te horen dat het zo goed ging met Ollie en ik kreeg deze foto toegestuurd waar Olliebol nog heel mini is. Hij is op de foto ongeveer een half jaar, zó lief!
Ollie de beagle
Oh, hij heeft in de tussentijd al zo veel geleerd! Het is echt mooi om te zien hoe hij in de loop der tijd steeds meer zichzelf werd en zich steeds meer thuis begon te voelen. Er zijn nog wel wat dingetjes waaraan we moeten werken, maar ik heb er al het vertrouwen in dat het alleen nog maar beter gaat worden met die hond van ons.
Ollie de beagle
<3

ollie in de sneeuw

Positief trainen

In de hondenwereld heb je grofweg twee stromingen: de Cesar Millan-aanhangers die vinden dat je hond vooral moet weten dat jìj de baas bent en de hippies die geloven in een positieve training en vooral focussen op de band die je met je hond hebt. Kijktip: Martin Gaus legt het in dit korte filmpje goed uit! Nu mag ik mijzelf toch wel een expert noemen in psychologie, en als ik íets heb geleerd van de honderd boeken die ik heb gelezen, dan is het dat positieve bekrachtiging altijd beter werkt dan straffen. Ik krijg wel eens kritiek van mensen dat ik te lief en te aardig ben voor Ollie. Zelfs van willekeurige mensen die ik tegenkom tijdens het uitlaten (joe, waar bemoei je je mee?). Alsof dat de makkelijke weg is. Terwijl ik vind dat trainen door middel van straffen en corrigeren juist de makkelijke weg is. Positief trainen vergt nu eenmaal wat meer tijd en geduld. Ik denk dat de groei van Ollie dit jaar toch wel aangeeft dat we blijkbaar iets goed doen. Hij is niet veranderd in een slaafse hond, maar in een vrolijke, zelfverzekerde hond 

ollie de beagle gif
High five!

Ik merk nog steeds dat hij in positieve zin verandert! Dus ik ben heel benieuwd hoe het over weer een jaar gaat. En wat we nog voor een avonturen gaan meemaken met hem. Eén ding dat ik het afgelopen jaar in ieder heb geleerd: een leven met een beagle is nóóit saai.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

54 reacties op “1 jaar met Ollie de Beagle ♥

    1. Iris schreef:

      Hihi mijn eenjarige hondenmoederschap, dat klinkt leuk! Dankjewel 😀

      | Reageer op deze reactie
  1. Romy schreef:

    Wat een heerlijke hond is het ook, ten minste zo klinkt het echt 🙂 En zo knap dat hij de truc met de koekjes op zijn poten braaf kan uitvoeren! Volgens mij had hij zich geen betere baasjes kunnen wensen 🙂

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Ahh dat is zo lief dat je dat zegt! Ik hoop het maar, dat heeft hij ook wel verdiend na al dat heen en weer verhuizen! <3

      | Reageer op deze reactie
  2. Claire schreef:

    Wat tof om die groei te zien! Wat idioot dat andere honden mama’s zich ook met je bemoeien. Het is toxh jouw hond? En Ollie lijkt me super lief en goed opgevoed dus wat is het probleem? Mijn kat komt ook uit het asiel en je merkt dat hij nog heel onzeker en bang is naar vreemden toe. Laatst liet ie zich voor het eerst door een ander aaien en ik voelde me zo trots hahah.

    | Reageer op deze reactie
  3. Ineke schreef:

    Jeetje wat een mooi stukje en wat fijn dat je een hondje uit het asiel hebt gehaald. Zo te horen heeft hij het fantastisch bij jullie. Ik heb niet superveel verstand van honden, want ik heb altijd katten in huis, maar het lijkt me ook zeker dat positief trainen beter werkt dan straffen. Zeker voor een asielhond die vaak al veel mee heeft gemaakt in zijn leven, lijkt mij dat hij meer op zoek is naar een warm veilig onderkomen ipv van een plek waar hij (weer) gestraft wordt als hij het even niet begrijpt of even geen zin heeft. Ik weet dat beagles niet de allergemakkelijkste honden zijn, des te fijner als je het zo voor elkaar krijgt dat het fijn samenleven is voor mens en dier. Hij ziet er erg lief en leuk uit en dat taartje…,.geniaal. 😋😋

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Precies, dat was mijn gedachte ook. Het allerbelangrijkste vond ik dat hij zich thuis zou voelen en ons zou vertrouwen. Beagles zijn wat betreft gehoorzaamheid inderdaad wel ehm.. hoe zal ik het eens zeggen, een uitdaging 😉 Maar oh hij is zo lief! Het is het allemaal dubbel en dwars waard 😀

      | Reageer op deze reactie
  4. Saar schreef:

    Ik ben zelf ook zo pro de hippietechniek. En dat puur uit ervaring. We hebben ook een asielhond en die was zeer angstig. Zo erg dat er zelf bijtincidenten zijn geweest. Het punt is dat die eigenlijk werden veroorzaakt door die bazige techniek die mijn man al jaren te horen kreeg van instructuurs. Wij wisten ook niet beter.
    Tot we een persoonlijke coach inschakelden die ons vertelde dat we al jaren de signalen van Wolf verkeerd lazen. We begrepen elkaar niet en hij werd daar alleen maar onzekerder en angstiger van. Nu we een jaar of drie verder zijn, kunnen we met een gerust hart zeggen dat we een gelukkige, oude Mechelaar in huis hebben met een handleiding. En mensen moeten zijn handleiding respecteren en niet hun eigen koppige zin doordrijven…

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Wat goed!! Hier hebben zich in het begin ook twee bijtincidenten voorgedaan. Ik schrok daar in eerste instantie heel erg van, maar achteraf was het heel goed te verklaren. Juist daarom vonden we het ook extra belangrijk om met veel rust en geduld een goede band op te bouwen met Ollie zodat hij ons leerde te vertrouwen. Dus ik herken jouw verhaal. Ook wat je zegt over de handleiding. Superfijn om te horen dat het nu zo goed met jullie en Wolf! <3

      | Reageer op deze reactie
      1. Saar schreef:

        Bijtincidenten zijn ook heel schrikwekkend. Er heeft bij ons misschien een keer bloed gevloeid (en dan nog was het een sneetje) maar het is een enge ervaring, vooral omdat het andere mensen waren en wij hem kennen als een knuffelbeer.
        Mensen verwachten soms teveel van een hond. Uiteindelijk blijven het wezens met een eigen karakter en een eigen wil die je ook moet respecteren. Van mij mogen ze zichzelf zijn binnen de gestelde grenzen. En ik denk dat dat bij Ollie ook zo is. Het zal voor hem vast een verademing zijn 🙂 gezien het goede resultaat dat jullie hebben behaald in een jaar tijd, is dit een hondje dat openbloeit en een heerlijk huisje heeft gevonden!

        | Reageer op deze reactie
        1. Ineke schreef:

          Bijten wordt heel vaak voor agressie aangezien, bij katten ook, maar heel vaak is het angst ingegeven door een slecht verleden. Zaak is dan om vertrouwen op te bouwen met zo’n dier. Het is natuurlijk wel schrikken als je gebeten wordt. Ben zelf ook al twee keer fors gebeten voor een kat, zo erg dat er een huisarts en prikken aan te pas moeten komen, al is dat natuurlijk veel minder erg als door een hond. Zo fijn als mensen het dan niet meteen opgeven en het dier een kans geven.

          | Reageer op deze reactie
  5. Lenneke schreef:

    Jaaaaa, Ollie! <3 Ik weet nog hoe enthousiast ik was toen ik ontdekte dat je een hond hebt. ZO LEUK.

    | Reageer op deze reactie
  6. Iris schreef:

    Aaah, ik word hier zo blij van! Zo leuk om te zien wat een ontwikkeling Ollie heeft doorgemaakt! En hij is zo’n lieverd! Wat goed om te horen dat jullie hem zo goed opvoeden. Als je nog tips hebt voor hondeneigenaren to be (zoals mijn vriend en ik, we willen later dit jaar twee Cocker Spaniels aanschaffen!) dan graag, wordt de eerste keer voor mij! Heb er super veel zin in om er twee maatjes bij te hebben en ook straks heel fijn voor in Portugal!

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Wat superleuk! Ik vind dit YouTubekanaal heel handig voor tips om op een positieve manier te trainen. Daar heb ik echt veel aan gehad. En leer ik nu nog steeds van!

      En ik heb er veel aan gehad om alles te leren over de lichaamstaal van honden. Het boekje ‘Kalmerende signalen’ geeft daar goede uitleg over. Zo kan je je hond veel beter begrijpen en pik je stress-signalen goed op. We hebben in het begin een paar bijtincidenten gehad (kwam vooral uit angst/stress en ons nog niet helemaal vertrouwen), als je de waarschuwingssignalen goed kan lezen dat kan je zulke incidenten voorkomen en snap je ook dat het niet ‘zo maar’ gebeurt.

      | Reageer op deze reactie
  7. Anouk schreef:

    Wow hebben jullie Ollie alweer een jaar! En wat ontzettend fijn dat het zo goed met hem gaat nu 🙂

    | Reageer op deze reactie
  8. gerhilde maakt schreef:

    Zo geweldig. En hoe gaat het nu met Steve eigenlijk? Mijn broer heeft geen last meer van zijn sarcoïdose, maar dat heeft toch even geduurd.

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Het gaat wel oké! De echte erge klachten (ontstekingen, veel hoesten en zich echt heel ziek voelen) waren na twee of drie maanden geloof ik weg. Maar hij is nog wel héél moe dus hij zit nog lang niet op zijn oude gezondheidsniveau van voor hij ziek werd. Z’n conditie wordt gelukkig wel steeds ietsje beter, maar het blijft een strijd, vooral in combinatie met afstuderen waar hij nu mee bezig is. Soms zitten er wel een paar goede dagen tussen, maar meestal is het toch allemaal behoorlijk zwaar. Herken jij dat ook van jouw broer?

      | Reageer op deze reactie
      1. gerhilde maakt schreef:

        Ik denk dat mijn broer het nooit zo erg heeft gehad als Steve. Moe zijn is nog wel even gebleven en zijn enkels hebben ook nu nog de neiging om op te zwellen, maar verder heeft hij er nog weinig last van. Ik hoop dat Steve goed vooruit blijft gaan!

        | Reageer op deze reactie
  9. Bente schreef:

    Al weer een jaar! Wat een lieverdje is het ook, mooi om die progressie te zien!

    | Reageer op deze reactie
  10. Ayla schreef:

    Ollieee! Hij ziet er zó lief uit! Grappig dat hij zo’n periode tussendoor ineens heel eigenwijs werd, dat heb ik met de katten ook gehad. Net als je denkt ‘yes, ze zijn afgericht’ begint de ellende. Fijn om te lezen dat je Ollie zo positief behandelt, ik heb zo’n hekel aan mensen die alleen maar lopen te snauwen tegen hun hond 🙁

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Oh verschrikkelijk is dat he, ik werd er heeeelemaal gek van hahaha. Het duurde ook echt drie maanden ofzo! Elke keer als we gingen wandelen was het een hele strijd omdat hij constant in een betonblok veranderde als hij per se de andere kant op wilde. Het was een goede training voor mijn geduld 😛

      | Reageer op deze reactie
  11. Marjoleine schreef:

    Aw wat een leuke blogpost! Gefeliciteerd dat jullie een jaar het baasje zijn van Ollie, nog vele jaren toegewenst!

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Hahaha! Je bent welkom! Maar dan moet je niet een kat worden want daar ben ik allergisch voor 😛

      | Reageer op deze reactie
  12. Annemiek schreef:

    Heel mooi om te lezen!! Ik snap ook niet dat mensen het opvoeden zo negatief maken, ik kan het juist zo heerlijk leuk hebben met mijn hond. Mooi fragment van Martin Gaus ook!

    | Reageer op deze reactie
  13. Linda schreef:

    Aaah wat is dit lief! Alweer een jaar joh, ongelooflijk. Wat is Ollie gegroeid, hij kan nu al zoveel meer dan eerst 🙂 Ik vind jullie echt hét voorbeeld voor alle mensen die roepen dat je nooit een hond (of ander dier) uit een asiel moet nemen, omdat die ‘daar niet voor niets zitten’ of ‘niet voor niets zo vaak van eigenaar zijn gewisseld’ – sowieso bullshit, maar dit artikel bewijst dat nog eens. Op naar nog heel veel jaren met Ollie <3

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Ahh jaaa ik hoop écht dat ik dat hiermee kan laten zien. Ook dat het daarnaast wel veel werk is en dat het niet vanzelf gaat, maar vooral dat het dat ook gewoon waard is! En soms vergeten mensen geloof ik dat een puppy óók heel veel werk is. Puppycursus, zindelijkheidstraining, dat ze alles gaan slopen, eigenwijze pubers worden, poeh, ik ben stiekem wel blij dat we dat allemaal hebben kunnen overslaan hoor haha.

      | Reageer op deze reactie
  14. Iris schreef:

    Aah, ik word hier toch zo blij van! Ik hoop dat Ollie bij jullie in goede gezondheid een bejaarde hond zal worden 🙂

    | Reageer op deze reactie
  15. Jessica J. schreef:

    Die high five gif! En ik zei het op Twitter al, maar wat is die foto waarop jullie samen uit het raam kijken lieeeeef! Gefeliciteerd met jullie eenjarig Ollie-ouderschap!

    | Reageer op deze reactie
  16. Hanneke schreef:

    Wat een mooi, positief, leuk verhaal over jullie leuke beagle Ollie!

    | Reageer op deze reactie
  17. Audrey schreef:

    Ik werd echt zo blij van dit artikel! Wat is Ollie toch fantastisch en wat heeft hij een goed plekje bij jullie gevonden.

    Wel interessant hoe jij die twee stromingen ervaart (al is het grofweg). Ik vind ook wel echt dat ik de baas moet zijn voor mijn hond, maar ik ben wel weel heel erg van het belonen ipv straffen. En door agility hebben we die band sowieso heel sterk. Daar moet je echt een team zijn. En verder hangt het natuurlijk ook heel sterk af van hoe je hond is. Sproet is net als Ollie het type waar je echt niet tegen moet schreeuwen, maar bij de hond van mijn ouders moet ik mijn stem wel eens verheffen.

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Ah ja ik snap wat je bedoelt! Ik vind ook wel dat je duidelijk en consequent moet zijn. Ik denk dat jij dat ook bedoelt? Het is niet dat ik Ollie alles maar laat doen waar hij zin in heeft bijvoorbeeld, haha. (Al zou hij dat zelf wel graag willen :P) Maar dat hele gedoe met de roedeltheorie en dat je zelf de dominante roedelleider moet zijn door je hond constant te corrigeren, vind ik de grootste onzin.

      | Reageer op deze reactie
  18. Eva schreef:

    Ik denk dat dit wel het liefste en leukste blogje over een hond is ooit. Had niet anders verwacht trouwens met Ollie als onderwerp maar toch, chapeau! En wat een drollie <3 Wij hebben het al heel, heeel erg lang over een hondje en ik zou 'm het liefste willen adopteren maar vind het toch wel erg spannend vanwege alle trainingen die er dan nog misschien extra bij gaan komen. Goed da's weer een ander verhaal. HOERA voor Ollie!

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Oeh ja dat snap ik. Ik vond het ook heel spannend! Maar ook héél leuk. En een puppy is ook hartstikke veel werk qua trainingen, dus dat trok me wel over de streep om er gewoon voor te gaan. Ben eerlijk gezegd ook wel blij dat we de puppy- en puberfase hebben over kunnen slaan hoor, als ik sommige verhalen van beaglebaasjes soms lees 😛 Dat compenseert weer voor de struggles!

      | Reageer op deze reactie
  19. marjon schreef:

    zo super tof.gefeliciteerd. ik bewonder jullie voor het doorzettingsvermogen en jullie positieve instelling..ollie is gezegend met jullie

    | Reageer op deze reactie
  20. Ahhhh! Wat een schatje!!! Happy b-day lieve Ollie (en baasjes)!! De foto’s zijn ook echt über-cute. En dat taartje van Benevo!! Zucht, te leuk!! Ik heb dus weer iets op het lijstje staan om te halen voor Lil & Jay. Haha! Liefs! X

    | Reageer op deze reactie
  21. Anique schreef:

    Wat ziet die er lief uit zeg! En mooi dat je een hond uit het asiel hebt gekozen, kost misschien ‘wat’ extra moeite zo’n beestje maar wat je er voor terug krijgt is ongelooflijk.

    | Reageer op deze reactie
    1. Iris schreef:

      Ja sowieso! Je haalt er zo veel voldoening uit. En ik denk altijd maar: een puppy is óók veel werk. Wat dat betreft heb je juist weer een voorsprong met een hond uit het asiel (basiscommando’s kende hij al, zindelijkheidstraining hoeft niet) 😀

      | Reageer op deze reactie
  22. Michelle schreef:

    Ik word hier helemaal vrolijk van <3 Ollie is zo'n schatje en wat heerlijk dat jullie hem een veilige plek konden bieden, voor jullie alle drie!
    Bo is 27 februari jarig en wordt dan alweer 5! Mijn hemel.

    | Reageer op deze reactie
  23. Pingback: DIY: Snuffelmat maken voor je huisdier | IKBENIRISNIET
  24. Michelle schreef:

    Zo mooi om te zien hoe zo’n beestje zich dan ontwikkeld. Van een zielig hoopje hond in zo’n kennel naar een speelse en knuffelige Ollie! Op naar nog heel veel gezellige jaren samen..

    | Reageer op deze reactie
  25. Jelske schreef:

    Gefeliciteerd Ollie!

    Afgelopen November is mijn beste honden vriendinnetje Pip overleden, met een hele mooie leeftijd van 12,5. Nu ben ik ook aan het kijken naar asiel hondjes en dat vind ik eigenlijk best wel spannened. Dus dit kwam eigenlijk als een geroeppe blog post! Ik ben in ieder geval elke dag al heel obsessief op de ikzoekeenbaas website aan het kijken!

    | Reageer op deze reactie
  26. Mylene schreef:

    Oh wow een jaar alweer! Het voelt echt nog als pas geleden dat je zo enthousiast was, omdat je nu Ollie hebt!

    | Reageer op deze reactie
  27. Michelle Kaiser schreef:

    Wat een super leuk artikel over Ollie. Ik kwam net je tweet tegen, die Willemijn (2WMN) had geliked, waardoor ik hem dan weer zag. En ik moest wel reageren op je en daarna met een foto, die jij dan weer herkende van de Beagle Babbel Buddy’s op Facebook. En dan is de wereld opeens heel klein. Blogger meets blogger – allebei met een Beagle. Ik zelfs 2 van die lieverds. En ik kom je even een compliment geven over je artikel, want de meeste mensen denken nog steeds heel negatief over een Beagle als ze het ras niet kennen door alle spookverhalen, maar dit is echt een top artikel over Ollie. Keep up the good work. Ollie mag blij zijn met jullie. Veel geluk samen.

    | Reageer op deze reactie
Back to Top